Afgekoeld

Toch even een paar dagen gewacht met schrijven want ik was woest, furieus en zwaar 

teleurgesteld in onze regeringsdienaren namens de Koning en u. Inmiddels had ik ze aan u al eerder geïntroduceerd als de heren Knabbel en Babbel en ik kon van boosheid bijna geen woord uitbrengen. De reden is heel simpel; Duitsland heeft geheel terecht Nederland inmiddels tot een soort van Kriegszone verklaard. Diep en dieprood zijn we gekleurd en zo staan we er ook op bij onze Oosterburen. En terecht want het liep na dansen met Jansen gierend uit de klauw met besmettingen. Torenhoge cijfers, en waar je daar soms blij mee kunt zijn is dat nu zeker niet het geval. We zijn als een bananenmonarchie bijna tot ongewenste vreemdelingen verklaard. Als je niets in Duitsland te zoeken hebt is dat geen probleem maar het andere Klinkertje en ik zouden, met onze middelste en aanhang, daar een weekje gaan verpozen in de flanken van het Moezeldal. Dat leek in eerste instantie door de neus geboord omdat de Duitsers, geheel terecht, veel meer eisen gingen stellen aan bezoekende Nederlanders. Nu het stof is neer gedaald blijkt het nog enigszins mee te valen maar dat is niet te danken aan Knabbel en Babbel. Het duo was aan het eind van de middag weer eens in het nieuws want ze hebben Europa tot veilig gebeid verklaard, niet gek want wij zijn ongeveer het enige onveilige gebied. Europa is voor Nederland verdeeld in groen en geel, maar naar beide gebieden kan je op vakantie, wat Nederland betreft. Die verwarrende boodschap werd direct verkeerd opgepakt want een mevrouw meldde zich op de tv met de mededeling dat ze naar Polen op vakantie gingen want Polen is groen. Nee mevrouw, Nederland heeft Polen groen verklaard maar dat zegt niets of de Polen u graag ontvangen, buiten het feit of je op vakantie wil naar Polen. Na alle teleurstelling en verwarrende communicatie een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan het ruime Covid dossier van onze regering. Dat gaat vast een interessante parlementaire enquete opleveren.

Tussen teleurstellingen in

Onze kleinste kleinkind is er vandaag, en de twee oudste zijn naar school. Genieten dus van de kleine meid die inmiddels de twee is gepasseerd, en je goed kan duidelijk maken wat ze wil. Prachtige tijd is dat. We hadden in de planning om een week vakantie te gaan houden, met onze middelste dochter met aanhang, want het ging zo goed, dankzij alle Corona maatregelen. Zoals iedereen met een beetje gevoel voor systeem weet moet je dingen veranderen in kleine stapjes. Als je twee medicijnen wil afbouwen begin je voorzichtig met het afbouwen van een medicijn om het effect af te wachten, nooit twee dingen tegelijk doen want dan weet je niet wat wel of juist niet werkt. Het was dan ook teleurstellend hoe Knabbel (Rutte) en Babbel ( de Jonge) aan alle adviezen van experts meenden hun eigen interpretatie toe te moeten voegen. En dan, nog geen drie weken later schieten de besmettingen door het plafond, nog niet eerder waren ze zo hoog. En nu, nu gaat van alles niet door en hebben Knabbel en Babbel het ook door, niet verstandig, een wolk voor de zon en pas veel later excuses. Min of meer afgedwongen en dienend om de angel uit het debat van vandaag te halen. Niet omdat ze zelf het idee hadden iets fout te hebben gedaan. Knabbel mag de verkiezingen hebben gewonnen maar van de zo gewenste statuur van staatsman raakt hij steeds verder weg. Ons achterlatend met steeds verder toegeknepen billen in afwachting van een vakantie die al dan niet doorgang kan vinden. Vertrouwen komt te voet en gaat te paard was een van de eerste politieke beginselen die me bij gebracht werd. U begrijpt dat mijn vertrouwen in dit duo al niet hoog was maar het mogelijk niet doorgaan van een vakantie is wel een druppel, een hernieuwde enorme en voorspelbare teleurstelling ( en teleurstelling is dus boos). En, zo zal dat voor velen gelden, onnodig en onnadenkend populistische maatregelen genomen en nu de kop op het politieke hakblok. Verkiezingswinst of niet, wegwezen. 

Eruit!!

We liggen er weer eens te vroeg uit, alhoewel te vroeg; het was niet veel bijzonders. Eigenlijk was het Nederlands elftal vanaf het begin van het toernooi niet veel zaaks. Alles gebouwd rondom Memphis en in een 3 5 2 systeem. Niemand die het kent of gebruikt maar onze bondscoach die als voetballer veel beter was dan als trainer besloot dat het dat systeem moest worden. Nu vindt ik zowel Frank als Memphis prima mensen, daar gaat het niet om maar in hun werk zijn ze momenteel niet top. En dat is wel wat je nodig hebt als iets wil bereiken op een EK. Hij, de Boer, gaat nadenken over zijn positie als bondscoach,
en dat lijkt me heel goed als hij er de conclusie aan verbindt dat het mooi genoeg geweest is. Hij, de Boer heeft als trainer werkelijk nog niets bewezen als clubtrainer, overal binnen gehaald vanwege de naam en overal met een leuke afkoopsom weer de deur gewezen. Dat is geen mooie Palmares om bondscoach te worden en natuurlijk hebben de spelers niet goed gespeeld maar als de mindset (weet even geen duidelijk Nederlands woord) niet goed is dan blijft alleen de trainer over als verantwoordelijke. Afscheid nemen van de Boer en nog een paar spelers die echt met pensioen mogen en met de jonkies verder bouwen, zoals Koeman al deed. Overigens vinden mijn bloeddruk en hart het prima dat het alweer afgelopen is. Verder was het gisteren een mooie sportdag, Max gewonnen en Mathieu in de gele trui, daar steekt het Nederlands elftal schril bij af. 

Politiek gezien hebben we soort van gek interbellum tussen het oude en het nieuwe kabinet. Een kabinet waarin het zwalkende CDA een factor is die niet ter discussie staat. Het CDAstaat op het punt van imploderen, een gegeven wat bij de top van het CDA, Hoekstra en van Rij, niet door lijkt te dringen, of ze negeren de ravage compleet. Net als indertijd de legervoorlichter van Irak die alles stond te ontkennen terwijl de bommen achter hem neer kwamen. Als het niet zo erg was zou je het hilarisch kunnen noemen. Zoals het hilarisch is dat het CDA, een partij in puin, als eerste partner voor de VVD geldt. Hoe raar kun je het hebben. We zijn inmiddels een maand of wat na de verkiezingen en een nieuw kabinet lijkt nog ver weg. We hebben inmiddels twee informateurs versleten en zijn nauwelijks een stap verder. Nu zijn Rutte en Kaag aan het werk gezet om een soort van gezamenlijk regeerakkoord te schrijven. Op de inhoud ligt niet het probleem. Niemand wil eigenlijk met Rutte want hij wordt niet vertrouwd, en terecht in mijn ogen. Na de kindertoeslagenaffaire (nog verre van afgerond) komen er nog twee of drie parlementaire onderzoeken op het nieuwe kabinet af. Na 10 jaar Rutte komt in elk onderzoek zijn positie als premier onder het vergrootglas te liggen. Daar wil je geen nieuw kabinet mee beginnen. CDA en D66 hadden wijzer geweest om in april jongstleden de motie van wantrouwen tegen Rutte te hebben gesteund, Dan was Rutte pas echt weg geweest en was de echte staan in de weg voor een nieuw kabinet vertrokken. Ben ervan overtuigd dat we dan al een nieuwkabinet zouden hebben. Probleem zit niet alleen bij het CDA maar ook bij de VVD waar de opvolging naar huis is gestuurd ( Dijkhof) en nieuwe nog niet in zicht is. Want mw Hermans reken ik nog niet tot de gewenste opvolging voor Rutte, en anderen zie ik de popi Jopie rol van Rutte nog niet oppakken. Het blijft tot ver in augustus onzeker hoe het verder gaat lopen in de formatie, en ik vrees dat in september de conclusie niet anders zal zijn dan dat er nieuwe verkiezingen zullen komen. 

Persoonlijk waren het ook weer rare weken. Zo kregen we onverwachte post uit Zwitserland die eigenlijk mijn hele afkeuring nog eens fijn over wilde doen. Met ook nog tamelijk impertinente vragen over ons huishouden. Of we een wasmachine bezitten, of een magnetron bezitten en zo verder onze huisraad door. Of we een auto bezitten en zo kan ik nog wel even doorgaan. Nu wisten we dat er een zou worden aangevraagd omdat ik er een paar jaar gewerkt heb maar ons is beloofd dat we er verder niets van zouden merken. Dat bleek niet het geval en na een eerste telefonisch contact vertelde de mw ons doodleuk dat we Genève maar moesten bellen om de situatie uit te leggen. Dat lokte nog meer actie van onze kant uit en we hebben op korte termijn een paar denkbare hulplijnen aangesproken. Het andere Klinkertje was zo dapper om nogmaals contact te zoeken met de uitkeringsverstrekker en die beloofde binnen 24 uur terug te bellen. Wat schetst onze verbazing dat we binnen een paar uur werden terug gebeld met iemand die wat te zeggen heeft. Uiteindelijk mogen we nu de aanvraag vergeten en hoeven we verder niets meer te doen. De brief met die bevestiging ligt deze week op de mat. Tot die tijd zijn we blij en als de beloofde brief gearriveerd is zijn we heel blij. Weer een hoop gedoe om niets want even terugrekenend zou het aan om zo’n 40 Euro per maand waar nu al heel wat ambtenaren hun tijd aan gespendeerd hebben. Overigens zouden wij er niets beter van zijn geworden want de staat verrekend het verwachte bedrag met de huidige uitkering. Jammer dat ze al die tijd eraan spenderen want op andere fronten hebben ze genoeg te doen zou je denken.

Vlag van de Benelux, een idee

Een van de kleinkinderen heeft “ Fun with flags” en bedacht een mooie vlag voor de Benelux. Die is er officieel niet. Geïnteresseerden voor dit idee kunnen mij mailen, en geniet van dit mooie ontwerp.

Zondagmorgen

Het is zondagmorgen als ik dit schrijf en we hebben een rustige ochtend. Nu hebben we jarenlang nooit na hoeven te denken over zondagochtend want als we die vrij hadden gingen we naar pa en ma, opa en oma voor de kinderen. nu blijft er genoeg tijd over om te mijmeren over de dingen die komen en gaan maar dat ga ik vanochtend niet doen. Het leven begint heel langzaam weer wat te ontwaken uit de boze Corona nachtmerrie en dat maakt dat gisteren er weer veel versoepelingen ingingen. Nu zijn we nog steeds niet volledig gevaccineerd en dat maakt dat we nog steeds heel voorzichtig blijven. Veel op onszelf en dat bevalt ook prima hoor. De compensatie voor de Corona ellende is sport waarvan er veel op stapel staat de komende zomer, als het allemaal doorgaat uiteraard. Dat gaan we meemaken natuurlijk maar ik kan me behalve onze eigen wandelingen vooral verheugen op het EK voetbal, de Tour de France, de Olympische Spelen en veel autosport. Heerlijk om het commerciële amusement aan me voorbij te zien trekken, behalve de Olympische natuurlijk want die is nog steeds zonder reclame zullen we maar denken. Ja, er staan ook allerlei festivals en anderszins op de kalender maar dat is aan ons niet besteedt, nooit geweest ook alhoewel ik wel snap dat mensen uitkijken naar het moment dat bijvoorbeeld Lowlands of de Zwarte Cross weer toegestaan is. Formeel ben ik inmiddels een half jaar geformaliseerd thuis en dat bevalt heel goed. Nog geen dag verveelt en nog steeds te weinig tijd, er moet nog veel gebeuren voor het rustig wordt, en dat is voorlopig zeker nog niet aan de orde. Wel begint het tv seizoen nu verder af te zwakken en gaan programma’s in hun zomerpauze, behalve de al eerder genoemde sport. Er zijn wel nog steeds wat actualiteitenrubrieken en praatprogramma’s op en die hebben maar weinig te melden. Er is, politiek gezien, sprake van een impasse en er is een soort van ZwartePieten 2.0 gestart. Wie is het slimste jongetje/meisje van de klas en wie is het best in de ander de schuld te geven van de vertragingen. Het is mijn spel niet meer alhoewel ik wel snap dat er mensen zijn die er geweldig veel genoegen in scheppen, ieder zijn meug zullen we maar denken. Nog iets heel anders is dat ik de machine waarop ik werk binnenkort leeg ga maken en de hele OS ( Operating System) opnieuw ga installeren. Een spannend gebeuren vind ik zelf en de reden is dat hij nu wel erg traag begint te worden. In de loop van de jaren verzameld zich enorm veel troep op je computer, zoals u ongetwijfeld zult herkennen. Er wordt ongelofelijk veel bewaard op je schijven en dus moet ik eerst al die zooi wegwerken voordat het zin heeft een nieuwe installatie te doen. En dat kost veel tijd, alle wachtwoorden opslaan, documenten vernietigen, dubbele foto’s weg, het email archief goed opslaan en ga zo maar door. Het kan dus zijn dat ik er even niet ben en de boel goed op orde moet brengen maar het komt altijd weer goed uiteraard. Ach ja, zo gaat dat, gelukkig heb ik tijd genoeg, al voelt dat niet altijd zo. Maar het feit dat ik tijd heb dat geeft wel veel rust.

Het Weer

Niets zo fijn om over te praten, en een veilig onderwerp, als het weer. Nu is het de afgelopen weken regenachtig geweest met een zeer spaarzame dag droog. Om niet te klagen over regen, want erg nodig voor de natuur, en daarmee voor ons, is wel lastig. Na de droge zomer van de afgelopen jaren hadden we afgesproken, het andere Klinkertje en uw schrijver, dat we nooit meer zouden klagen over regen want we kunnen eenvoudigweg niet zonder. Het watertekort is volgens deskundigen weer geheel en al aangevuld en dat is goed nieuws. Nu zien we tijdens onze wandelingen door de bossen wel degelijk dat heel veel bomen te lijden hebben gehad onder de droogte en dat zal de komende jaren leiden naar een hogere sterfte onder bomen maar de jonge aanplant heeft met dit weer een goed start. En wandelen proberen we zoveel mogelijk te doen, ondanks de buien waar we nu en dan ongewild in terecht kwamen. Dat de afdeling buienradar er af en toe flink naast zit met de

radar heeft ons een paar keer zeer verrast. Lopen we op de Terletse heide, geen regen verwacht voor de komende drie uur meldt de app. Zien we, als we rechts gaan na een half uur, ineens een enorme bui dichterbij komen, weer een check van de app en jawel; binnen een half uur wordt er een behoorlijk bui verwacht. Zo snel zijn we de heide niet af en alleen een kleine stormparaplu mee maakt dat we dekking moeten zoeken onder het vers gevormde bladerdek van een aantal grotere beuken. Dat helpt goed en toch nog redelijk droog zien we dat de volgende bui met een half uur arriveert dus de pas er flink in en met kilometertijden van 11 minuten redden we het om in de auto te zitten op het moment dat het nog een keer flink losbarst. Niet erg meer genoten de laatste twee en een halve kilometer maar we zijn droog gebleven. Een paar dagen later zijn we iets beter toegerust, met een plastic zak om de kostbare elektronische goederen in op te slaan, vertrokken in ons altijd mooie Eerbeek. De winkelstraat afgelopen om via een half verhardde weg naar de Imbosch te lopen. Via het open lucht zwembad het bos weer lopende waar we via, bijna Zilven, richting Harderwijkerweg gaan. En wederom moeten we grijpen naar een meegenomen plastic tas die de spullen beschermen moet, en dat gelukkig ook doet, omdat de regen ons weer eens overvallen heeft. Maar mopperen, nee, dat doen we niet. Wel genieten van de omgeving en van de, per ongeluk, tegen het lijf gelopen, wilde zwijnen. Machtig was het en dat doet goed. Het wandelen is een mooie manier om een beetje in conditie te blijven, zowel het lijf als de kop profiteren ervan. Het andere Klinkertje heeft er nog meer de pas in dan uw schrijver want de laatste weken, weer of geen weer, die gaat wandelen, en dat is me net teveel. Niet mopperen over regen dus maar wel blij zijn als er een mooie periode wordt aangekondigd met mooi weer, matig van temperatuur en droog. Daar kan ik wel naar uitzien, vandaag de laatste dag van een lange moesson, heerlijk.

In mei

Het is altijd een bijzondere maand; mei. En dit jaar zeker want de lente komt nu pas op gang eigenlijk. Dan zijn er nogal wat verjaardagen te vieren en dat allemaal Corona proef. En dan zou mijn moeder morgen 90 jaar zijn geworden, en de weldaad aan kleinkinderen zou ik haar zo gegund hebben.Dat het niet zo is gegaan spijt me nog altijd maar, zo zal uw reactie zijn, zo is het leven. Daar heeft u rationeel geredeneerd volkomen gelijk in maar gevoelsmatig is het voor mij heel anders. Nu was het einde onvermijdelijk maar toch. Van iedereen die mij ontvallen zijn mis ik haar het meest van allen zonder de anderen tekort te willen doen. Zo lang ze over je praten leef je nog is wel een gezegde, en bij ons komt ze elke week wel een paar keer op bezoek, door haar gezegdes en de manier waarop ze met ons omging. Aan de andere kant van de leeftijdslineaal is het in mei onze kleindochter die 2 jaar wordt, mijn moeder nooit gekend en dat is spijtig. Twee jaar wordt onze kleindochter en het begint al een hele dame te worden. Dan is ook nog haar vader, en onze schoonzoon, jarig. Tot slot van deze maand is onze oudste dochter jarig, u begrijpt, het is een drukke maand met gemankeerde verjaardagen vanwege de de aanhoudende Coronacrisis. We leren er langzaam mee leven, en om in stijl te eindigen; dat is nu een van de dingen waarvan ik dan wel weer heel blij ben dat mijn moeder deze hele vervelende tijd hoefde mee te maken.

Huizenmarkt

Het is een sombere zondagochtend, qua weer. Niet fraai en dus blijven we thuis en dat is ook prima. Er is thuis nog genoeg wat de aandacht behoeft, maar ach; het is zondag en dus wordt dat vast een andere dag. In de tijd dat ik dit schrijf hoor ik op de achtergrond wat rechts populair gereutel van JA21 op WNL. U weet wel, van de krant die je niet moet lezen noch kopen, foute krant met een nog foutere geschiedenis. Eigenlijk had ik een stukje willen schrijven over domheid, kortzichtigheid en boerenverstand. Nu ik het gereutel op de tv op de achtergrond hoor vergaat h me de lust bijna maar toch. Vroeg in de ochtend al een retweet gezien van het andere Klinkertje, afkomstig van omroep Gelderland en het gaat over huurwoningen. In onze gemeente, de gemeente Brummen, moeten mensen die graag een sociale huurwoning willen een periode van 131 maanden wachten voor ze aan de beurt zijn als trieste koploper in de provincie Gelderland. Brummen op de kaart was lang het adagium en nou, dat is gelukt. De neiging om allerlei oude koeien uit de sloot te halen komt in me op, de gesprekken die ik gevoerd heb omdat ik erg tegen allerlei ontwikkelingen in deze gemeente was gekant die de huizenmarkt, en dan vooral de sociale, op slot zouden zetten. Maar er speelden kennelijk andere belangen en die wogen zwaarder en daar plekken we nu de zure druiven van. Het heeft enorm lang geduurd voordat er in de Elzenbos en Lombok verder gebouwd kon worden omdat de bestemming woningbouw eraf gehaald was, met dank aan een niet nader te noemen Gelderse gedeputeerde. Voor degenen die mij kennen, ik heb en krijg graag gelijk, en achteraf je gelijk claimen is soms ook wat kinderachtig. Dat zou ik ook vinden als het niet om zoiets belangrijk gaat als wonen, en dan, in deze periode van enorme prijzen van koopwoningen, de sociale huursector. Waar veel te weinig inspanningen zijn gedaan tot behoud of herbouw van sociale huurwoningen en deze gemeente moet laten weten dat er bijna elf jaar moet worden gewacht op een sociale huurwoning, voor mij kan het, zeker na alle geschiedenis met woningbouwprogramma’s, herijking en perspectieven die ons nu allemaal in de weg zitten. Nu kunnen herinneringen soms voor een verdraaide werkelijkheid zorgen, vraag Rutte, maar het is toch nog redelijk gedocumenteerd. Als voorbeeld een tekstje van mijn kant en een link waarin het college destijds, in al haar wijsheid, besliste dat het zo moest gaan. Als u goed leest ziet u in het stuk in de link
( https://www.brummen.nl/fileadmin/user_upload/RIS/Raad/2013/_04__25_april_2013/101_Raadsvoorstel_RV13.0005.pdf ) dat er in plaats van 665 woningen er nog maar 510 resteren voor die betreffende periode, tot 2020. Kortom, het was een rommelhypotheek nemen op de toekomst en daarmee worstelen we nu nog. Dus had ik gelijk; ja. Helpt dat de woningmarkt ook maar iets vooruit; nee. Toch wil ik het wel gezegd hebben; het aangekondigde beleid was een te verwachten deceptie met welke gevolgen we voorlopig nog te kampen hebben; 131 maanden.

De overheid en andere zaken

Na, een voor ons, best wel energieverslindende exercitie, zitten ze op het dak. De panelen; the Eagle has landed on the roof. Acht stuks in getal en ze leveren inmiddels elektriciteit aan het net, en dat is onze winst. Want behalve de winst in pecunia’s is de winst vooral toch ook die voor het milieu en het klimaat. Dat is en was voor ons ook een belangrijke motivatie om alle moeilijkheden te boven te komen. Dat was nogal een punt doordat we nogal van de bewaardigere zijn. Niet dat we echt hoarders zijn ( ja, de Engelse woorden beginnen hier ook binnen te sluipen), met andere woorden, we bewaren veel maar niet alles. Nu was er een moment aangebroken om de zaken echt weer goed uit te zoeken, en dat hebben we gedaan. Niet dat het al klaar is maar de installatiemensen van de
zonnepanelen konden hun gang gaan en waren aangenaam verrast door de aangetroffen vrije ruimte. Opruimen betekent vooral door heel veel papier heen, allemaal uit het verleden en dan nog de boeken die je bij de Slegte allang niet meer aantreft. Het is allemaal doorgespit en voor een groot deel weg. Nadeel is wel de enorme hoeveelheid stof die je dan inhapt en dan veroorzaakte bij uw schrijver een spontane aanvalvan bronchitis. Nu achtervolgt me die bronchitis al heel lang en meestal redt ik me goed en gaan de medicijnen er op tijd in in wat vermeerderde hoeveelheden op het moment dat ik denk; opletten. Nu was ik te laat en dan zet zo’n aanval door en dat betekent; hoesten en piepen. In deze Coronaperiode is het wel extra vervelend omdat veel mensen denken; hij zal toch geen Corona hebben, moet je niet laten testen? Maar voor mij is het een hele gewone episode in de bronchitis die mij al meer dan mijn halve leven achtervolgd. Nog andere, meer belangrijke, zaken deze week? Nou in de persoonlijke sfeer wel genoeg maar daar zal ik verder niet mee lastig vallen maar in de politiek is het wel gedoe. Het zal voor Tjeenk Willink niet meevallen om er iets goeds van te bakken. Dat doet hij namelijk niet altijd. In 2010 kwam hij met de oplossing VVD, CDA en als gedoogpartner de PVV, met als enig lid Geert Wilders. Was toch geen succes en na een kleine twee jaar klapte de boel, dus ik kijk nog met weinig vertrouwen naar de verrichtingen van de Tjeenk. Intussen komen steeds meer ingebakken systeemfouten van de overheid aan het licht. Zo liet de fiscus alweer een flinke steek vallen en kondigde alweer een terughaalactie aan van toelagen die ze vervolgens weer moesten intrekken. Nu ligt ook de IND onder vuur na een rapport waarin de paralel wordt getrokken met de toeslagenaffaire. De totale paranoïdie is ingebakken in het hele systeem en deze week kwamen na Jakob en Tina ( Syrische vluchtelingen met een Armeens paspoort) ook de dames Sofia (24) en Najoua (21) ( sinds 17 jaren in Nederland) mogen blijven, en zeer terecht. Hoe is het mogelijk dat deze twee dames ongemerkt 17 jaar in Nederland zijn zonder dat welke instantie dan ook denkt; hoe zit dit? Fijn voor iedereen die mag blijven maar er zit iets dan toch helemaal fout. Tot slot nog een andere instantie die onder vuur ligt, of komt te liggen; de NVWA. De Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit is onderdeel van het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit en kwam gisteren voor de zoveelste keer in het nieuws, nu over de import van hondenpuppies uit het Oostblok. Daar is een enorme vraag naar door de Coronacrisis, de mensen willen graag een goed excuus om naar buiten te mogen en een hond schijnt daarbij te helpen. In een uitzending van Kassa werd een importeur van deze puppies bezocht en de hele handel onderzocht. Waar die importeur gevestigd was vraagt u. De importeur is gevestigd in de mooie provincie Brabant die wel bekend lijkt te staan om allerlei rare dierenzaken; veel te veel varkens, geiten, koeien etc. Nu dus deze importeur die, na een berekening ongeveer zesduizend per jaar verhandeld. Je kan ze daar kopen en ook dat ging bijzonder; eerst melden wat je wil hebben; een dergelijke pup hebben ze klaar in een weitje staan op het moment dat je er komt ( op afspraak uiteraard), die mag je kopen ( 1100 Euro!) en verder klopt alles eraan, dus betalen en wegwezen, zo zeg ik samengevat in mijn woorden. De controleurs van de NVWA kijken naar het papierwerk en op papier klopt het dus ging Kassa verder zoeken. Naar Hongarije waar de puppiefabriek schijnt te staan maar in werkelijkheid zijn dat geen fokkers maar opkopers van nestjes uit Oost Europa, het papierwerk maken ze daar kloppend, en daar kan de NVWA dus niets aan doen, behalve melden in Hongarije. Wat is nu het punt, behalve dat er qua gezondheid van alles mis is met deze puppies, is het moment waarop ze ge-ent worden tegen Rabiës. Dat is te vroeg, het mag eigenlijk pas na 12 weken maar dat duurt de handelaren veel te lang, en dus worden ze veel te vroeg ge-ent met als gevolg dat de enting niet werkt. Een gevaar voor de volksgezondheid en desgevraagd doet de NVWA er dus eigenlijk niets aan want op papier klopt alles ( waar kennen we dat argument niet van). Behalve dat de NVWA enorm is uitgekleed in de laatste tien jaar en je er dus eigenlijk niet veel van verwachten kan is dit wel weer erg teleurstellend. Na andere schandalen, als bijvoorbeeld bij de slachthuizen met veel te weinig toezicht, komen er nu steeds meer zaken aan het licht. Kun je dat de NVWA verwijten is dan de vraag. Zelf denk ik dat vooral de Rutte era veel bij gedragen heeft aan de afbouw van de overheid en zeker van haar controlerende organen want, zo was het argument; de sector reguleert het zelf. Nou, om de donder niet dus, geen enkele sector reguleert zichzelf fatsoenlijk, eigen winst gaat voor zullen we maar zeggen. Veel te laat dringt het door bij de marktdenkers, dat wordt tijd zullen we maar zeggen maar ook voor de IND en de NVWA voel ik een nadere onderzoeken aankomen, en terecht

Panelen

1e Paasdag; “Pasen is het belangrijkste christelijke feest in het liturgische jaar, volgend op de Goede Week. Christenen vieren deze dag vanuit hun geloof dat Jezus uit de dood is opgestaan, op de derde dag na zijn kruisiging. Pasen duurt twee dagen en wordt gevierd op een zondag en maandag” (Wikipedia).Het is een bijzondere Pasen en waar meestal Oud en Nieuw geldt als een moment van reflectie is dat woord voor dit weekend meermalen misbruikt. De politiek is enorm aan het reflecteren en wat gaat het opleveren, ik heb op dit moment geen idee maar het worden vast interessante weken maar voor ik los ga laat ik het nu even rusten.

Belangrijker voor mij persoonlijk, en ik denk ook voor het andere Klinkertje is het feit dat we gevaccineerd zijn. Zijn we daardoor nu ineens roekeloos geworden? Gaan we de wijde wereld onbeschermd in, nou zeker niet hoewel de armen nog enigszins pijnlijk zijn en we ons niet helemaal top voelen is er een andere houding. Voorzichtigheid is de moeder van de porseleinkast en dat houden we maar zo. Wat gaan wij dan reflecteren deze Pasen? Niet zoveel hoor. Triviaal ligt daaraan een inspanningsverwachting aan ten grondslag omdat we dinsdag aan de slag gaan om onze zolder enigszins op te ruimen. Dus moeten we een beetje uitrusten van de inspanningen en energie opdoen voor de komende periode. De reden daarvoor ligt vooral in het feit dat we in verwachting zijn van een compleet achttal. Acht zonnepanelen komen op het dak en de opgewekte energie moet via een leiding van het dak naar de groepenkast in het halletje wat drietwee verdiepingen lager ligt. Daar moet dus een leiding komen en om die leiding te kunnen leggen moet er ruimte zijn voor de werklieden. Daar ligt de reden voor de opruimactie die we aangaan. De zonnepanelen zien we steeds meer verschijnen op de daken rondom ons heen, de meeste buren hebben ze langzaam maar u kent onze voorzichtigheid dus willen we wel zonnepanelen. Maar wel nadat we gevaccineerd zijn en dat moment is nu gepasseerd dus komen ze binnenkort, ook omdat we op die manier een bijdrage leveren aan de klimaatproblemen. We zien graag zonnepanelen op daken en al die zonneparken zijn vooralsnog een zaak van investeerders die voor ons niet zo nodig hoeven. Als de windmolens nu eens anders geconstrueerd werden zodat ze passen in het landschap en niet zo gemaakt zijn omdat daarmee de grootste effectiviteit bereikt wordt. Dat wekt weerzin op bij mensen, naast het feit dat de directe aanwonenden geen direct belang hebben bij deze manier van electriciteitsopwekking. Er zijn voorbeelden waarin de omwonenden meedelen in de winst die dergelijke reuzen opleveren. Die mensen zien de molens graag draaien omdat dat hen wat oplevert, en dat is denk ik de weg die we moeten gaan. Dan helpt het niet als we horen dat windparken hun energie kwijt zijn aan datacenters van buitenlandse aard die bovendien ook nog onze drinkwatervoorraad bedreigen. Nu maken we zelf ook gebruik van deze datacentra dus een beetje boter op het hoofd is ons niet vreemd maar de winsten die deze diensten opleveren verdwijnen naar grote techbedrijven terwijl de gewone burger moet gaan bijdragen aan een extra drinkwatervoorraad, dat lijkt me krom. Je mag van die techbedrijven toch ook een grote bijdrage verwachten om hun, op Europa gerichte, diensten te verlenen. En met verwachten bedoel ik, wat scherper gesteld; een bijdrage opleggen, en heus regering, dan lopen ze echt niet weg hoor.

Vaccineren

Nu zou ik een hele Blog kunnen wijdden aan de politieke gebeurtenissen van de afgelopen week. Als het niet zo tragisch was zou je er hard om moeten lachen, en eerlijk is eerlijk, dat heb ik ook wel gedaan. Nooit, nooit, nooit bezigde Rutte op een gegeven moment om maar te benadrukken dat hij toch echt vergeten was dat hij het over Omtzigt had. Dan heb ik het nog niet over de vergeetachtigheid, niet alleen bij Rutte maar ook bij de oud verkenners. De conclusie zou kunnen zijn dat het land geregeerd wordt door mensen met een amnestisch syndroom, vergeetachtigheid troef dus. Toch maak ik me geen zorgen over het geheugen van genoemde personen want de amnesie was meer van Oost Indische aard. Een selectief geheugen zou je het ook kunnen noemen, bijzonder was het wel en bij tijden potsierlijk. Rutte blijft nog even maar zal op korte termijn weg moeten, veel te beschadigd. Nu ging het gisteren over de positie van Omtzigt, en niet dat ik zo’n fan van hem ben maar hij is wel meer dan onbehoorlijk behandeld, in ieder geval door Rutte. Omtzigt is thuis en laat af en toe at horen via zijn echtgenote. Dat zijn snijdend felle tweets die vanuit Twente richting Den Haag werden gestuurd. De vraag die, daags erna mij vooral bezig houd; wat vindt Omtzigt van dit gedraai van het CDA. 

Een ding is zeker; Rutte lV is nog ver weg en eerder zie ik Kaag l aankomen. We wachten maar weer af hoe het verder gaat en volgen het met veel plezier. Voor ons was het een bijzondere dag, deze week, want eindelijk de eerste vaccinatie gekregen, samen met andere Klinkertje in de oude RK kerk. Geen mooi gebouw, niet van buiten en ook van binnen heeft het geen bijzondere elementen maar het zal zijn doel gediend hebben, Wij dus blij en daarna kregen we de Haagse soap tot in de late nacht gepresenteerd. We merkten wel dat het anders is dan anders.. Beetje slapjes, meer en minder hoofdpijn, in bed nog een tijdje geklappertand maar toch nog wel geslapen. Blijft dat we heel erg blij zijn en dat onze eerste defensie tegen het Corona virus binnen is. We bijven voorzichtig en ergens in juni is de 2e vaccinatie voordat we echt beschermd zijn.

Verkennen

Gisteren was het definitief, de verkiezingsuitslag van de Tweede Kamerverkiezingen die vorige week werden gehouden zijn definitief. Nu is het spel sinds eergisteren op de wagen nadat de verkenners, per ongeluk?, een inkijkje gaven in de door hen te bespreken onderwerpen. Daarvan sprong er een uit en dat was de positie van Omtzigt waarbij werd aangetekend; functie elders. Dat is natuurlijk raar, om niet te zeggen; heel raar. Deze verkenners gaan er niet over, overigens zijn deze twee verkenners al van een bedenkelijke allure, Ollongren die allang ambtelijk heeft mee gelopen en dan Jorritsma, van eigen naam Lebbink, uit de Achterhoek waar nog zoveel schandalen omheen zwermen dat het eigenlijk een schande is dat ze er nog steeds op dit niveau is. Dat ze niet konden onthouden wat er op die papieren stond is en was een hele vreemde gang van zaken die direct leidde tot het vertrek van de verkenners. Blijven toch de vragen hangen die ertoe doen. Hoe kan dit gebeuren en wie heeft deze vragen en of onderwerpen ter sprake gebracht. Heel terecht wil de oude Tweede Kamer er een debat over want dit kan natuurlijk niet. En wat ook niet kon is Rutte die zich ertegen aan bemoeide door te stellen dat de verkenners er geen verantwoording over hoefden af te leggen, wat?? Sinds wanneer gaat een demissionair minister president over deze gang van zaken, helemaal niet natuurlijk. In ieder geval gaf het weer genoeg opwinding over de politiek deze week. Gisteravond gekeken naar " de Vooravond" die een bedenkelijk niveau kreeg. Aangeschoven was Martijn Koning, zijn eerste optreden sinds zijn van Baudet bij Jinek. En dan de maat genomen worden de presentatrice die duidelijk een vooropgezet plan had, net als Koning bij Jinek, en dat was beschadigen. Zij vond het een haatspeech richting Baudet en was van die mening, ondanks het sterke verweer van Koning ( hij heeft alleen gespiegeld, de woorden van Baudet gebruikt die zelf zijn Joodse vriendin er bij sleepte), niet vanaf te brengen. En weer dat argument, wat we veel horen uit rechtse kringen, dat zijn familie, of toekomstige familie eigenlijk, er niet bij betrokken mocht worden. Dan wordt links weleens moraalridderschap verweten maar hier kan rechts er ook wat van. In de weken ervoor en erna ( twee dagen) wordt de familie van Kaag, haar Palestijnse man en kinderen met een multi culti achtergrond door rechts, en zeker door Baudet, in een raar daglicht geplaatst. Dat mag schijnbaar wel en is geen punt maar zodra de Ezel ( een leuk plaatje zoekend zocht ik op Baudet en krijg alleen foto's van ezels te zien, daar moet ik dan weer om lachen) op die manier wordt gespiegeld is er ineens een morele verontwaardiging. Natuurlijk heeft ook een presentatieduo een persoonlijke mening en soms is het verfrissend en verhelderend als die boven tafel komt maar een presentatieduo moet wel blijven presenteren, ook als ze iets horen wat ze lieven niet horen. Dan verloor het Nederlands elftal deze week, door schromelijk onderschatting, ook nog van Turkije en u begrijpt, mijn week was niet helemaal top. Of zou dat te maken hebben met een stukje kies die was afgebroken en die maakt dat ik bijna twee uren in de tandartsstoel mocht doorbrengen. En nu natuurlijk de naweeën die ook niet gering zijn, maar we overleven het weer zullen we maar denken. Of toch de wasmachine die er deze week na veertien jaar mee ophield en we aan een andere moesten zien te komen welke maakte dat het geen geweldige week was.  Toch is er geen opwinding of een treurige stemming in huis, en gelukkig maar. Het feit dat we geen tijdsdruk meer hebben en er verschillende dingen in het vat zitten maakten het toch een aangename week. Het eerste cadeau wat uitgepakt mag worden is de komende week een nieuwe wasmachine en vervolgens worden we beide donderdag aanstaande gevaccineerd, en zoals u van ons gewend bent is dat geen gewone datum, niet een vrijdag de dertiende maar donderdag 1 april.

Waden

De laatste tijd weer wat meer aan de wandel met het andere Klinkertje, zo is het filmpje aan het eind van dit bericht gemaakt op het Deelerwoud, let ook even op de meezingende leeuwerik. Het Deelerwoud is een gebied wat ons meestal dient als trainingsgebied. We kennen het gebied op ons duimpje en dat maakt dat je precies weet hoever je kan gaan qua kilometers. Deze tocht was ongeveer acht kilometer en daas voor die dag goed te doen. So wie so is acht kilometer wel ongeveer het aantal kilometers wat we makkelijker aan kunnen, nu we weer een beetje getraind zijn. Zo waren we gisterochtend op de Empese en Tondense Heide en daar was het een portie nat maar vooral heel erg mooi. Nog niet eerder had ik er zoveel water gezien en wat een prachtig resultaat levert dat op. Daarnaast was het ook bijna windstil en dat levert hele mooie spiegelingen in het water op. Ook een kilometer of acht gewandeld want er waren een paar delen afgezet in verband met het broedseizoen, goed dat ze dat doen, en nu maar hopen dat het steeds brutaler wordende publiek zich eraan houdt. Overigens hebben we daar niet veel van gemerkt uitgezonderd de twee jongedames die hun hond aan het begin van de Heide loslopend de gang lieten gaan. Vermoeid als we waren ontbrak het ons aan de energie en de moed om er iets van te zeggen want wat hadden we gesurvivald. Door modder en plassen waarna, bijna op het einde van de wandeling nog een breed water wachtte waar alleen een aantal stukken rond hout de redding moesten brengen. Dat lukte maar half waardoor de wandelschoenen nog aan het drogen en uitrusten zijn van de alle vermoeienissen van de laatste dagen. Het was heerlijk.

Teflon

Het zijn de laatste dagen voor de verkiezingen en natuurlijk moet ik er ook nog even een plasje overheen doen. Het is de laatste week redelijk bal. De verwijten vliegen over en weer. Zo wil Rutte alleen met Wilders debatteren omdat hij zich daarin het beste kan profileren en daar gaat het om. Dat hij, Rutte, de afgelopen tien jaar een trend van niet verantwoorden heeft neer gezet voert hij tot in de campagne door. Na een matig optreden in Nieuwsuur waarin hij wel overeind bleef maar niet van harte; stootte bijna een glas om en probeerde de leiding te nemen wat hem niet lukte. En dan nu alleen verantwoorden waar het hem goed uitkomt, niets nieuws zou ik zo zeggen.Het si een net een verkeersbord; hij wijst wel waar je heen moet maar komt er zelf nooit. Heb je dus niets aan en ik moet zeggen; na een optreden van oude campagnestrategen en spindocters in Buitenhof was de gedeelde conclusie over links en rechts dat hij hooguit nog twee jaren zit als premier. Er komen drie parlementaire enquetes waarin hij in meer of mindere mate een hoofdrol speelt en de conclusies, dat kun je nu al stellen, zullen niet mals zijn. Gronings gas, de toeslagenaffaire en de huidige Coronacrisis zullen allemaal leiden naar conclusies waarin hij, Rutte, met goed fatsoen niet omheen kan. Drie of vier keer aftreden in drie jaar is zelfs voor een Rutte niet te verteren als zijdelingse schade en daarmee geen probleem. Dat hij er deze keer genadig afkwam vindt ik overigens al zeer discutabel; als je zelf zegt wel eindverantwoordelijk te zijn maar niet verantwoordelijk moet je deze logica niet eens uitleggen maar aan je voorbij laten gaan. Het kan dus niet, de volgorde is omgedraaid en niemand die hem erop aan pakt. Als je eindverantwoordelijk bent, zoals Rutte zegt, dan heb je meer verantwoordelijkheid te dragen dan degene die verantwoordelijk is. Dat is het principe van gedelegeerde verantwoordelijkheid. Het kan natuurlijk zo zijn dat hij deze verkiezingen met goedvinden overleefd zodat we straks de Corona achter ons hebben en Nederland, na het aftreden van Rutte, met schone lei verder kan.Zelf hoop ik dat die gedachte erachter zit maar ook als dat niet zo is, volgens de voormalige spindokters/strategen ter linker- en rechterzijde, is het binnen ongeveer twee jaar met Rutte gebeurd. En dan wordt het tijd voor een ander gezicht bij de VVD, die beweren ze in overvloed te hebben maar ik zie ze niet. Geen hoog Teflongehalte bij al die anderen die achter hem komen en dat stemt gerust voor volgende verkiezingen die ongetwijfeld sneller komen dan vier jaar van nu. 

Nog even over Teflongehalte; deze week werd een uitzending van Jinek besloten met een epiloog van cabaretier Martijn Koning die er met gestrekt been in ging richting een van de gasten van het programma; dhr Baudet. De homeopatische verdunning van de bevolking, welke door Baudet wordt verafschuwd hetgeen natuurlijk ene fascistische gedachte is, werd door Koning op de eigen situatie van Baudet geprojecteerd. Baudet heeft een Joodse vriendin naar het schijnt, en de Baudetiaanse logica werd op de privé situatie geplakt. Gevolg; de Ezel loopt weer eens weg uit een programma hetgeen hij zo langzaam tot zijn handelsmerk maakt. Wat

erger is dat deze Baudet roast door Koning, RTL en Jinek te ver is gegaan. Jinek heeft met de Ezel gebeld en excuses aan geboden, wat voor excuses en waarom blijft volstrekt onduidelijk. Treurig is het als een zender en deze programmamaker deze schlemiel achterna loopt omdat ze potentiële zieltjes bij hun commerciële zender denken te verliezen, treurig moment. Koning zelf ziet ook geen enkele reden om excuses te maken en terecht. Een beetje laat komt steun van Koning’s collega’s op gang maar het komt. Een beetje te weinig spontaan in mijn beleving want de vrijheid van meningsuiting is prima zolang de onderbuik het goed vindt zo lijkt de mores op het moment. Erger nog is wat Baudet twee dagen na het voorval doet en in een publiekelijke bijeenkomst, ik dacht in Ede meldt; “Sigrid Kaag is getrouwd met een Palestijn en heeft ongeveer de helft van haar leven besteed aan het kapotmaken van Israël”, aldus FVD-leider Baudet die recent boos wegliep omdat iemand het waagde over zijn familie te hebben”. En zo verwijt de pot de ketel; het is gewoon een tactiek van Baudet geworden om zielig te doen en weg te lopen als het hem niet aanstaat. Net als iedereen die ik het kan verwijten besteedt ik ook teveel aandacht aan deze schertsfiguur, ik heb ook te weinig Teflongehalte.

Herinnering

Gisteravond was Herman van Veen bij het programma ” Mathijs gaat door”, een van de favoriete programma’s van dit moment. Wat het voor Herman betekende om oud te worden was de vraag; niet zoveel vertaal ik even vrij Herman’s antwoord. Wat wel soms wel gebeurde was dat hij wat dingen vergat, op weg was naar …, en dat weet hij dan niet meer. Herkenbaar voor mij; de koelkast of de kelderkast openen en denken; wat moest ik nou toch weer? Zo gaat het voor mij ook met vervagende herinneringen. Deze ochtend zouden we eigenlijk wat gaan wandelen maar de aangekondigde buien houden ons binnen en zo, achter de computer zittende begon, na een artikel over Joods Zutphen, een speurtochtje naar een vervagende herinnering. Al eerder heb ik u al eens vertelt over de autotochtjes die voor mijn vader noodzakelijk waren in de uitoefening van zijn functie. Die voerden naar allerlei plaatsen maar ook naar het nabij gelegen Zutphen waar hij dan een (gespecialiseerde?) machinefabriek bezocht. Eerst als klein bedrijfje gevestigd aan één van de rondende steegjes in Zutphen. Het was nog een hele klus om er met een busje van de fabriek ( een Bedford) te komen, passen en meten. Wat later moesten ze daar, om begrijpelijke reden weg. Ze betrokken een nieuw pand gevestigd op de Mars. 

Nu begint ook een beetje de vervaging want ik ben bij hen thuis geweest ( samen met pa natuurlijk) en dat was op de Boompjeswal in Zutphen, een bovenwoning met hoge plafonds die heel erg indruk op mij maakten, een mooi uitzicht en een wat ( zou ik nu zeggen in mijn herinnering) kitscherig uiterlijk, veel goud. Nu ben ik in de veronderstelling dat de familie ( volgens mijn herinnering alleen man en vrouw) Cohen heette. Zowel hij als zij waren in mijn herinnering hele aardige mensen voor een klein mannetje zoals ik toen was.Zoals het nu gaat; gezocht op Google maar niets van dat bedrijf of die familie terug te vinden. Onbegrijpelijk; is het mijn herinnering die me voor de gek houdt of is er een andere reden die maakt dat er van de familie Cohen, en ook niet van hun bedrijf niets terug te vinden is. Hoe kan dat? Die vraag gaat me wel weer een paar dagen bezig houden want degenen die mij antwoord zouden kunnen worden gemist. Gek is dat hoe zulke dingen je bezig kunnen houden. Dat naar aanleiding van een artikel over een nieuw boek over Joods Zutphen. Het exemplaar van 1977, zoals in de krant wordt vermeld ligt staat in de boekenkast op zolder. Toch nog maar weer eens lezen. Nog verder zoeken op internet en bedenken wie of wat me wijzer zou kunnen maken.

Kernenergie??

Bijna een maand gelden berichtte ik nog over de winter en zijn uithalen deze keer. Nu is het, na een redelijk warme periode opnieuw wat koud in de nacht met vannacht -5 graden.Het weer verbetert zich maar zo ook de situatie bij ons. We zijn langzaam aan weer wat aan het wandelen en gisteren hadden we, tot nu toe, onze beste dag. Na deze week een ronde van bijna 9 kilometer langs de IJssel (Rammelwaard) te hebben gewandeld welke ons best wel zwaar viel, gisteren een ronde met ongeveer dezelfde kilometers langs de Zilvense Heide in Loenen. Het liep weer bijna als vanouds. Na een toch behoorlijk klap van het ongeneselijk ziek zijn hadden we enorm de draad opgepakt met wandelen. Bijna elke dag rond de 8 tot 10 kilometer, alsof het niets was. Na de poging tot reïntegreren bleef er geen energie over om ook nog te wandelen en is de klad er aardig in gekomen, Dat we ons verder nauwelijks zorgen hoeven te maken op dat front is wel een verademing, om niet te zeggen; een heerlijkheid. Zo zijn we de laatste weken weer op gang gekomen en zoals het een goede diesel betaamt, langzaam maar steady ( weet geen andere goed Nederlands woord). Met als voorlopig hoogtepunt de wandeling gisteren die erg mooi was, heerlijk weer en een koningsblauwe lucht. Op een plek waarvan ik tijden heb gedacht; daar kom ik nooit meer, en zeker niet wandelend. 

Zo heerlijk en relatief goed als het met ons gaat, zo miserabel gaat het met de rest waar wij ons weleens druk over maken. De politiek en de Corona houden ons in de greep. Juic
hen is het bijna als een praatprogramma op tv geen aandacht besteedt aan een van beiden. Hoe de komende verkiezingen zullen verlopen; nog geen idee want hoewel het niet ver meer weg is merk je wel dat diverse lijsttrekkers door de mand vallen. Geen sterk verhaal of in deze crisis duidelijk maken dat het bezuinigingsmonster alweer op de loer ligt. Zoete tijden voor KLM en zure tijden voor de rest denk ik na weer een aflevering van "Wopke on Ice". Nog een reden om niet op Omtzigt te stemmen, hoezeer ik al zijn inspanningen ook weet te waarderen. Marijnissen had gisteravond geen sterk verhaal bij Nieuwsuur en liet zich een beetje uit het veld slaan door de aanwezige interviewers, jammer vooral voor Leijten die, net als Omtzigt een enorme pluim verdient. Voor Rutte zal het niet meevallen want ik vermoed dat hij erop gerekend had dat veel maatregelen ivm de Corona vlak voor de verkiezingen wel versoepeld konden worden maar nee, gaat niet gebeuren. Alles is nog veel te wankel en dan komt hij ook nog aan met Groningen als vestigingsplaats voor een nieuwe kerncentrale. Dat deed Marijnissen in debat weer goed; serieus Groningen vroeg ze nog aan hem. Na een behoorlijk protest vanuit de provincie trok hij het plan weer in mompelend dat Groningen toch de provincie van energietransitie wilde zijn. U hoef ik toch niet uit te leggen dat onder energietransitie niet verstaan wordt; terug naar oude methoden waarvan kernenergie er een is. Sterker nog; waar in Nederland de hoop op 

kernenergie wel groeiende lijkt al de oplossing voor ons Co2 probleem wordt in ons buurland Duitsland miljarden op tafel gelegd om kernenergiecentrales versneld af te bouwen. Waar in Frankrijk en België een grote energiemaatschappij serieus geld krijgt om de verouderde kerncentrales in België zo snel mogelijk af te bouwen daar gaat Nederland nadenken om nieuwe kerncentrales te bouwen die hun leven lang subsidie nodig zullen hebben en een berg aan nucleair afval gaat opleveren waarvan niemand weet; waar moet de rommel blijven. Het is echt gekkenwerk en opgegroeid in de jaren zeventig is dit eigenlijk een non thema; wil ik het niet over hebben jongens; dit geen alternatief. Iets anders nog; waar de KLM miljarden krijgt toegestopt (leningen hoor laat Wopke weten) moet het OV personeel ontslaan vanwege de tijdelijk dip in het openbaar vervoer. Het zijn voor mij onbegrijpelijke situaties met een demissionair kabinet, laten we dat ook niet vergeten. Waar de 2e Kamer vliegveld Lelystad als controversieel verklaarde ( een nieuwe regering mag er weer verder mee) gaan de dames Schouten en van Nieuwenhoven op de oude voet verder en alle voorwaardenscheppende activiteiten om tot een volwaardig vliegveld Lelystad te komen gaan gewoon door.

Even bij huis en natuurlijk net zo belangrijk maar dan persoonlijk; in de laatste weken sinds ik u sprak heeft het andere Klinkertje contact gelegd met een oude jeugdvriend die inmiddels ook al op bezoek is geweest. Dat is natuurlijk nogal veel herinneringen ophalen want we ( de oude jeugdvriend en uw schrijver) hebben genoeg beleefd waarvan ik ook nog nooit een woord op papier heb gezet. Dat geldt natuurlijk voor veel gebeurtenissen in je leven maar als ik nog een taak voor me zie is het wel om nog zoveel mogelijk op te schrijven van wat ik ( en het andere Klinkertje uiteraard) beleefd hebben in de 61 jaar dat ik op de aarde ben. Voor mezelf en het nageslacht een soort van biografie die bestaat uit allemaal fragmenten zoals Blogs uiteindelijk toch zijn. Maar met de oude jeugdvriend kwamen toch weer herinneringen los die gaan van tienertoer tot een rondreis door het Verenigd Koninkrijk, GrootBrittannië of, zoals het het vroeger aanduiden; Engeland. Daar hebben we genoeg beleefd; kortom stof genoeg om nog eens wat verhalen over te schrijven en daar moet ik mijn geheugen eens goed over aanspreken.

Winter 2021

Het is eindelijk weer eens winter in het land, flink sneeuw, en kou, en dus voor een deel ook ellende voor vogels en andere dieren, en mensen die de weg op moeten. Het is weer eens ouderwets en dat is goed. Het is behalve hoogwater ook nog eens een ouderwetse winter. Met diepe vorst, kans op schaatsen voor de liefhebber, kortom; alles wat wil je wenst van een winter. Dit sneeuwfestijn met stuifsneeuw en jachtsneeuw doet vooral denken aan de winter van 1979 waar ook sneeuwduinen van metershoog verschenen, de treinen niet liepen en waar het openbare leven voor een aantal dagen tot stilstand kwam. Dat maken we niet zo vaak meer mee maar het kan dus nog wel en dat, ja dat, geeft de Friezen hoop dat het er ooit nog eens van komt. Helaas voor hun is het te hopen dat het dit jaar niet door had kunnen gaan want dat zou maar zo kunnen. Wel een ijsvloer van voldoende dikte over 200 kilometer maar dan kan het niet vanwege de Corona pandemie, Wij zelf hebben ook met een bijzonder fenomeen te maken. Sneeuw en is blijft op de ruiten staan want we hebben in het najaar nieuwe dubbele beglazing gekregen en de sneeuw blijft er nu opstaan. Bij de vorige dubbele beglazing was dat zeker niet het geval en smolt alles als sneeuw voor de zon weg. Wat ook een groot verschil is met 1979 is de hele alarmering erom heen want we hebben code rood vandaag, tot middernacht. In 1979 wisten we niet of nauwelijks wat er op ons afkwam, en winters weer werd ook nog normaal gevonden. Dat hoorde erbij waar het tegenwoordig vooral de nadelen en de kosten in beeld worden gebracht. En dan nog klimaatproblemen welke direct in twijfel worden getrokken omdat we eindelijk eens een paar dagen echt winterweer hebben. En voor ons, inmiddels wat op leeftijd betekent deze winter, behalve de nostalgische overwegingen ook vooral herkenning. Het vriest gelukkig niet zo hard als het weleens gedaan heeft want ik kan me van die winter wel herinneren dat er benzine bij de diesel moest omdat diesel kan bevriezen bij -20 graden. Of dat nog zo is weet ik niet maar toen moest er een liter benzine bij om de diesel vloeibaar te houden; geen ijskristallen erin, heel belangrijk. Al met al is het fijn voor de kinderen, er ligt er een keer sneeuw, voor hun is dat heerlijk.

Oproer

Het is weer even geleden en dan begint het te kriebelen; dan gaan er zoveel meningen en opinies in me om dat ik er even over moet schrijven. Dat is voor mij, behalve vastleggen van het verleden, ook een therapeutische werking; ordenen van gedachten want als je denkt dat er een relatieve rust intreedt gaat het ineens los. Na een spannende en tot slot mooie week in de USA waarin eindelijk Trump eindelijk is verdwenen naar de achtergrond en gelukkig Biden en Harris aan het roer staan gaat het afgelopen weekend helemaal mis in Nederland. De avondklok is per afgelopen weekend ingevoerd en de eerste dag gaat het nog redelijk goed, paar incidenten maar dat valt in het niet bij de rellen van gisteravond. Zelf gingen de gedachten uit na de late jaren zeventig en begin tachtiger jaren van de vorige eeuw waarin krakersrellen aan de orde van de dag waren. In tegenstelling tot toen, waarin je nog kan beargumenteren dat de krakersbeweging een ideële beweegreden had, was daarvan nu geen sprake. Er waren een aantal mensen die gebruik maakten van hun recht om te demonstreren en dat vreedzaam wilden doen, dat geloof ik nog graag al zijn de beweegredenen vaak van bedenkelijk niveau. Het zijn de mensen die de Corona heel anders benaderen en daaraan allerlei complottheorieën aan ophangen, van de Qanon achtige soort. Dat ze ons van regeringswege een chip wordt ingespoten die verwerkt zit in de vaccins, dat je er allerlei ziektes van oploopt, etc. Dat zijn nog, ga ik vanuit, de goedbedoelende demonstranten die ondanks de waarschuwingen te vertrekken te lang hebben gewacht met het opbreken van hun demonstratie ( denk aan dat filmpje waarin die jongedame omver gespoten wordt, te laat vertrokken?). Deze demonstratie heeft een aantal nadere groepen aangetrokken die min of meer georganiseerd waren want hoe kan het anders dat "spontaan" ineens op meer dan twintig plaatsen verspreid door het hele land deze oproerkraaiers hun slag kunnen slaan. Dat is voor mij nog het meest onbegrijpelijke aan gisteravond, even de paralel met de krakersrellen volgend, die waren altijd op een wisselende plek maar zelden of nooit tegelijk met een andere krakersrel. Wat echt uitzonderlijk is; de situatie op Urk. Daarin wordt het godvrezende volk ongehoorzaam aan de overheid en lijkt geen dominee of burgermeester daaraan iets te kunnen doen. Hoe kan het ook dat daar niet alleen de SGP het voor het zeggen heeft maar dat de PVV een stem in het kapittel heeft. Wat is dat een gemeente van 21000 inwoners niet in de hand gehouden kan worden, dat begrijp ik werkelijk niet. Doordat Urk een voormalig eiland is moet het makkelijk af te sluiten zijn van de buitenwereld en dan oppakken, al die nummerborden en mensen die gefilmd zijn; oppakken en beboeten, en niet zo zuinig. En een verbod om een half jaar naar de kerk te gaan, dat zal ze eerder wat leren is mijn inschatting. En wat de andere steden betreft; wat Corona ons heeft gebracht zijn de publiek loze voetbalwedstrijden waardoor de agressie en alle nutteloze energie die anders gaat naar voetbal en alles erom heen nu niet geloosd kan worden. Nu is de wereld tegenwoordig vergeven van bewakingscamera's en ik hoop dat er nog heel veel opgepakt gaan worden want dit kan echt niet. Zelfs in het toch altijd rustige Enschede hebben ze het in hun hoofd gehaald om het ziekenhuis te bestoken, totaal onacceptabel. Zo zijn er nog wel wat gradaties aan te brengen, ziekenhuizen, ambulance personeel, politie, etc; allemaal afblijven, erger zinken dan dat bestaat niet. Dus gradaties zijn er eigenlijk helemaal niet. Thuisblijven en de avondklok ondergaan is het enige wat op dit moment de realiteit is, wie niet aan die realiteit kan of wil voldoen; oppakken en weer loslaten nadat de avondklok is afgeschaft.

Zonder Woorden

 

Ander Leven

Bezig met het afhechten van de laatste zaken van mijn , inmiddels, oude werkgever en dan staat ons een ander leven te wachten. Het leven van een pré pensionado en dat is op zich nog steeds wel vreemd. Hoewel ik door ziekte al bijna een jaar thuis ben waren er toch allerlei verplichtingen, sommige leuk en andere veel minder, om uiteindelijk tot de eerder genoemde status te reiken. Dat heeft ons, het andere Klinkertje en uw schrijver, heel veel energie gekost en dat zijn we nu aan het verwerken. Fysiek en mentaal bijkomen is het devies voor de komende tijd. Weinig energie nog over om andere dingen te doen. En andere dingen hebben we nog genoeg te doen. Bijvoorbeeld ons huis ontdoen van overtollige artikelen is zo'n ding. Nu wisten we al wel dat het er een keer van moest komen maar dat neemt niet weg dat het ook nog gebeuren moet. De verhuizing van broer en schoonzus naar het mooie Drenthe heeft ons nogmaals op de noodzaak gewezen dat het gebeuren moet. Zo'n dertig jaar geleden zijn we in dit huis aan gekomen met huisraad die precies paste in de boxtruck van een Mitsubishi Canter, ik kan u zeggen; dat is echt heel beperkt. Nadien heeft nog verder uitbreiding van ons gezin plaats gehad en ook onze moeite om dingen weg te doen heeft geleid tot een redelijk gevulde zolder. De nadien binnengekomen artikelen van verschillende huize en winkels heeft het er niet beter op gemaakt en ik denk dat de eerste beste Switch wel een week of twee kan draaien op de spullen die van zolder komen. Voornaamste criterium is nog niet opgesteld; wanneer kan iets weg en wanneer moet het bewaard. Zo hebben wel een paar honderd kilo ( ruwe en zeker onzuivere schatting) boeken; van studieboeken, encyclopedieën tot romans. Wat moeten we ermee? Wij lezen het niet meer en kostbare boeken zitten er zeker niet tussen want een boek moet nogal status hebben om enige waarde te hebben. Bij een korte zoektocht op internet viel het ons enorm tegen wat boeken waard zijn. Enigszins overdreven kun je zeggen dat de meeste waarde erin zit dat het oud papier is, en ook dat is geloof ik niet zoveel meer waard. Om maar eens  een artikel te noemen waarin we zullen kiezen; wat blijft en wat gaat de blauwe container in. Naslagwerken bewaren en de rest in blauw, het zou kunnen dat het daar op uit draait. Kleding is ook zoiets; wat doe je weg en wat niet. Het is al een aantal jaren geleden dat mijn trouwpak paste ( circa 39 jaar) het hangt maar in de kast maar het heeft natuurlijk een emotionele waarde. Je hebt er niets meer aan maar wegdoen is toch ook wel wat. Ja, afscheid nemen doet pijn. En het is soms ook moeilijk te accepteren maar het is zo zeg ik tegen the Donald, en zo ben ik snel afgeleid op een andere spoor beland; de gebeurtenissen van deze week. We hebben met open mond zitten kijken deze woensdagavond; tot een uur of 2 in de opvolgende morgen ( dat is natuurlijk wel een voordeel van de huidige status) en daarna toch maar het bed opgezocht. Wat een schandelijke vertoning, u zult het gehoord, gezien en gelezen hebben, ik ga er geen nieuw licht op werpen. Dat kan ook bijna niet nadat we weer heel veel deskundigen hierover gehoord hebben. Wat zijn we toch in staat om direct als er ergens iets gebeurd een blik met deskundigen los te trekken maar, dat moet ik toegeven, de meeste waren al vaak in beeld sinds de laatste verkiezingen in november vorig jaar. Een commentaar wil ik wat over zeggen en dat was van Andrew Makkinga in het tv programma M; hij stelde dat Biden ook boter op het hoofd heeft en al jaren allerlei wetgeving heeft gesteund. Ja, dat klopt vast beste Andrew, maar het gaat nu niet meer om de inhoud maar de vorm, voor de afwisseling. Mee eens dat normaal gesproken de inhoud telt maar deze situatie is

niet normaal. Hier wordt afscheid genomen van een non politicus die niet bezig was met inhoud maar met zijn eigen verdienmodel, want zo kunnen we de Trump era wel beschouwen. Bezig voor de meerdere eer, glorie en geld van Trump zelf, en de aanpalende clan uiteraard. Dus inhoudelijk zal Biden het misschien ook niet op de rit krijgen maar hij sprak de wereld toe op een presidentiële wijze zoals je dat ook mag verwachten van een van de machtigste mannen/vrouwen van de wereld, na het tomeloze geweld van woensdag door Trump "supporters" van allerlei slag. Tot slot; deze president kan zichzelf wel gratie verlenen maar, zo hoorde ik deze ochtend, de volgende president kan de gratie weer ongedaan maken. Dat stelt mij enorm gerust. Veel geruster als onze huiselijke acties die nog even moeten wachten tot we eraan toe zijn, mentaal zeker maar fysiek vooral. Echt nu eerst goed bijkomen en dan een mooie start maken. Gaan we misschien wel een ouderwetse voorjaarsschoonmaak tegemoet, de tijd zal het leren.</span>