Even weg

Zomer in Zeeland duurt nog even voor ie arriveert maar wij hebben daar een mooi staartje lente gehad. Drie en een halve dag Zeeland en het was echt fantastisch. Met veel geluk mooi weer gehad en de dag van aankomst was het andere Klinkertje al meer dan gelukkig want een grijze zeehond op de gevoelige plaat. Een lang gekoesterde wens en direct in vervulling op de Brouwersdam die met gemak ook de Brauersdam kon heetten. Zeeland kan met gemak de 17e deelstaat van de Bondsrepubliek worden zoveel Duitsers die zondag. De volgende dagen leken de Duitsers wel opgelost, van de Zeelandse bodem verdwenen. In dit geval niet erg want het werd heerlijk rustig voor ons zonder al die campers. 

De tweede dag is het andere Klinkertje veel op pad geweest, het volgende slachtoffer is de graszanger. Tsja, lust en leven en zo. Zelf heb ik veel aan zee gestaan, gezeten en een beetje gewandeld, heerlijk die lucht, het geluid en de schepen die langs kwamen. Nog een aanhouding op zee gezien door de politie die op mega snelheid kwam aan gevaren. Je kan daar prachtig zitten staan, op de zeedijk in Westkapelle. Een aanrader maar niet tegelijk met teveel gaan want dan is de lol ervan af.

Momenteel, de laatste dag,zijn we in Serooskerke Walcheren, in een B en B, erg fijne plek om te zijn. Lekkere ruime kamer, mooie natte cel (douche en wc) en we zitten samen aan de grote tafel. Beetje te werken en te praten over alle belevenissen van de laatste dagen. We komen tot de conclusie dat onze taal soms tekort schiet om  te omschrijven is hoe we ons gevoeld hebben de laatste dagen want heerlijk en mooi dekken niet de lading. Het was voor ons overweldigend maar belangrijkste conclusie is we dat niemand ons dit kan afnemen, dat we het ons gegund was ervan te genieten want dat is niet meer vanzelfsprekend leert ons de laatste jaren. Zeeland bedankt. 

Tanken

Gisteren even wat getankt; en duur is het aan de pomp, wij betaalden gisteren een bedrag van Euro 2,11.9 per liter vloeiend goud. Nu was de tank niet helemaal leeg maar als ie wel leeg zou zijn was dat een bedrag van ergens in de buurt van 115 Euro. Alsof je een emmer leeg gooit. Nu waren de buren (Duitsland) altijd een stukje goedkoper met benzine maar ook dat is helaas niet mer het geval volgens de app. Bij de Jet in Emmerich inmiddels ook 2,11 en in de loop van de

dag naar 2.20 maar bij de Raiffeissen in Burlo bij Winterswijk blijft het de gehele dag nog onder de 2 Euro. Dan moet je, van ons uit, gelijk een dagje uit van maken, anders loont het

niet. Dat zijn toch wel prijzen die we te danken hebben aan ene heer Trump die zich liet meeslepen door de premier van Israël. En zoals het de hele tijd gaat, geen diplomatiek gewicht aan de zijde van de Amerikanen. Ze worden nog net niet ronduit uitgelachen maar reken maar dat Poetin het heel best vindt en dat Netanyahu ze met gemak het bos instuurt. En nu eist Dozy Don ( Trump) dat de Navo gaat bijspringen in de straat van Hormuz, en daarbij allerlei dreigementen uitend. Ons meeslepend in een oorlog die de onze niet was maar nu wel zal worden. Totaal incompetent zelfs als het op oorlog voeren aankomt. Wel aanvallen maar geen idee wat erna komt. Het lijkt wel een beetje op de manier waarop Poetin de oorlog tegen Oekraïne begon, veel te optimistisch over het verloop. De russen zouden binnen drie dag bij of in Kvyv zijn en dan de boel overnemen, niet gelukt. Zo had Trump c.s. moeten weten dat je met bombardementen geen regime verslaat en datzelfde regime de straat van Hormuz afsluit en de rest van de wereld tekort aan olie en gas heeft. Maar Trump is het worst; als je weer olie en gas wil moeten jullie maar helpen met de doorgang vrijmaken zodat schepen weer kunnen passeren. Benieuwd wat onze superlikker ( Rutte) nu weer met dit dreigement gaat doen en de zelfbenoemde sheriff van de wereld weer met beide benen op de grond zet.

Moedig Voorwaarts

Nu schreef ik al eens blogjes met de titel Endgame of Endspiel, en in de laatste beloofde ik u al dat ik weer een nieuw stukje onder dezelfde naam zou schrijven als het weer van toepassing is. Een nieuwe paragraaf in dat hoofdstuk dus. Het is nu weer zover want door de val waarbij ik de

linker elleboog verbrijzelde moest ik ook voor een dexa scan. Een scan waarbij de botdichtheid gemeten wordt. Nu was ons al bij de start van bepaalde medicatie voorspeld dat ik last zou gaan krijgen van osteoporose; botontkalking. Geen verrassing dus dat de dexa scan liet zien dat ik meer en minder ernstige vormen van botontkalking had. Nu moet daar wel iets aan gebeuren en een gering risico zijn kaakproblemen die niet behandelbaar en pijnlijk zijn. Om het risico zoveel mogelijk te ondervangen moeten de kaken vrij zijn van infecties. Nu had ik altijd een sterk gebit maar de degeneratie van mijn gebit loopt parallel met de duur van de inname van de medicatie die niet bevorderlijk zijn voor de gezondheid van een gebit, in ieder geval de mijne. Daar gaat de komende tijd iets aan gebeuren en moet leiden naar een toestand waarbij het risico voor het medicijn om de botontkalking tegen te gaan tot een minimum wordt beperkt. Daarnaast was mijn Psa wat opgelopen en werden het andere Klinkertje en uw schrijver vast voorbereid voor wat er komen gaat als de Psa verder gaat oplopen, inweken noemen we dat. Het gaat vast tussen onze oren zitten dat er wijzigingen aankomen, waarschijnlijk pas na de zomer. En dat is ook waarom ik een nieuw stukje Endspiel schrijf want we gaan steeds meer richting de fase waarin de alternatieven steeds minder worden en ziekte steeds evidenter aan het worden is. De laatste periode van anderhalf jaar waren weer zeer imposant als je ziet wat het andere Klinkertje en uw schrijver hebben door gemaakt. In de hoop dat het enigszins beter werd, of zou gaan, stuitert uw schrijver met zijn elleboog op de harde vloer waarbij ook de hele linkerzijde van zijn ribbenkast een geweldige opdonder kreeg, en gingen we dus geen mooie nieuwe periode in. Het andere Klinkertje, u weet, mijn rots in de branding, moest zich gedurende zeker zes weken bekwamen als mantelzorger om alle belangrijke maar ook onbenullige activiteiten uw schrijver te ondersteunen. Dat nu aan die periode weer een eind kwam doordat ik zelfstandiger werd en we weer met permissie de auto mogen gebruiken, met mate, was natuurlijk fantastisch voor ons. Daarnaast kon de fantastische thuiszorg van Riwis weer worden opgezegd want zelfstandig. Net op dat moment komt dan de mededeling dat er alweer van alles gebeuren moet en gaat om de wankele gezondheid een beetje goed te houden. Een nieuw kapittel aan de toch al rijke bloggen Endgame of Endspiel en ik vrees niet het laatste. 

Tot die tijd houden we een mooie spreuk voor ogen; Moedig Voorwaarts