Molen

Het is eind juli van dit jaar en we verdrogen enorm. De Rijn nog nooit zo laag gestaan en de bollebozen van het kabinet kunnen niet besluiten tot maatregelen, in overleg natuurlijk met Rijkswaterstaat en de waterschappen. En die waterschappen hebben nog steeds een volle vertegenwoordiging van de boeren. En daar zit wel een pijnpunt; helemaal niet dat ik iets tegen boeren heb maar in het natte voorjaar is al het water weg gepompt omdat zij met de zware machines op het land moeten kunnen. Dat is iets waar we nu tegenaan lopen; het land is te nat en dus weg pompen terwijl het opgeslagen moet worden voor de droge tijden, zoals nu. In 2018 en 2022 dezelfde problemen en geen oplossing gevonden. Wat mij betreft mag het kabinet in een noodgeval alles overrulen. Alleen even duidelijk afbakenen wanneer iets een noodgeval is, waarom hebben we eigenlijk geen noodtoestand zoals in andere landen. Hebben we die überhaupt en wanneer mag de regering een noodtoestand uitroepen, ik weet het echt niet. 

Zelf zijn we nog steeds in een soort van noodtoestand; geregeerd door alles wat er met ons, en vooral het andere Klinkertje gebeurd. Als ik zeg de medische molen begrijpt u wel wat er aan de hand is. Het begrip medische molen opzoekend kom ik dit tegen; “De “medische molen” is een Nederlandse uitdrukking voor een langdurig, intensief traject van medische onderzoeken en behandelingen. Dit proces roept vaak gevoelens op van een emotionele achtbaan, onzekerheid en uitputting door het vonnis van constante ziekenhuisbezoeken”. Volgens mij een zeer toepasselijke omschrijving van wat ons nu gebeurd, nog af gezien van mezelf is dit wel zeer actueel. Morgen is het augustus en behalve dat we beiden jarig zijn in deze maand hadden we ook een tweetal vakanties gepland. Een lang weekend met onze oudste en de heren die bijna 14 worden, en een weekje naar Duitsland in een voor ons zeer bekende accommodatie, wonderlijk genoeg ook een molen. Het schuift allemaal een beetje naar de achtergrond en zoals u weet is de voorpret van een vakantie een ding. Waar je naar toe gaat, wat de leuke dingen zijn om te doen in de omgeving van waar je bent. De reis er naar toe vindt ik zelf altijd een mooie  op de vakantie. Een route plannen en bijna van tevoren weten dat het ergens onderweg mis gaat, door een wegafsluiting of een ongeluk waardoor je omgeleid wordt. Gelukkig is de routeplanner zo wijs om je tijdens de reis een nieuwe route te wijzen en dat gaat vaak goed. Heel wat beter dan de papieren kaarten van vroeger en eventueel geschreven aanwijzingen hoewel ik onlangs begreep dat veel mensen toch nog een papieren exemplaar bij zich hebben mocht de routeplanner uitvallen. Maar goed, wij zijn momenteel nog even in de ban van de medische molen hoewel die molen ons verzekerd vooral geen zorgen te maken. U kent het wel; ” gaat u rustig slapen, wij waken over u”, als zoiets voelt het en maakt dat we alles behalve helemaal gerust zijn. Hopelijk komt dat nog komende week tijdens een volgend bezoek aan het ziekenhuis en wordt onze onderbuik gerust gesteld, we zijn er wel aan toe.

Wir schaffen das

Het is een echt bijzondere periode, van alles aan de hand en meestal niet erg leuk zoals u al de laatste tijd heeft kunnen lezen. En zoals wel vaker, en dat vindt ik zelf wel een mooie uitdrukking; "de gifbeker is nog niet leeg". Dus we ploeteren door en deze week zeiden het andere Klinkertje en uw schrijver tegen elkaar " Wir schaffen das" naar Angela Merkel. Het helpt wel eens om dat tegen elkaar te zeggen en elkaar er op die manier doorheen te slepen De nadere details volgen vast nog een keer maar nu even niet. U weet natuurlijk allang dat wij onze therapeutische 

sessies houden in ons autootje en daar hebben we deze week nog een aantal keren gebruik van gemaakt. De sessies worden wel steeds duurder door de alsmaar stijgende benzineprijzen in Nederland maar ook in de omringende landen. Waar het voorheen nog weleens voordelig kon zijn om in Duitsland te tanken is dat voordeel gezakt naar ongeveer nihil. Ook boven de €2.0,- daar in Duitsland maar in België ligt de prijs nog steeds rond de € 1.75 per liter E10. De Belgen hebben ook een maximumprijs vanuit de regering opgelegd aan de benzinepompen c.q. de oliemaatschappijen. Dat is hartstikke mooi en wat mij betreft verstandig ( zonder dat ik er al teveel van weet) en dat dempt wel de enorme dividenden die de aandeelhouders nu bereiken, is mijn inschatting. Hier heb je er nog geen woord over gehoord om de benzineprijs te compenseren. Het wordt hier eerder op de prijs van het OV gegooid en die schijnt wat verlaagd met een goed initiatief van Pro om een nieuw soort Tienertoerkaart uit te vinden. € 49,- om een maand in de daluren met de trein te reizen, mooi initiatief maar het leidt wel af van wat velen willen, een lagere benzineprijs, en waar ik benzine schrijf bedoel ik ook de dieselprijs. Die literprijs bestaat voor meer dan de helft uit accijnzen en daarover betalen we ook nog eens BTW, belasting op belasting dus. Daar had ik nooit zoveel problemen mee maar nu de prijs van een liter zo hoog is, in onze omgeving ongeveer € 2.20, toch even nazoeken. Zonder accijns en BTW kost een liter ongeveer een Euro. Zoals wel meer zaken (verkeersboetes) wordt dit een nieuwe melkkoe voor de regering. Blijkbaar houden ze er rekening mee want de benzineprijs kost geld. Nou nee, het kost geen geld maar je krijgt gewoon minder binnen van iets waar je toch niet op had kunnen rekenen. 

En maak ik me druk voor eigen portemonnee, nou leuk is het niet maar voor ons is het nog een eigen keus. Voor mensen die de auto voor hun werk moeten gebruiken ligt dat natuurlijk heel anders, of het voor woon-werkverkeer is of zoals in de thuiszorg waar je gewoon niet zonder kan. Die mensen betalen een grote prijs en dan kan je wel zeggen; neem het openbaar vervoer maar dat is vaak gewoon onmogelijk. Dan roepen ze, de regering, de werkgevers op om te compenseren maar dat leggen we niet op, nee dat vragen we aan de werkgevers om te doen. Kortom; wie gaat de prijs betalen voor deze prijs betalen voor een door Trump begonnen oorlog. Juist het is weer de gewone man die de klos is. Trump die geen uitweg uit de door hem begonnen oorlog weet en nu maar blijft bombarderen omdat hij niet anders kan noch weet. En wij? Wij wachten maar weer af hoe dit zal eindigen maar bij hem heb ik geen moment het gevoel "Wir schaffen das".

Treurnis

 Vanochtend vanuit Dieren komende, richting Oranje Nassau plein, een onverwachte situatie.Helemaal onverwacht niet maar wel iets wat zich nog geen post heeft gevat in mijn werkelijkheid. Al lange tijd is er sprake van dat de twee huizen waarin ik als kind heb gewoond worden afgebroken en nu lijkt het zover. Het huis waar ik het langst heb gewoond staat in de bouwhekken, klaar om binnenkort gesloopt te worden. Een raar gezicht en nu de huizen allemaal leeg staan denk je; zo slecht zijn deze woningen helemaal niet. Een goede renovatie zou ook goed kunnen en dan gaan ze nog jaren mee. Of dat ook geldt voor het eerste huis in Eerbeek wat door mijn ouders betrokken is weet ik niet; Mijn vader noemde dat altijd houtrijke woningen; het karkas was deels uit steen opgetrokken maar de rest was hout. De voor- en achtergevel deels hout en de vloeren, allemaal hout. In tegenstelling tot het andere huis, wat om de hoek stond maar al van veel betere kwaliteit is/was. Grotendeels betonnen vloeren, geheel uit steen opgetrokken en een kelder waarin je net niet kon staan, met mijn lengte. Maar wel een kelder die lekker koel bleef. En wat een grondstuk hoorde erbij. Heel groot eigenlijk en bij ons was er een garage opgetrokken en dan nog ruimte zat, hoekwoning, dat wel. De kwaliteit van deze woningen zijn echt nog behoorlijk maar het doet er niet meer toe, de sloop is al deels begonnen en dus gaat alles plat. Alleen de huizenblokken waar de woningstichting vroeger huizen van heeft verkocht blijven staan en zijn wel opgeknapt. Een hele serie goedkope huurwoningen gaat plat, en ja, er komen wel weer nieuwe woningen maar die zullen niet de huurprijs hebben van de huidige. Dat steekt mij toch een beetje want goedkope huurwoningen worden steeds schaarser in Eerbeek en dit helpt zeker niet. Nu ken ik wel de redenaties; nieuwe woningen zijn meer van deze tijd, zijn duurzamer, zuiniger en zo verdient een wat duurdere huurwoning zich terug voor de toekomstige huurder. Het zal allemaal best maar de sfeer en het straatbeeld wordt nooit meer hetzelfde. Natuurlijk ben ik ook nostalgisch want dit gaat afgebroken worden en komt niet meer terug. Niets wat erop lijkt althans. Deze buurt is in die zin verloren. Machteloos en een beetje ontdaan toch dat het allemaal aan het gebeuren is en dat voor mij alleen de herinneringen blijven aan deze, in mijn jeugd zeker, mooie buurt. Het voelt een beetje treurig want nu kon ik er altijd nog even langs rijden en kwamen de gedachten vanzelf; over vroeger, over de buurt en over de mensen die er woonden. Die een gemeenschap op zich vormden want iedereen was arbeider, soms wat meer geleerd en soms

wat minder. Mijn vader die door de buurt trok op zaterdagmiddag om de contributie op te halen voor de Partij ( die ook al niet meer bestaat) en voor de vakbond.  Allemaal arbeiders die werkten in en of ten dienste van de papierindustrie en hoe het daarmee staat in Eerbeek hoef ik u ook niet te vertellen. Treurig, ja wel treurig maar Eerbeek zal zich ontworstelen aan de negatieve spiraal en zichzelf weer uitvinden. Dat is mijn overtuiging en bij jezelf opnieuw uitvinden hoort ook vernieuwing en dus jammer van de betaalbare huurwoningen maar nieuwe, duurzame en zuinige woningen zijn ook belangrijk, al denk ik dat een goede renovatie wonderen zou hebben gedaan. 

Kwaad maken

Jawel, een volgende minister is er weer ingetrapt. Er zit vast een een of andere lobby tussen die van alles beweerd over bewoning van recreatiewoningen. Een is van de bewoners van deze recreatieparken en de ander van de HISWA die wil dat recreatieparken dat ook blijven en geen woonwijken worden. Het argument is bijvoorbeeld dat we al woningen te weinig hebben, mensen wonen er al heel lang, etc., huilie, huilie is het. Het zal je de donder halen: ze wonen er niet, ze verblijven er illegaal. Huizen gekocht voor recreatie worden permanent bewoond zonder een status van woning, nee want het is een vakantiehuisje. Vooral degenen die er al lang zitten hebben dat huis voor een krats kunnen kopen omdat het recreatiehuisjes zijn. Een gewoon huis had ze minstens het dubbele gekost en gezien de ligging van sommigen nog wel meer. In onze gemeente idem, in een bospark; gebouwd 2002 en als ik me wel herinner kosten die huisjes 138000 gulden, nog net gulden tijdperk, want ja: recreatiehuisjes en vanwege die bestemming zo goedkoop. Nu kosten ze € 785000 omdat ze gelegaliseerd zijn tot gewone woonbestemming. Wie wordt hier wijzer van, juist, degene die de wet heeft overtreden ( op zijn minst), de brutalen van deze wereld en die daar nu een winst op maken van, nou rekent u maar uit.

En nu weer een minister die het allemaal goed vindt. Minister: ze overtreden, of hebben

overtreden, de wet die niet toestaat dat recreatiewoningen permanent worden bewoond. Hier moet gehandhaafd worden in plaats van alle andere maatregelen die u denkt te moeten nemen. Om meerdere redenen moet ik me toch nog weer even opwinden over dit onderwerp, en niet voor de eerste keer. De recreatiewoningen staan bijna altijd in kwetsbaar gebied, ze zijn er niet voor gebouwd, hebben geen toezicht want gesloten terreinen ( de politie of BOA's kunnen er niet zo oprijden) en ook de juridische status is zeer ongewis. Hopelijk zijn er ook anderen die zich er druk over maken. Mij gaat het met name om de verrijking die zo maar in de schoot wordt geworpen want als een recreatiewoning een woonbestemming krijgt wordt de prijs tenminste verdubbeld, als het niet meer is. En daarmee mw de minister beloont u overtredingen, gemaakt door de kopers van een recreatiewoning, die in de omgevingswet (vroeger bestemmingsplan), en de algemene wet bestuursrecht staan. De minister die afkomstig is uit ons onvolprezen leger en daar een hoge rang heeft bereikt zou moeten weten dat bijvoorbeeld het militaire tuchtrecht gedragsregels omvat, welke tot doel hebben een goed functioneren van de militaire organisatie en samenleving te garanderen. Dat is eenvoudig te vertalen naar de burgermaatschappij die ook gedragsregels heeft (wetten) welke tot doel hebben de samenleving goed te laten functioneren. Natuurlijk veranderen regels nu en dan maar regels negeren zoals nu door de minister gebeurt, recht buigen wat krom is, niet doen.

Nieuwe onderdelen

We zijn ruim een week verder en de nieuwe onderdelen in mijn mond beginnen enigszins te

Voorlopig niet

settelen. Niet van hart, geef ik graag toe maar langzaam wordt het allemaal iets beter. Dat komt ook doordat de zwellingen in mijn gezicht afnemen. Jawel, in mijn gezicht, of ik een bokswedstrijd heb gehad met slechte afloop. Blauwe ogen en mijn baard leek zwart maar dat kwam door de onderliggende blauwe plekken welke doorzakten tot mijn sleutelbenen. Het was geen fraai gezicht en hoewel het langzaam beter wordt is het nog een ding. In de winkel kijken mensen me zo schuins aan, wat zie ik aan die man. "Klappen gehad van mijn vrouw", die grap maak ik soms en graag. Als het lukt tenminste want eten en praten lukt nog altijd slecht. Niet dat ik mijn mond houd, want u weet, dat kan ik soms maar slecht. Maar de verstaanbaarheid laat nog te wensen over; slissen is mijn ding momenteel. Veel soep en zachte dingen dezer dagen. Nu is dat niet zo heel erg want ik hou van soep, alle soepen wel eigenlijk dus dat is geen straf maar iets of wat meer vast eten zou wel een beloning zijn voor de doorstane feitelijkheden. Dat gaat nog even niet gebeuren; zolang de hechtingen stand houden liggen de nieuwe onderdelen te los in mijn mond om er meer vaste dingen mee te kunnen eten. 

Goed, er waren ook nog belangrijke zaken de afgelopen dagen; Nederland is naar huis op het WK voetbal. Een WK dat eigenlijk niet had moeten plaatsvinden maar dat terzijde. Koeman heeft zijn conclusie getrokken en stapt daags na de nederlaag tegen Marokko op, nog steeds overtuigd zijn van een goede opstelling en tactiek. Hij kan, denk ik, moeilijk anders dan dat volhouden terwijl hij dat beter wel had kunnen doen. Het lijkt voor hem nu ook wel afscheid van het voetbal want de zorg voor zijn vrouw heeft nu prioriteit en wie kan daar tegen zijn. Maar toch een dank je wel voor zijn hele carrière hoewel deze nu eindigt met een beetje een zeperd. Als we toch afscheid gaan nemen denk ik dat de staf ook afscheid neemt net als de spelers Weghorst, van Dijk, Aké, van Roon en Depay. Tijd voor een nieuwe start met een nieuwe trainer en een frisse selectie. Er zijn genoeg jonge spelers voor een nieuwe bondscoach om een fijne selectie mee op te bouwen. 

Hoewel we uitgespeeld zijn waren er toch een aantal opvallende spelers die mij aangenaam verrast hebben; Summerville, had echt nog nooit van hem gehoord maar een mooie aanwinst. Verbruggen keepte geweldige partijen. Van Hecke en van de Ven speelden best solide op hun plek in het elftal en wat een bikkel die van Hecke. En tenslotte Brobbey; wat kan die man voetballen; iets wat bij Ajax bijna niet meer te zien was. Geweldig gedaan, deze mannen, en natuurlijk waren de andere best goed, maar deze sprongen er wel uit voor mij dan. De nieuwe bondscoach krijgt een mooie job want er is talent genoeg bij Nederlandse voetballers, alleen je moet het er wel uithalen. Wie dat zou kunnen; Arne Slot is vrij, Pep Guardiola is vrij, Jurgen Klopp is vrij, genoeg opties voor Nigel de Jong om een stevige trainer binnen te halen. We gaan het weer zien. 

Natuurlijk zijn er nog veel belangrijkere zaken; in mijn dorp alweer een papierfabriek over de kop, der derde in drie jaar tijd. Heel erg sneu voor de werknemers, het dorp en eigenlijk voor Nederland. Hoewel er telkens gezegd wordt dat we meer zelfvoorzienend moeten worden, of zijn, gaat de maakindustrie op de fles. Den Haag lijkt echt geen poot uit te steken. Over een paar jaar is Leiden in last want we moeten papier importeren uit Verweggistan maar die stellen allerlei eisen omdat we hier dingen doen die ze niet aanstaan, ik noem maar wat. Dat geldt voor de papierindustrie maar ook al voor bijvoorbeeld houtverwerkende industrie en tijdens de

Coronacrisis kwamen we er achter dat we geen geneesmiddelen meer zelf kunnen produceren, betreffende faculteiten in buitenlandse handen, ik dacht Indiaas.. Het belang van eigen maakindustrie is nog niet doorgedrongen tot Den Haag. Het wordt echt tijd.