Mooie Week, deel 2

Daags na Soesterberg, waar we nogal per ongeluk terecht kwamen, hadden we besloten om richting zee te gaan. Al een hele poos niet meer geweest. Nu zijn we al eens in Ijmuiden, Zandvoort en op de Maasvlakte geweest en nu zochten we een plekje aan zee waar we vlakbij konden parkeren, dat is dan wel zo makkelijk. De keus viel op Noordwijk aan Zee, vlakbij het strand parkeren. Op tijd weg en eenmaal aangekomen parkeren op de vooraf uitgezochte plek. Ruimte genoeg, er stonden nog drie auto,s  🚙 . Inderdaad moesten we via een betonblokkenweg een duin over en stonden we al oog in oog met de zee. Klein stukje lopen en langs de vloedlijn lopen, eerst nog even met slippers maar dat bleek niet handig. Slippers uit en in de rugtas gestopt en heerlijk verder gewandeld. Veel mensen met honden ook aan de wandel en honden mogen er loslopen, heerlijk voor ze. Het andere Klinkertje wilde nog graag kijken in de duinen. Na een stukje omhoog was het zand veel te zwaar en besloten via het strand weer terug te gaan. Op blote voeten en langs de vloedlijn, niet veel dingen zijn heerlijker dan dat. Noordwijk aan Zee hebben we alleen vanaf het strand gezien. Hotel Noordwijk en de niet te missen vuurtoren blijven ons bij. Vandaar vertrokken naar de Polderbaan bij Schiphol wat altijd leuk is. Het evenwel erg warm langs het Polderbaanpad dus na een poosje terug naar ee auto.  We hebben nog een poosje gestaan bij een andere startbaan, en dat geeft een andere kijk op het hele proces. Wel kan ik melden dat het een enorme drukte was, op Schiphol, in de lucht en erom heen. Mooie dag want lekker rustig terug gereden waarbij we, bijna thuis, nog een wild zwijn met drie jongen tegen kwamen. 

Mooie week, deel 1

Zoals u van mij gewend bent, ik zit ergens in het land. Het andere Klinkertje is op fotosafari, op zoek naar een specifieke libelle. Dat geeft mij ruimte en tijd om even een update te geven over de afgelopen week. Op maandag op zoek naar een specifieke vlinder 🦋 en daarvoor moesten we op een locatie zijn waar ik ook nog nooit geweest was. De voormalige NAVO luchtmachtbasis Soesterberg was het doel. Zoals wel vaker voorkomt zijn de militairen door het matige gebruik van een gebied een onverwachte hoeder van natuur geworden. Nu was er ook nog de kans om daarop ( de luchtmachtbasis) rond te lopen. Inmiddels omgevormd tot militair museum en een deel van de basis is nu openbaar terrein geworden, met restricties. Zo is de voormalige startbaan gesloten voor publiek van 15 maart tot 15 augustus want het kan anders de broedvogels teveel verstoren.  En laten wij 15 augustus een bezoek hebben gebracht aan het gebied, we hebben geluk, wij mogen erop en dat maakt toch indruk. 3 kilometer lang, 50 meter breed asfalt wat de indruk maakt zo weer gebruikt te kunnen worden. Geen gaten in het asfalt en geen verdere obstakels, bezorging aan beide zijden van de baan, gedeeltelijk lijkt de baan  verlichting zo weer aan te sluiten. In ieder geval maakte het, aan ons leken, een snel te operationaliseren vliegbasis. Een aansluitende baan is voor een deel  versmald en werd  vlgs Wiki, veel gebruikt door de Oranjes. In 2008, na het overlijden van prins Bernhard sr, werd de basis opgeheven, eerder durfde men in Den Haag niet schat ik zo in, geen zin in de furie van de laatste despoot van Oranje. Terug naar Soesterberg zelf waar aan de rand van de versmalde startbaan een nieuw gebouw stond, het Nationaal Militair museum, ervoor afweergeschut, een aantal oude straaljagers en twee blokken beton die ik herkende, ook zonder begeleidend bord, als delen van de Berlijnse muur. Binnen zagen we allerlei voertuigen en straaljagers. Indrukwekkend allemaal maar de meeste indruk maakte het terrein als geheel, groot, weids en omgeven door bossen, machtig en prachtig. 

Handig

Tot nu toe heb ik al mijn blogs met de handgeschreven. Dat wil zeggen getypt op de computer en soms wel eens op de mobiel getypt. 

Het heet op de iPhone Siri maar deze blog toch anders gedaan nu eens met een spraakfunctie van mijn Samsung. Verdorie nog aan toe dit is toch wel aardig makkelijk Dit scheelt een hoop bewegingen. Ik moet straks alleen nog even de boel nakijken en dan een beetje inkorten hier daar een punt hoofdletter maar voor de rest gaat het eigenlijk wel super, het scheelt wel in ieder geval een hele hoop typewerken daar ben ik eigenlijk wel blij van dat hij dat hij dat doet en nu ga ik nog eens uitvinden hoe mijn Handy ook werkt met mijn stem. Dus als ik muziek aan het luisteren ben en ik zeg; "volgend nummer" dat hij dan zegt volgend nummer zoiets.  Nou, we gaan zien in ieder geval dit is wel eventjes weer een dingetje, even iets nieuws en leuk om te doen. Altijd weer gaaf om zulke dingen uit te vinden en ik denk dat onze kinderen dat natuurlijk allang weten. Ik moet het allemaal even zien werkt en hoe dat gaat in of ik het handig vindt maar tot nu toe wat hij allemaal mee schrijft; het lijkt super handig Tot de volgende keer. 

Overigens is de Blog Dagbouw ook op deze manier tot stand gekomen, mocht u denken, wat zit die Blog grammaticaal raar in elkaar. Het is nog een heel gedoe want ik moet bekennen dat er achteraf nog heel veel werk in zat om e.e.a. een beetje op orde te krijgen.

Dag mijnbouw

Het is niet allemaal feest in Duitsland Het is soms ook echt een toestand daar in het Duitse. We kwamen

op de terugweg door een dorp heen welke leeg lijkt staan, een spookdorp. Eenmaal thuis even nagekeken; hoe zit dat want we waren ook in de buurt van die enorme dag mijnbouw in Duitsland waar ze nog steeds bruinkool aan het winnen zijn. Het is te gek voor woorden maar in deze tijd wordt daar nog bruinkool gewonnen wat nou eigenlijk gebeurd is dat er een enorm gat wordt gegraven en dat gat maken ze steeds groter zodat steeds meer bruikbaar is voor de winning van bruinkool.  Daarvoor worden allerlei dorpen en gemeenschappen opgeofferd en dat gaat niet echt heel erg vriendelijk maar meer in de zin van; we kopen je uit en als je niet uitgekocht wil worden dan onteigenen. Dat doet een particuliere maatschappij die dus in staat is om in Duitsland persoonlijk bezit te onteigenen. Als ik het allemaal goed begrijp hoor, maar ik verwacht dat het ongeveer zo loopt. Begrijpen doe ik er helemaal niets van, het is echt een bizarre toestand daar ook als je van bovenaf kijkt via Google En nog verder bovenaf is dan ook vanuit de ruimte het hele gebied goed zichtbaar. Vanuit de ruimte kan je allebei de dagbouwwerken zien en dat is echt zo groot en echt megalomaan. Oprecht echt heel veel spijt met die inwoners van die dorpen die verdwenen zijn en zeker met de inwoners van dorpen die nog moeten verdwijnen. Wij kwamen dus door Keyenberg en dat dorp stond denk ik al voor 80 90% leeg en op de nominatie om gesloopt te worden in 2024. Het is te triest voor woorden erg raar zoiets gezien te hebben. Toch vreemd dat ik mij daarover opwind maar ja zo zit ik nou een keer in elkaar voor die mensen zal het nog veel triest te zijn en zeker als ik lezen op internet wat er allemaal al gesloopt is gedaan, en hoe gemeenschappen daar uit elkaar gerukt worden. Maar ze mogen wel umsiedelen naar een ander dorp ergens een stuk verderop. Het blijft natuurlijk nooit hetzelfde voor die mensen en bedrijven. Gelukkig waren er ook wel mooie dingen te beleven onderweg gelukkig maar. Zo kwamen we door Reiffenscheid en dat was echt wel heel erg mooi met een mooie kerk en een kasteel boven op een berg, met daarvoor nog Duitse vakwerkhuizen, prachtige tegenstelling met wat we daarna zagen.

Eifel

We zijn weer terug van een vakantie in de Eifel, een hele week eruit doet een mens goed en

weer nieuwe energie op gedaan. We waren weer eens een keer in de Eifel na een een lange elders vakantie te hebben gehad toch weer een aangename verrassing. Wat een mooi gebied is het overwegend want er zijn inmiddels toch wat uitzonderingen. Het gebied waar we vroeger ( 2000 – 2005) vakantie hielden is vergeven van de windmolens. Niet zo een paar maar al tellende kom ik toch gauw tot 30 à 35 stuks. En geen kleintjes maar van die reuzen. Dat maakt het gebied er niet mooier op en hoewel het dorp waar we verbleven volledig onaangetast is is de omgeving dat zeker niet. In de Oostelijke Eifel op de heenreis eerst een gebied aan gedaan waar het andere Klinkertje wilde zoeken naar een sprinkhanen soort, heel zeldzaam uiteraard. Daar aan gekomen bleek het te koud en te winderig om überhaupt te zoeken, op dit gebied kom ik later nog wel terug. Niet de Oostelijke Eifel maar de Vulkan Eifel was het gebied waar we vakantie hielden. Met meertjes in de kraters van uitgedoofde vulkanen. Heel erg mooi om te zien en bijzonder ook. Het kraterlandschap heeft nog andere bijzondere dingen om te laten zien, zo is er een koude geiser die elke 40 minuten een straal water omhoog spuit tot zo’n vier meter en een zwavelige lucht verspreidt. Natuurlijk en daarom wel bijzonder hoewel de eerste beste fontein in een Nederlandse vijver nog hoger spuit, maar dit doet de natuur met behulp van water en opgehoopte koolzuur. Wat verder noordelijk een prachtige waterval, grotendeels begroeid met mos die het water vertraagd laat neerkomen over rotspartijen. Zelf vond ik het zeer indrukwekkend dat er nog waterpartijen zo mooi kunnen stromen. Was ik een aantal weken geleden nog lyrisch over een waterval in het Eerbeekse die weer stroomde, dit is wel een summum. Het dorp waar we verbleven is een min of meer toeristisch dorpje van een min 1000 inwoners en gelegen aan een eerder beschreven meer. Een paar restaurants en hotels en een enorme parkeerplaats om je auto te stallen als je wilde zwemmen in het gezekerde deel van het meer, alles betalen uiteraard. Wij hadden een appartement in een oud treinstation betrokken en daarvan enkele foto’s. Dat appartement is te bereiken via een vijftal trappen, geen lift uiteraard en dat was eigenlijk het enige minpunt. Het appartement was zelf prima ingericht en uitgerust met afwasmachine en een keurige badkamer. Het zou een aanrader zijn geweest als het op de begane grond had gestaan of tenminste drie trappen minder had gehad. Niet het geval dus ondanks de mooie vakantie geen aanrader, jammer. Wel een oud station van de voormalige spoorlijn Daun – Bernkastel-Kues welke nu verworden is tot een fietsweg, een pad kun je het haast niet noemen. Het stationsgebouw is dus behouden en

alleen in het trappenhuis kun je nog ruiken dat het een station is geweest. Gisteren liep ik toevallig even over de spoorbaan in Eerbeek en je ruikt precies dezelfde lucht als daar in het trappenhuis. Het nabij gelegen Daun heeft alle faciliteiten en prima supermarkten maar het herbergt ook het Wild- und Erlebnispark Daun. Een geweldig park waar wij met de auto aankomend €12,50 per persoon moesten afrekenen, kinderen onder 4 jaar gratis. Een park van 220 ha met een speciale afdeling voor berberapen en een zand/graffelweg van ruim 8 kilometer, over dat park. Er waren diverse delen waar je de auto uit mocht en voeren op speciaal aangewezen plekken. Fantastische rit maar onze kleindochter had het op een gegeven moment wel gezien en wilde naar de speeltuin. Die speeltuin werd via een omweg in het restaurant ook bezocht want er was van alles te beleven waar de attractie met de trampolines de favoriet was. Bijna niet meer mee te krijgen. Natuurlijk hebben we nog veel meer beleefd maar dat voert te ver om dat allemaal te beschrijven. Wel is er twee keer gezwommen, in het nabij gelegen meer ( een volgelopen krater van een vulkaan) en ook daar in het restaurant gegeten met pizza’s als wagenwielen en een keer in het zwembad van Schweich. Geweldig Duits bad met een aantal glijbanen waarbij de hoge glijbaan door onze kleindochter niet geschuwd werd. Er waren nog een aantal andere attracties die minder spectaculair waren en dus was de hoge glijbaan haar favoriet, geweldig, lekker water ook en prima voorzieningen. Tot slot; het landschap van de Eifel is een sterk stijgend en dalend berglandschap, meestal zijn de stijgingen en de dalingen niet lang maar kunnen wel heel stijl zijn. Op de terugweg een heel mooi exemplaar in een dorpje in de Noord-Eifel waar geen bord met een aanduiding stond maar waar een weg naar beneden stortte die ik zelf in de buurt van op, of over, de 20 graden. Reifferscheid is een prachtig dorp, tegen een berg aan gebouwd, met kerk en kasteel aan de rechterzijde van het weggetje en aan de linkerzijde Duitse Vakwerkhuizen. Eenmaal beneden aangekomen hebben we het geheel nog even bewonderd, prachtig. En zo hebben we zo’n 10 uur gedaan over een rit die over de snelweg zo’n drie uur zou kosten maar het was elk uur waard, machtig prachtig en een hele fijne vakantie achter ons latend storten we ons in het nieuwe jaar.

De Boeren

Ze hebben het voor elkaar, een deel van onze nationale boeren. #Trotsopdeboer c.s. hebben de zegen van Trump gekregen, daar moet je maar trots op zijn. In de paar zinnen die hij uitsprak is duidelijk dat hij, Trump, de redenatie van onze FvD volgt, of omgekeerd zou natuurlijk ook kunnen. Te triest voor woorden dat er nog steeds mensen zijn die de gang van de natuurzaken als een normale verandering proberen te verkopen. Daarbij anderen in een kwaad daglicht proberen te zetten, drie meter beton voor het hoofd, of in dit verband is het waarschijnlijk beter om van kop te spreken. Dat de boeren boos zijn om de manier waarop is wat voor te zeggen maar inhoudelijk wijkt de mening niet ver af van wat er echt met de natuur aan de hand is. Zij bevestigen merendeels dat de natuur er slecht aan toe is. En dat strookt niet met het applaus vanaf de Trumptribune. Hij, Trump, ontkent de feiten en dat is heel wat anders, alleen de mensen van FvD en wat anderen zullen blij zijn met deze ondersteuning die je nauwelijks serieus kan nemen. Where is the Netherlands? Geen idee natuurlijk, zo serieus is het. Het zou een ramp voor de wereld zijn als deze charlatan nog een periode president van de VS zou worden. Die vier jaren waren al een drama, nog vier kan de wereld niet aan. 

Warm

Warmte komt de komende dagen over ons, en niet zomaar warmte maar richting de 40 graden en dat mag je gerust heet noemen. Een gloeiende hekel heb ik eraan om maar in die terminologie te blijven. Zelfs de stoomtrein blijft binnen, veel te heet, niet voor de stoomtrein zelf maar wel voor de passagiers, dat kun je mensen niet aandoen. De vierdaagse van Nijmegen wordt een driedaagse omdat het volstrekt onverantwoord is om mensen met een buitentemperatuur van 40 graden te laten wandelen. Wij zelf doen de tent dicht, laten zo weinig mogelijk warmte binnen en proberen de tijd te verdrijven met dit soort dingen, computer, tv, etc, in ieder geval zo weinig mogelijk inspannen. Gisteren na een periode van 2 weken stop na de booster weer een beetje aan de wandel. Een kleine zeven kilometer werden vrij makkelijk verteerd en vandaag geen centje pijn. Meestal gaan we naar het Deelerwoud om op te starten maar deze keer gekozen voor veteranenlandgoed Vrijland bij Schaarsbergen. Een heerlijkheid om te wandelen, vrij vlak en de wandellaantjes zijn deels overdekt door bladeren van bomen, en in de ochtend nog redelijk koel. Mooi om het lichaam weer te laten wennen want van die Covid booster krijg ik toch elke keer wel een tikje. Niets ernstigs maar ik merk wel dat ik er ongemerkt toch een beetje onbehagelijk van ben. Dat is jammer maar langzaam weet je dat en moet je jezelf daarop instellen. Gisteren toch maar even lekker gewandeld want de komende dagen komt er echt helemaal niets van, veel te warm en mensen met mijn soort van aandoeningen en postuur wordt verzocht om zo min mogelijk actief te zijn en je in acht te nemen. Dat doen we dan maar en hopen dat het donderdag weer een beetje beter gaat met het weer en we weer wat kunnen doen.

Ruud und die Koole

Om volstrekt onduidelijke redenen hebben Ruud und die Koole ( fractievoorzitter in de senaat, Ruud Koole), Mei Li Vos en nog vier andere senatoren voor een verdrag gestemd waar al 20 jaar over wordt gepraat. Een verdrag met zoveel minpunten dat het PvdA congres het heeft afgewezen. Zo niet de dames en heren in het ivoren torentje van de Eerste Kamer. Ja zeker, zo der last en ruggespraak moeten zij kunnen werken maar luisteren naar je achterban en rekening houden met die gevoelens is ook zonder last en ruggespraak goed te doen hoor. Van Mei Li Vos kan je dit verwachten, gezien haar visie op de arbeidsmarkt, altijd al een raadsel wat die bij onze Partij te zoeken had. Maar Ruud en anderen, daarvan mag je toch iets anders verwachten. Deze stemming, en deze houding, maakt wel opnieuw een nieuwe en grote teleurstelling in mijn Partij. Na het regeringsdebacle 2012 - 2017 waarin we regeerden met de VVD en daar een hele forse prijs voor hebben betaald blijft dit soort eigenzinnige eigenwijsheid nog te regelmatig aan de oppervlakte komen. Dat we (onze onderhandelaren Bos en Samsom) in 2012 de boel niet hebben laten klappen toen VVD leden tegen een inkomensafhankelijke ziektenkostenbijdrage waren is nog altijd een van de grootste flaters en missers geweest. Als volksvertegenwoordiger en bestuurder heb je daar financieel geen last van, ook niet als je van onze Partij bent. De familie Doorsnee heeft er nog altijd flink last van. Dat in de steek laten van onze kiezersgroepen, en nu dus opnieuw, maakt dat de PvdA behoefte zou moeten hebben aan echte vertegenwoordigers van de arbeiders. Minder academici en meer praktijk mensen, dat zou onze Partij een stuk vooruit helpen. 

Gegijzelden

U bent het wel gewend van uw schrijver, opnieuw sta ik ergens aan de kant. Nu op de Hatertse vennen alwaar het andere Klinkertje een poging doet om zicht te krijgen op een zeer zeldzame sprinkhaan. In de tussentijd gebruik ik mijn tijd om de gedachten over van alles en nog wat te laten gaan. Niet dat het meevalt om de gedachten tot een punt te krijgen. Het gaat echt  alle kanten op. Van wereldpolitiek tot aan het lokale Eerbeekse gebeuren waar we gisteren het genoegen hadden, maar niet heus, van een blokkade. Een papierfabriek, en aanpalende bedrijven werden afgesloten van de buitenwereld want een papierfabriek stoot ook heel veel stikstof uit, volgens deze boeren. Dat is geheel bezijden de waarheid maar zij vonden hun gelijk omdat er 5 hectare bos ( oud productiebos) gekapt gaat worden ten behoeve van een logistiek centrum. Deze wordt uiteraard gecompenseerd in het buitengebied van de gemeente Brummen maar dat terzijde. Nu heeft e.e.a. niets met elkaar van doen maar als boeren stikstof moeten reduceren dan anderen ook. De geachte CDA gedeputeerde Drenth werd in het 20u journaal afgelopen dinsdag geïnterviewd voor papierfabriek de Hoop in Eerbeek. Om zijn eigen verhaal kracht bij te zetten betreffende stikstof moest ineens de papierindustrie het ontgelden die, zoals de meeste industrie, maar een fractie stikstof bijdrage in vergelijking met de boeren. Allemaal politieke afleidingsmanoeuvres om maar vooral solidariteit, maar geen waarheid, uit te spreken naar boeren toe. Met de mening dat de boer een gegijzelde is geworden van de totale agro-industrie, inclusief de banken, daarmee ben ik het zeer eens. En daar zou de regering met al haar wijsheid ook moeten ingrijpen. Deze opstand komt alleen het agro industriële complex ten goede, en dat is de ware schande van dit tijdperk, geld verdienen over de rug van boeren, milieu en biodiversiteit. En dhr Drenth kan voor mij weer terug naar waar zijn naam naar verwijst, dit zijn de mensen die de situatie waarin we verzeild zijn geraakt, veroorzaakt hebben. Zijn politieke spelletjes leiden naar een Nederland zoals we dat niet zouden moeten willen, niemand uitgezonderd.

Verwondering

Het andere Klinkertje en uw schrijver zijn flink aan de wandel op het moment. Na een aantal keren 6, 7 en 8 kilometer te hebben gewandeld was het deze week wel raak, een goeie dertien kilometer trokken onder onze voeten vandaan. Na die dertien kilometer was de pap ook volledig op zeg ik maar voor de volledigheid, maar wel heel mooi. We hadden deze route al eens gelopen en dat heb ik al eens beschreven onder de titel Neue DDR? van 30-07-2013, dat ga ik dus niet overdoen. Wel nog even over die indertijd geplaatste foto’s, er is niet veel verandert, zelfde hek, nu met prikkeldraad over de bovenkant en het lage hek is weg, rest wel de rest van het hekwerk met een vrij nieuw bordje waarop te lezen is dat het verboden terrein is achter het hekwerk. En dat midden in het bos compleet met een soort van Kolonnenweg (beton blokken weg van Oost Duitse makelij, ziet er een beetje uit als grasbeton blokken in Nederland, met uitsparingen bedoelt om beton te sparen), het is er allemaal nog, toch weer met lichte verbijstering aanschouwd. Wat jammer is het dat er hier een harde grens loopt tussen het gebied van wijlen jhr Repelaer en Natuurmonumenten. Het gebied is al 150 jaar niet open gesteld voor publiek en dat zal waarschijnlijk wel nog een tijd blijven. Hoopvol is wel dat er gemeentelijke monumenten op het terrein staan die gerenoveerd moeten worden met gemeentelijke subsidie want het landgoed brengt dus te weinig op om dat zelf te kunnen bekostigen. Voorwaarden die gesteld zijn aan de subsidie is dat er excursies op het landgoed worden georganiseerd en dat er tenminste een virtuele beleefbaarheid komt van het 2380 hectare grote landgoed. Het principe, voor wat hoort wat, had wat mij betreft wel wat meer mogen zijn dan de afspraken die er nu gemaakt zijn maar alle begin is moeilijk. Als je zo gewend bent aan een besloten landgoed, compleet met watertoren, landhuis en boerderijen dan is het vervelend als er ineens pottekijkers in de buurt zijn. De transparantie die een subsidie vereist is wat mij betreft verre van ingelost en daar zullen de bewoners van het landgoed in de loop der tijd maar aan moeten wennen. Hoewel ik niet veel vertrouwen heb in de gemeente Apeldoorn en dan heb ik het vooral over het verkwanselen van het Alba gat in Loenen. Verkocht aan een particulier die de hele boel heeft afgesloten voor eigen plezier. En daar meende ik toch dat afspraak was dat de firma Alba het als natuurgebied voor het algemeen nut had moeten achterlaten, maar ik laat me graag corrigeren. Het geld wat dat heeft op gebracht moest Apeldoorn door een lastige periode heen helpen maar het blijft stuitend dat kapitaal op deze manier met gemeenschappelijk bezit kan omgaan, en een gemeente die dat toelaat, belachelijk. 

Terug naar de wandeling want we hebben genoten van mooie uitzichten en zoals het kaartje aangeeft, de startplaats is Groenendaal, het tunneltje onderdoor en dan het Deelerwoud in. Uiteindelijk staan we halverwege ongeveer bij de landingsbaan van luchtmachtbasis Deelen, in ieder geval zou je er uitzicht op kunnen hebben. Nieuw aangeplante bebossing laat dit uitzicht niet toe maar dan weet u ongeveer het kaartje te interpreteren. Op tijd vertrokken werd het zo na de middag wel echt warm en verliep de tocht wat moeizamer. Ook al omdat er dan toch een heuvel of 4 geklommen dient te worden na het 9 kilometerpunt en als de kuiten al wat stijf aan het worden zijn begint het een beproeving te worden. Maar we zijn wat trots dat we deze hebben doorstaan. Slotsom van deze dag; heerlijk gewandeld en in het vervolg nog iets vroeger beginnen.

Trotse Dagen

Gisteren, na veel wikken en wegen, uiteindelijk toch de hele Mac leeg gehaald en opnieuw geïnstalleerd en dat ging bijna makkelijk, een paar van die dingen waar je tegenaan loopt maar het viel me mee. Dat is een prettige gedachte voor volgende keren want nu geen onzin programma’s meer installeren, alleen wat ik echt nodig heb, en dat is niet eens zoveel. Nu red ik me met 1 browser en het email programma van Apple zelf, geen andere geïnstalleerd maar leren werken met wat er is. Dat scheelt enorm in de snelheid van het apparaat, niet als nieuw maar wel veel beter en dat is zeer bemoedigend moet ik zeggen, bijna onverwacht ook. Als niets meer helpt dan maar helemaal leeg halen, uithuilen en opnieuw beginnen maar zo makkelijk, best wel trots. Minstens zo trots vandaag op mezelf en het andere Klinkertje want we zijn vanochtend heerlijk naar “de Kouwerik” gelopen op de Zilvense heide in Loenen. Wat en rust en wat een heerlijkheid, echt genoten van het wandelen, van het gezelschap uiteraard en van de omgeving. Een goeie 10 kilometer waarin we ons in de eerste kilometers alleen waanden op de Grote Stille Heide. Wat een paar lekkere dagen gehad en prestaties geleverd waarvan ik een paar maanden geleden dacht; dit komt niet meer terug. Die plaatsen kan ik door conditiegebrek nooit meer bezoeken c.q. bewandelen, en dat maakt me trots, op mezelf en op het andere Klinkertje die nog meer meer kilometers heeft verwerkt, heel erg goed gevoel.

Spreuk

We proberen het weer een beetje op te pakken, het andere Klinkertje en uw schrijver; we wandelen door de "achtertuin". Dit maal een deel van het Rozendaalse veld als ons doel want voor ons beiden tamelijk onbekend. Meest markante landmark is de Brandtoren die er al staat van begin van de vorige eeuw. Het is een reliek uit een verleden waarin vanuit die toren de Veluwe overzien kon worden als brandpreventie. Hij was bijna neer gegaan maar een groep vrijwilligers heeft dat gelukkig weten te voorkomen. Vanaf de Brandtoren wandelen we richting een hoog punt in het landschap waarin ik, in de verte, en na veel moeite de skyline van Deventer herken. Thuis opgezocht en het zicht moet dus meer als 25 kilometer hebben bedragen en met de verrekijker zie ik in eerste instantie wel een skyline maar is het Apeldoorn, of toch Zutphen of nee, dat moet Deventer zijn met zijn markante kerktoren en de twee glimmende gebouwen op het industrieterrein. Nou, weer een zorg minder. Zorgelijk is wel dat het andere Klinkertje een stuk verder is doorgelopen en ik haar in de verste verte niet meer zie, ook de app biedt geen uitkomst noch de meegebrachte verrekijker. Na een kleine 15 minuten begin ik toch wat ongerust te worden en pak de door haar meegebrachte rugtas op en wandel toch maar die richting op. Na een kleine 5 minuten zie ik herkenning en het andere Klinkertje aan komen wandelen. Zich natuurlijk van geen kwaad bewust en na een hereniging wandelen we weer terug omdat we niet precies weten hoe het in dit deel van de heide loopt. Komt er nog een pad of niet? We besluiten het risico niet te nemen en wandelen op ons gemak terug naar d auto. Op een van de apps had ik gezien dat er vlak in de buurt een herinneringsmonument is vanuit de Tweede Wereldoorlog. We wandelen dus nog even verder en komen bij een plek in het bos waar een betonnen trap staat en nog wat andere betonnen elementen. Voordat je er komt is er een gepolijste steen met inscriptie, zie foto. De tekst is zowel banaal als ook heel veel zeggend. Het slaat ook niet direct op de Tweede Wereldoorlog want je zou deze steen op zoveel plaatsen kunnen leggen en dan zou het ook passend zijn.  "Lager kan een mens niet zakken" zo staat er te lezen op de steen. De steen is geplaatst op het oude vliegveld Deelen wat in de oorlog van gigantische omvang was en de plek is een radiopeilstation met de naam "Teerose". Kort onderzoek leert dat er twee "Teerosen" waren want de andere lag hemelsbreed een kilometer verderop op een heuvel in het landschap. Waarom of dat zo heette is me niet duidelijk want er groeien geen theerozen op de heide, lijkt me. Wel hadden de Duitsers er een soort barakkenkamp wat bij de lokale bevolking Moffendorp heette. Nu nog even naar de tekst op de steen; gezocht en gevonden. De tekst komt van een kunstenaar en op de site van Natuurmonumenten, eigenaar en beheerder van dit deel van de Veluwe kom ik het volgende tegen; "

Kunstenaar Eugène Terwindt maakte een kunstwerk voor deze locatie met de tekst "Lager kan een mens niet zakken’. Het spiegelbeeld van dit kunstwerk is te vinden in de uiterwaarden bij Dieren op het laagste punt van de gemeente Rheden: ‘Hoger kan een mens niet stijgen". Nu kan ik geen verklaring vinden voor de tekst en misschien moet je er ook niet naar vragen bij de kunstenaar. Zelf had ik in ieder geval een andere tekst gekozen, ik zal u geen voorbeeld geven maar er liggen er wel wat voor de hand. 

Overigens zijn over de Teerosen nog genoeg documentatie te
vinden. https://nl.wikipedia.org/wiki/Teerose en een andere link is https://mijngelderland.nl/inhoud/verhalen/de-teerose-stellingen-op-de-zuidelijke-veluwezoom maar er zijn ongetwijfeld veel meer te vinden. Nog onder de indruk van deze nieuwe betonformaties in het bos wandel ik samen met het andere Klinkertje terug, toch wel onder de indruk van het formaat van het voormalige vliegveld en wat er allemaal is achter gebleven. 

Fusie

Weer op een plek beland dankzij de waarnemingen van het andere Klinkertje. Het is dat we geen oud dieseltje hebben anders waren we veel dagen op pad. Nu is het door de benzineprijzen bijna geen doen Toch zijn we redelijk optimistisch want onze Duitse vrienden laten de prijzen van een liter benzine aanmerkelijk zakken. Er wordt gezegd dat de prijsdaling ongeveer 35 tot 50 Eurocent per liter zal zijn. Dat is aanmerkelijk en loont een reisje richting de Oosterburen. Zeker als je combineert met winkelbezoek, een mooie rit of koffiedrinken bij een vage kennis. Helaas duurt de korting maar tot eind augustus maar wie dan leeft dan zorgt. Andere zorgen zijn er genoeg, over de wereld, ov er onszelf en die we liefhebben. Nu en dan zijn er natuurlijk lichtpuntjes zoals de benoeming van onze middelste tot wethouder in onze gemeente. Jammer wel dat onze partij een veel te grote beweging aan het maken is naar onze vrienden van fusiepartij GL( PPR, PSP en EVP, een fusie die zich niet bewezen heeft). Totaal onnodig en aangewakkerd door onze foute Partijgenoten zoals W.Bos en kernkop Samson die een aantal anderen zover kregen mee te tekenen. Het zal wel veel te behoudend en conservatief zijn van mijn kant maar tot ik bewijs zie dat we, de PvdA er beter uitspringt bij een fusie zie ik geen enkel motief om te veranderen. Iedereen gaat veel te makkelijk ervan uit dat we dan een sterker links blok gaan vormen. In onze (arbeiders) kringen wordt groen links vaak voor groen rechts versleten. Behalve hun klimaatdoelen zie ik op sociaal economisch terrein veel te weinig overeenkomsten.  Misschien heeft het ook met mensen te maken, zeker als het gaat om het landelijke beeld, en onze partij kent ook zijn mensen die ik liever zie gaan dan komen. De Groen Linkse politici hebben mij te weinig mensen in hun midden die mijn sociaal economische paragraaf ondersteunen, laat staan hun doelen nastreven, gedeputeerde van der Meer in Gelderland is er een goed voorbeeld van. Dat zijn voorbeelden voor mij van twee verschillende werelden, niet persoonlijk bedoelt maar als illustratie van mijn afkeer. Niet van die partij maar wel van een fusie, want de fusie van de fracties in de 1e Kamer moet de opmaat worden naar een volledige fusie tussen partijen. Als het zover is heeft de partij in ieder geval een opzegging binnen.

12 mei

Vandaag is het 12 mei en het andere Klinkertje bestond om juist vandaag hulp van boven te krijgen. Hulp om een al lang gewenste foto te kunnen maken. Voor de duidelijkheid; het gaat om een foto van een wielewaal die zo moeilijk te krijgen is. Het liedje gaat, je hoort hem wel maar je ziet hem niet. Bijna onmogelijk dus en reden om assistentie te vragen. Dit is zo’n vooringenomen dag, in vroeger tijden wist je precies hoe deze dag verliep, want deze dag is de geboortedag van mijn moeder. Ze is er al bijna 9 jaar niet meer maar ze is er nog altijd, voor ons dan. Dagelijks weet ik niet maar een paar keer in de week komt ze langs. In van die mooie uitspraken en oordelen. 91 zou ze zijn geworden dit jaar en in deze tijden is dat nog een te behalen leeftijd, het was haar niet gegund geweest. En de paar jaren dat Pa er niet meer was hebben haar veel verdriet gedaan. Ondanks onze aandacht en zorg mistte ze hem als geen ander. Uiteindelijk kon ze niet meer, vanwege de ziekte opgetreden extreme moeheid werd haar teveel. 91 dus en met een oorlog zo dichtbij, met alle indringende beelden die we te zien krijgen is het misschien ook wel goed zo. Dat was waarschijnlijk wel een grote angst, de oorlog terug in Nederland. Tijdens de 2e Wereldoorlog op gegroeid in Brummen, dicht bij de IJssel en bij Zutphen was er relatief veel oorlog in de buurt. Schuilend in hun kelder op de zakken met aardappels afwachten tot de vliegtuigen over waren.

Die angst heeft ze haar hele leven gehouden, in de nacht overvliegende vliegtuigen hebben haar soms wel wakker gehouden. En ze heeft vandaag het andere Klinkertje bij gestaan, de wielewaal gezien en op de foto, dank je wel ma. Hopelijk samen en hebben jullie het goed daarboven.

Prijzen omhoog

De wereld staat nog net niet in brand, niet letterlijk en niet figuurlijk. Toch zitten we in een zorgelijke periode en dat komt ons nog wel redelijk bekend voor maar de huidige generatie is daar minder bezorgd over. Terecht of niet maar deze periode doet me sterk denken aan de Koude Oorlog en nu is er werkelijk een oorlog, en ja, er sterven mensen. En je denkt, waarom? Waar heeft dit voor nodig? Voelt Rusland zich echt zo bedreigt door het Westen of is het allemaal retoriek. Zelf ben ik meer van de afdeling, wie heeft er belang bij? En dan kom ik tot de slotsom dat veel te veel partijen er belang bij hebben. De winst, en daarmee de uitkeringen voor aandeelhouders van voormalig Royal Dutch Shell gaat sky high om maar een een goede Nederlandse uitdrukking te gebruiken. En wie betalen dat? Deze vorm van minder leveren maar meer incasseren. De wapenindustrie kan ongelofelijk zijn gang gaan vanwege deze oorlog en hoeft voorlopig niet op enige kritiek te reken. Het werd voor hen ook tijd, allang geen grote oorlog geweest en daarbij stijgen de budgetten van de diverse regeringen tot grote hoogte. En wie hebben nog meer belangen in deze oorlog? Alle voedselprijzen omhoog, die kostenstijgingen zullen vast niet allemaal weglekken, en onder de streep zijn er een hoop die deze crisis gebruiken om de prijzen op te schalen, aan argumenten geen gebrek. De rekening is komen te liggen bij mensen die het al zwaar hebben, en nog zwaarder zullen krijgen want de groep heeft zich uitgebreid tot een deel van de middeninkomens. Je zou er zowaar anarchistische gedachten op na gaan houden. Denken moest ik opeens aan de jaren Zeventig met dit lied 

Wonderlijk

Waarneming.nl heeft ons al naar veel bestemmingen, plaatsen en plekken gevoerd, waar ik nu ben is er weer zo een. Begraafplaats in het bos achter Kasteel Rozendaal. Het is dat je er niets aan hebt om hier te liggen maar mooi, in al zijn wonderlijkheid, is het wel. Het andere Klinkertje op zoek naar de Tauvlinder en ik loop de begraafplaats een stukje over. Geaccidenteerd terrein dus een beetje rustig aan, het is er sereen en rustig. Een paar huisjes waarvan ik eerst nog dacht dat het bij de begraafplaats hoorde maar bij nadere beschouwing zijn het grafkelders. Hier en daar toont de tand des tijds dat ze lang niet meer geopend zijn om nog iemand bij te zetten. Ergens achter op het terrein een wat moderner gebouw die taak heeft als dienstgebouw. De vogels fluiten om me heen, bijna geen andere geluiden te horen dan auto' s die op een weg hier ergens achter langs rijden. Mooi moment en een mooie plek om de gedachte te laten gaan over het jaar tot nu toe. Hoewel ook leuke momenten toch vooral veel bezig met ziek zijn en er weer overheen komen. Dat kost steeds meer moeite en nu, onder invloed van een paardenmiddel, heb ik enigszins de rust om te reflecteren. Hoe ik ook mijn best doe om weer op energie en conditie te raken, het kost toenemende moeite.  En dus terug naar het begin, geniet van de momenten dat alles okay is, dat er dingen zijn om van te genieten en te waarderen. Zoals ik nu kan genieten van deze prachtige middag, op een bijzondere plek en een bijzonder gemoed. 

OpRutten

Het is een wonderlijke tijd, persoonlijk maar vooral in de wereld, even bijpraten. Dat was misschien altijd al zo; een wonderlijke wereld, maar zelfs voor kinderen van de Koude Oorlog (zoals wij zijn) is het een moment in de tijd die tot nadenken stemt. Eerst maar het landelijke gepruts waarin een nieuwe minister (Weerwind is de naam)wel een enorme flater sloeg met zijn optreden bij Op1 gisteravond. Zelfs de redelijk scherpe presentator van dienst, Sven Kockelmann was met enige stomheid geslagen. En dat alles na een pleidooi in het satirische programma “Dit was het Nieuws” van Peter Pannekoek waarin hij de staat staatsontvoeringen van kinderen verwijt. Kinderen van slachtoffers van de toeslagenaffaire waarin de informatie ook een steeds bedenkelijker vorm begint te krijgen. De eerder onder het tapijt geschoven verwijt dat er gescand werd op kleur en afkomst blijkt alles nog veel erger. Een donatie aan een moskee was al genoeg om op een soort waarschuwingslijst te komen waarin je direct extra in de gaten werd gehouden door de fiscus. Nu vertelde de bedoelde minister dat er geen 1115 kinderen uit huis geplaatst werden maar dat waren er slechts 420. Als gevolg van de toeslagenaffaire waarbij mensen eigenlijk alles ontnomen is en daarom bijna niet voor hun kinderen konden zorgen. Welnee zegt de minister, die mensen konden eigenlijk so wie so niet voor hun kinderen zorgen en daarmee draaide hij de zaak om. Het door elkaar halen van oorzaak en gevolg bracht iedereen aan tafel in verwarring en de onbetamelijke arrogantie van deze minister maakt dat ik hem een geweldige toekomst voorspel. In deze Rutte era kan je het beter wat slechter dan beter doen want zolang je het slechter doet dan de baas van het spul heeft hij een kop van jut voorhanden. Voor Rutte is dat prima want dan kan hij naar een ander wijzen. Zo is hij momenteel heel wijs met Hoekstra die als een ongeleide oliebol door het politieke leven gaat. Sancties tegen alles wat Rusland betreft is het beleid, en minister Hoekstra; wat is er precies nu geblokkeerd, vastgelegd, ontnomen etc. Hij wist het niet en begon naar collega’s te wijzen die zaken moesten doen. Niemand in het kabinet verantwoordelijk voor de sancties tegen alles wat Rusland betreft, en iedereen wast zijn handen in onschuld. En de betreffende Russen, instanties en instituties die Russische belangen behartigen maar geld en goederen wegsluizen; in Nederland moet je zijn. Weerwind past dus heel goed in de Rutte traditie, niet de regering is verantwoordelijk voor de toeslagenaffaire maar dat zijn de ouders zelf. Dat past goed in het plaatje van Rutte, hij is wel eindverantwoordelijk maar niet direct verantwoordelijk het beleid van een minister, zo is zijn opvatting waarmee hij direct wegduikt voor alle verantwoordelijkheid, ook die voor de toeslagenaffaire. Dat Pannekoek deze problematiek naar voren brengt en er sterke termen als staatsontvoeringen aanhangt maakt dat politiek Den Haag er op moest reageren ondanks allerlei nieuwe zorgen als de oorlog in Oekraïne waarin hij van de president aldaar ook een kleine veeg uit de pan kreeg. Het zijn makkelijke tijden voor Rutte, gelukkig nadert juli al snel en dat is het moment dat hij de langstzittende premier is, dan is het record gebroken en de tijd gekomen om snel op te Rutten.

Koude Oorlog 2.0

Rare jongens, die Russen, zouden Asterix en Obelix zeggen maar daarmee verwordt deze oorlog tot een grappige voetnoot in de geschiedenis wat het natuurlijk absoluut niet is. Gisteren een aantal tops, Navo. EU en G7. Het kon niet op. Na de crisis rond Corona duikelen de experts op het gebied van crisisbeheersing over elkaar in de diverse Talkshows. Nare taferelen levert dit soms op, een Oekraïner die op onbehoorlijke manier van repliek werd gediend door een expert waar het verwijt aan de Oekraïner vooral is; betrek ons niet direct in de oorlog, dat was de boodschap.  Onverkwikkelijk natuurlijk en naderhand, na veel commentaar op de sociale media, een soort van excuus. Overigens is het maar een raar begrip; sociale media. Wie weleens op een van die media actief is weet dat er weinig sociaals meer aan is, en vooral Twitter is wel het afvalputje van alle bagger die er 

soms gespuid wordt. Een andere naam kan ik zo niet verzinnen maar is eigenlijk wel wenselijk om de lading van de bagger beter te dekken. Dit allemaal terzijde. Oude kneuters zoals het andere Klinkertje en uw schrijver komen wel veel beelden terug uit de Koude Oorlog, en vooral de beleving van het Rode gevaar. Altijd opletten en een sluimerend onbehagelijk gevoel want er kan altijd iets gebeuren. Wat wisten we niet en dat had ook wel te maken met de mystiek die er over het Warschau pact hing. Later bleek het allemaal niet zo geavanceerd als gedacht. De huidige oorlog levert een beetje hetzelfde beeld op. Er was gedacht met een blitzkrieg de Oekraïne in te nemen en zoals we nu weten kwam daar helemaal niets van terecht. We zijn een kleine maand verder en het enige wat de Russen tot nu toe hebben kunnen doen is steden gewoon rücksichtslos plat bombarderen. Dat hebben ze eerder gedaan maar dat was dan meer buiten het bereik van de media. Die vlieger gaat minder op en veel meer voor het oog van de wereld maken ze er militaire en humanitaire puinhoop van. In het Westen spreken we er schande van maar in het verre Oosten zijn ze zover niet. The Rocketman dacht zijn kans schoon te zien en dus vuurde Noord Korea een Inter Continentale Raket af, onder auspiciën van China vraag ik me dan af. Een straat arm land die zulke raketten kan afvuren is niet straatarm en wordt gesteund, met geld en techniek schat ik maar zo. Een ander land moet Noord Korea ook als vazalstaat behandelen, en ik denk China. Tot zover de geo politieke beschouwingen, andere volgen binnenkort. 

Zure appels

Het is dus oorlog in Europa, Rusland is de Oekraïne binnen gevallen met een geweld zoals dat sinds de Balkanoorlog niet meer voorgekomen is. Wie die oorlog een beetje gevolgd heeft indertijd zal het niet verbazen dat Servië ongeveer de enige bondgenoot is op het Europese vasteland. Er is gedemonstreerd in Belgrado ter ondersteuning van Poetin, en dat is zijn enige morele ondersteuning geweest tot nu toe. De meest gevaarlijke actie van de Russen deze week was wel het aanvallen van Europa’s grootste kerncentrale, dat bracht deze kinderen van de eerste Koude oorlog van hun stuk. Niet voor niets altijd volgehouden dat kernenergie geen alternatief is. Niet alleen nucleaire bommen zijn een groot gevaar maar ook deze kerncentrales zijn dingen die je niet moet willen, dat zien we maar weer eens geëtaleerd in deze afschuwelijke oorlog. In eigen land speelt dat extreem rechts, zowel van FvD als PVV zijde, Poetin meer of minder wordt ondersteund. Zo was er gisteren een Tweet van Wilders vanuit zijn 2e vaderland, Hongarije, waar hij de gezamenlijke pers er opmerkzaam op maakte dat er wel veel donkere Afrikanen die gevlucht zouden zijn uit de Oekraïne, op het station rondhingen. Normaal zou ik zeggen; veel bonter moet het niet worden maar nu volstaat wel dat het niet veel bruiner moet worden. De wijze waarop de bruinen Poetin beschermen en bewieroken geeft te denken. Het zou, voor mij, niet gek zijn als er gedacht wordt aan een Cordon Sanitaire of beter nog, verbieden en uit de Tweede Kamer zetten van de bruinen. Zij gaan rechtstreeks in tegen onze grondwet, en dat telt voor mij het meeste. De tijd van wegkijken is voorbij mensen. Natuurlijk zitten er vast heel veel haken en ogen aan maar we moeten door de zure appels heen bijten. Een andere optie zie ik momenteel niet meer met deze partijen. Je kan niet volhouden dat je alles maar mag zeggen in deze turbulente tijd waarin we meer of minder, betrokken zijn bij een oorlog op het Europese vasteland. Dichter bij huis en iets heel anders; na de doorgemaakte Corona hebben het andere Klinkertje en uw schrijver het er moeilijk mee om weer op gang te komen. Deze week een aantal trainingswandelingen gemaakt, niet lang en rustig aan, maar wel steeds iets verder. Afgelopen vrijdag wel het verste gewandeld en dat is bij ons beiden wel aangekomen. Dus nu maar even twee dagen rust en hopelijk gaan we morgen weer verder met de training. Zelf denken we dat dit het gevolg is van de doorgemaakte Corona die voor ons niet als een gewoon griepje is overkomen. Nu is dit niet het klaaguurtje maar het valt ons tot nu toe wel behoorlijk tegen want we hadden gehoopt, zoals al eerder, dat we draad weer redelijk snel konden oppakken. Het mag helaas niet zo zijn, maar we blijven proberen en wat wel helpt natuurlijk is dat we in de prachtige natuur in onze nabijheid mogen wandelen. De oorlog heeft inmiddels de benzineprijs zo op gestuwd dat een leuk ritje er niet meer in zit. Niet even naar waar dan ook want het is bijna niet meer te betalen en zelfs in Duitsland loopt de prijs niet enorm op, en dat is dus geen uitwijkmogelijkheid meer. Dan toch maar minder rijden en geen gesprekken in het autootje, wat altijd goed werkte voor ons om eigen klein en andermans leed te bespreken. Het is wat als het een beetje een hobby is, autorijden maar goed, we zullen er met gepaste rantsoenering mee omgaan. Wat me ook nog bezig houdt, tot slot, is de overmatige berichtgeving over de oorlog. Ook dat moet ik voor mezelf tenminste, rantsoeneren. De hele dag kan je de oorlog volgen via allerlei communicatiekanalen en dat moet ik soms even afsluiten, dat kan goed via lekker wandelen maar ja; dat heb ik u net uitgelegd, het gaat moeizaam en dat is wel het minst erge van deze tijd. Wij komen er wel overheen denken we zelf maar de oorlog is vooral natuurlijk een nachtmerrie voor degenen die het direct aangaat; de volken van de Oekraïne maar eigenlijk met alle volken van het oude Warschaupact. Die zijn in de ogen van Poetin oude Russische volken die bij de moederstaat horen. En daar is hij mee bezig, naar ik vrees in de nadagen van zijn regeerperiode die zeker ten einde te loopt. En dat maakt het een hachelijke, ongewisse tijd. De rest is nu allemaal bijzaak, niet te druk over maken. En die bijzaken zijn er genoeg. Zelfs op gemeenteniveau is er genoeg om je druk over te maken; of het nu gaat over de slechte afdekking van oude stort aan de Doonweg ( afgedekt met 200 ton staalslakken van Tata steel) die nu door uitwassing veel zware metalen verliest. Of de manier waarop een papierfabriek door de provincie gefaciliteerd wordt met een weg langs de Eerbeekse beek waarbij niet de kwaliteit voor Eerbeek telt, maar de pecunia regeert, ook bij de provincie. Je zou toch denken dat de overgebleven treinsporen in het Eerbeekse het begin van een goede oplossing zouden kunnen zijn.

En dan tot slot de wijze waarop een Logistiek Centrum Eerbeek door Groen Links in twijfel wordt getrokken. Nadat, inmiddels al heel wat jaren geleden, door de toenmalige politieke leider van de voorganger van Groen Links (GL), de papierindustrie tot een verdwijnende industrie werd bestempeld probeert het huidige GL, op een andere manier, alsnog die uitspraak na te komen. Na eerst ervoor gezorgd te hebben dat het Burgers terrein geen optie meer is door een gecoördineerde (?) opstand van de omwonenden is het oog nu gericht op een deel van Eerbeek, aanpalend aan een bestaand industrieterrein. Wel bosareaal dus dat mag van GL niet en dan is de enige andere optie, ook aanpalend aan het industrieterrein, een recreatiebedrijf ( camping, stacaravans en zomerhuisjes) die allang heel lang bestaat in het Eerbeekse en eigenlijk een begrip is, voor ons, de lokalo’s. Nu is de eigenaar van het recreatiebedrijf wel bereid tot praten als er maar een goed alternatief op tafel komt, weet ik uit goede bron. Een goede andere plek, en uiteraard geld om opnieuw te starten, in het Eerbeekse, maar daar wil de provincie, die de regie voert, zich niet in mengen. Dat lijkt me buitengewoon vreemd want voor er uiteindelijk, als dit de enige optie blijkt, kan worden over gegaan tot onteigening, er toch tenminste een aantal alternatieven moeten zijn aan geboden aan de huidige eigenaar van het recreatiebedrijf. Voor onze vrienden van GL hoeft dit niet want die willen helemaal geen Logistiek Centrum, en hoe de papierindustrie zijn logistiek problemen oplost, dat zien ze zelf maar. Zo kan je natuurlijk ook de papierindustrie tot verdwijnende industrie weg te laten zakken. Onbegrijpelijk.

Vrede gebroken

Wat veel mensen al verwachten is vannacht gebeurd, Poetin is de Oekraïne nu echt binnen gevallen. Grootschaliger dan verwacht en gezien de ontkenning dat er een staat Oekraïne bestaat en alles weer moet worden zoals het was, uiteindelijk geen verwondering meer. De relatieve vrede in Europa sinds de twee wereldoorlog is ten einde. Deze stap van Poetin heeft nogal implicaties voor de veiligheid in Europa. Rusland staat zo aan de grenzen van de Navo en dat betekent dat de Navo veel scherper zal moeten gaan reageren op deze ongekende agressie sinds de 2e Wereldoorlog in de vorige eeuw. Dat vraagt om antwoorden die Rusland hard zullen moeten raken. En zoals altijd hebben de burgers het nakijken en zijn zwaar de klos. En dan in ons kleine landje; is een stroming die Rusland steunt. Dat zijn niet de traditionele communisten maar het is extreem rechts in Nederland die Poetin in de armen sluit. Vinden dat Rutte naar Moskou moet om aan Poetin steun te betuigen. Daarvan zou je toch moeten overwegen om ze uit te sluiten van het politieke debat en zulke partijen ( op Twitter vergeleken met NSB praktijken) zou moeten verbieden. Volledig contraproductief en dat is precies waar ze op uit zijn. Ontwrichting van de maatschappij en of die lijn via Poetin loopt of op een andere manier tot stand komt zal ze worst zijn. Ze zoeken chaos en anarchie om vervolgens zelf de Phoenix die uit de as verrijst te spelen. Daar kan geen uil van Minerva tegenop. Benieuwd wat het antwoord gaat zijn, op zijn minst verstevigen van de Navo aanwezigheid langs de grenzen van onze Navo bondgenoten mag ik toch hopen. En dan zoveel mogelijk isoleren, politiek, sociaal, sport enzovoort, alles wat Russisch is in een cordon sanitaire zetten. Geen GP in Sochi, geen Russische sporters meer, geen gas, geen olie enzovoort. Wij, Europa, zullen moeten lijden onder deze agressie maar dat moet dan maar. Helaas komt Kremlin vriend Trump over pakweg twee en een half jaar weer in beeld als kandidaat voor een volgende periode als president van de USA. Dat zal weer het nodige gaan betekenen voor de slagkracht van de Navo die zich net een beetje herstelt heeft van een vorige periode Trump. Gaat die ook West Europa een oorlog in rommelen? Dat scenario is voor mij de meest angstaanjagende. Het zou Europa wel bij elkaar moeten brengen, dit scenario. Europa zou de ballen moeten hebben om een eigen leger op te zetten dat zich kan meten aan de Russische, de Chinese en de Amerikaanse. Die laatste door de wispelturigheid van de Amerikaanse kiezer die voor een deel geen mondiale rol meer wil spelen. Al met al hele zorgelijke ontwikkelingen.