Koude Oorlog 2.0

Rare jongens, die Russen, zouden Asterix en Obelix zeggen maar daarmee verwordt deze oorlog tot een grappige voetnoot in de geschiedenis wat het natuurlijk absoluut niet is. Gisteren een aantal tops, Navo. EU en G7. Het kon niet op. Na de crisis rond Corona duikelen de experts op het gebied van crisisbeheersing over elkaar in de diverse Talkshows. Nare taferelen levert dit soms op, een Oekraïner die op onbehoorlijke manier van repliek werd gediend door een expert waar het verwijt aan de Oekraïner vooral is; betrek ons niet direct in de oorlog, dat was de boodschap.  Onverkwikkelijk natuurlijk en naderhand, na veel commentaar op de sociale media, een soort van excuus. Overigens is het maar een raar begrip; sociale media. Wie weleens op een van die media actief is weet dat er weinig sociaals meer aan is, en vooral Twitter is wel het afvalputje van alle bagger die er 

soms gespuid wordt. Een andere naam kan ik zo niet verzinnen maar is eigenlijk wel wenselijk om de lading van de bagger beter te dekken. Dit allemaal terzijde. Oude kneuters zoals het andere Klinkertje en uw schrijver komen wel veel beelden terug uit de Koude Oorlog, en vooral de beleving van het Rode gevaar. Altijd opletten en een sluimerend onbehagelijk gevoel want er kan altijd iets gebeuren. Wat wisten we niet en dat had ook wel te maken met de mystiek die er over het Warschau pact hing. Later bleek het allemaal niet zo geavanceerd als gedacht. De huidige oorlog levert een beetje hetzelfde beeld op. Er was gedacht met een blitzkrieg de Oekraïne in te nemen en zoals we nu weten kwam daar helemaal niets van terecht. We zijn een kleine maand verder en het enige wat de Russen tot nu toe hebben kunnen doen is steden gewoon rücksichtslos plat bombarderen. Dat hebben ze eerder gedaan maar dat was dan meer buiten het bereik van de media. Die vlieger gaat minder op en veel meer voor het oog van de wereld maken ze er militaire en humanitaire puinhoop van. In het Westen spreken we er schande van maar in het verre Oosten zijn ze zover niet. The Rocketman dacht zijn kans schoon te zien en dus vuurde Noord Korea een Inter Continentale Raket af, onder auspiciën van China vraag ik me dan af. Een straat arm land die zulke raketten kan afvuren is niet straatarm en wordt gesteund, met geld en techniek schat ik maar zo. Een ander land moet Noord Korea ook als vazalstaat behandelen, en ik denk China. Tot zover de geo politieke beschouwingen, andere volgen binnenkort. 

Zure appels

Het is dus oorlog in Europa, Rusland is de Oekraïne binnen gevallen met een geweld zoals dat sinds de Balkanoorlog niet meer voorgekomen is. Wie die oorlog een beetje gevolgd heeft indertijd zal het niet verbazen dat Servië ongeveer de enige bondgenoot is op het Europese vasteland. Er is gedemonstreerd in Belgrado ter ondersteuning van Poetin, en dat is zijn enige morele ondersteuning geweest tot nu toe. De meest gevaarlijke actie van de Russen deze week was wel het aanvallen van Europa’s grootste kerncentrale, dat bracht deze kinderen van de eerste Koude oorlog van hun stuk. Niet voor niets altijd volgehouden dat kernenergie geen alternatief is. Niet alleen nucleaire bommen zijn een groot gevaar maar ook deze kerncentrales zijn dingen die je niet moet willen, dat zien we maar weer eens geëtaleerd in deze afschuwelijke oorlog. In eigen land speelt dat extreem rechts, zowel van FvD als PVV zijde, Poetin meer of minder wordt ondersteund. Zo was er gisteren een Tweet van Wilders vanuit zijn 2e vaderland, Hongarije, waar hij de gezamenlijke pers er opmerkzaam op maakte dat er wel veel donkere Afrikanen die gevlucht zouden zijn uit de Oekraïne, op het station rondhingen. Normaal zou ik zeggen; veel bonter moet het niet worden maar nu volstaat wel dat het niet veel bruiner moet worden. De wijze waarop de bruinen Poetin beschermen en bewieroken geeft te denken. Het zou, voor mij, niet gek zijn als er gedacht wordt aan een Cordon Sanitaire of beter nog, verbieden en uit de Tweede Kamer zetten van de bruinen. Zij gaan rechtstreeks in tegen onze grondwet, en dat telt voor mij het meeste. De tijd van wegkijken is voorbij mensen. Natuurlijk zitten er vast heel veel haken en ogen aan maar we moeten door de zure appels heen bijten. Een andere optie zie ik momenteel niet meer met deze partijen. Je kan niet volhouden dat je alles maar mag zeggen in deze turbulente tijd waarin we meer of minder, betrokken zijn bij een oorlog op het Europese vasteland. Dichter bij huis en iets heel anders; na de doorgemaakte Corona hebben het andere Klinkertje en uw schrijver het er moeilijk mee om weer op gang te komen. Deze week een aantal trainingswandelingen gemaakt, niet lang en rustig aan, maar wel steeds iets verder. Afgelopen vrijdag wel het verste gewandeld en dat is bij ons beiden wel aangekomen. Dus nu maar even twee dagen rust en hopelijk gaan we morgen weer verder met de training. Zelf denken we dat dit het gevolg is van de doorgemaakte Corona die voor ons niet als een gewoon griepje is overkomen. Nu is dit niet het klaaguurtje maar het valt ons tot nu toe wel behoorlijk tegen want we hadden gehoopt, zoals al eerder, dat we draad weer redelijk snel konden oppakken. Het mag helaas niet zo zijn, maar we blijven proberen en wat wel helpt natuurlijk is dat we in de prachtige natuur in onze nabijheid mogen wandelen. De oorlog heeft inmiddels de benzineprijs zo op gestuwd dat een leuk ritje er niet meer in zit. Niet even naar waar dan ook want het is bijna niet meer te betalen en zelfs in Duitsland loopt de prijs niet enorm op, en dat is dus geen uitwijkmogelijkheid meer. Dan toch maar minder rijden en geen gesprekken in het autootje, wat altijd goed werkte voor ons om eigen klein en andermans leed te bespreken. Het is wat als het een beetje een hobby is, autorijden maar goed, we zullen er met gepaste rantsoenering mee omgaan. Wat me ook nog bezig houdt, tot slot, is de overmatige berichtgeving over de oorlog. Ook dat moet ik voor mezelf tenminste, rantsoeneren. De hele dag kan je de oorlog volgen via allerlei communicatiekanalen en dat moet ik soms even afsluiten, dat kan goed via lekker wandelen maar ja; dat heb ik u net uitgelegd, het gaat moeizaam en dat is wel het minst erge van deze tijd. Wij komen er wel overheen denken we zelf maar de oorlog is vooral natuurlijk een nachtmerrie voor degenen die het direct aangaat; de volken van de Oekraïne maar eigenlijk met alle volken van het oude Warschaupact. Die zijn in de ogen van Poetin oude Russische volken die bij de moederstaat horen. En daar is hij mee bezig, naar ik vrees in de nadagen van zijn regeerperiode die zeker ten einde te loopt. En dat maakt het een hachelijke, ongewisse tijd. De rest is nu allemaal bijzaak, niet te druk over maken. En die bijzaken zijn er genoeg. Zelfs op gemeenteniveau is er genoeg om je druk over te maken; of het nu gaat over de slechte afdekking van oude stort aan de Doonweg ( afgedekt met 200 ton staalslakken van Tata steel) die nu door uitwassing veel zware metalen verliest. Of de manier waarop een papierfabriek door de provincie gefaciliteerd wordt met een weg langs de Eerbeekse beek waarbij niet de kwaliteit voor Eerbeek telt, maar de pecunia regeert, ook bij de provincie. Je zou toch denken dat de overgebleven treinsporen in het Eerbeekse het begin van een goede oplossing zouden kunnen zijn.

En dan tot slot de wijze waarop een Logistiek Centrum Eerbeek door Groen Links in twijfel wordt getrokken. Nadat, inmiddels al heel wat jaren geleden, door de toenmalige politieke leider van de voorganger van Groen Links (GL), de papierindustrie tot een verdwijnende industrie werd bestempeld probeert het huidige GL, op een andere manier, alsnog die uitspraak na te komen. Na eerst ervoor gezorgd te hebben dat het Burgers terrein geen optie meer is door een gecoördineerde (?) opstand van de omwonenden is het oog nu gericht op een deel van Eerbeek, aanpalend aan een bestaand industrieterrein. Wel bosareaal dus dat mag van GL niet en dan is de enige andere optie, ook aanpalend aan het industrieterrein, een recreatiebedrijf ( camping, stacaravans en zomerhuisjes) die allang heel lang bestaat in het Eerbeekse en eigenlijk een begrip is, voor ons, de lokalo’s. Nu is de eigenaar van het recreatiebedrijf wel bereid tot praten als er maar een goed alternatief op tafel komt, weet ik uit goede bron. Een goede andere plek, en uiteraard geld om opnieuw te starten, in het Eerbeekse, maar daar wil de provincie, die de regie voert, zich niet in mengen. Dat lijkt me buitengewoon vreemd want voor er uiteindelijk, als dit de enige optie blijkt, kan worden over gegaan tot onteigening, er toch tenminste een aantal alternatieven moeten zijn aan geboden aan de huidige eigenaar van het recreatiebedrijf. Voor onze vrienden van GL hoeft dit niet want die willen helemaal geen Logistiek Centrum, en hoe de papierindustrie zijn logistiek problemen oplost, dat zien ze zelf maar. Zo kan je natuurlijk ook de papierindustrie tot verdwijnende industrie weg te laten zakken. Onbegrijpelijk.

Vrede gebroken

Wat veel mensen al verwachten is vannacht gebeurd, Poetin is de Oekraïne nu echt binnen gevallen. Grootschaliger dan verwacht en gezien de ontkenning dat er een staat Oekraïne bestaat en alles weer moet worden zoals het was, uiteindelijk geen verwondering meer. De relatieve vrede in Europa sinds de twee wereldoorlog is ten einde. Deze stap van Poetin heeft nogal implicaties voor de veiligheid in Europa. Rusland staat zo aan de grenzen van de Navo en dat betekent dat de Navo veel scherper zal moeten gaan reageren op deze ongekende agressie sinds de 2e Wereldoorlog in de vorige eeuw. Dat vraagt om antwoorden die Rusland hard zullen moeten raken. En zoals altijd hebben de burgers het nakijken en zijn zwaar de klos. En dan in ons kleine landje; is een stroming die Rusland steunt. Dat zijn niet de traditionele communisten maar het is extreem rechts in Nederland die Poetin in de armen sluit. Vinden dat Rutte naar Moskou moet om aan Poetin steun te betuigen. Daarvan zou je toch moeten overwegen om ze uit te sluiten van het politieke debat en zulke partijen ( op Twitter vergeleken met NSB praktijken) zou moeten verbieden. Volledig contraproductief en dat is precies waar ze op uit zijn. Ontwrichting van de maatschappij en of die lijn via Poetin loopt of op een andere manier tot stand komt zal ze worst zijn. Ze zoeken chaos en anarchie om vervolgens zelf de Phoenix die uit de as verrijst te spelen. Daar kan geen uil van Minerva tegenop. Benieuwd wat het antwoord gaat zijn, op zijn minst verstevigen van de Navo aanwezigheid langs de grenzen van onze Navo bondgenoten mag ik toch hopen. En dan zoveel mogelijk isoleren, politiek, sociaal, sport enzovoort, alles wat Russisch is in een cordon sanitaire zetten. Geen GP in Sochi, geen Russische sporters meer, geen gas, geen olie enzovoort. Wij, Europa, zullen moeten lijden onder deze agressie maar dat moet dan maar. Helaas komt Kremlin vriend Trump over pakweg twee en een half jaar weer in beeld als kandidaat voor een volgende periode als president van de USA. Dat zal weer het nodige gaan betekenen voor de slagkracht van de Navo die zich net een beetje herstelt heeft van een vorige periode Trump. Gaat die ook West Europa een oorlog in rommelen? Dat scenario is voor mij de meest angstaanjagende. Het zou Europa wel bij elkaar moeten brengen, dit scenario. Europa zou de ballen moeten hebben om een eigen leger op te zetten dat zich kan meten aan de Russische, de Chinese en de Amerikaanse. Die laatste door de wispelturigheid van de Amerikaanse kiezer die voor een deel geen mondiale rol meer wil spelen. Al met al hele zorgelijke ontwikkelingen.

Donders

Langzaam gaat het wat beter en zoals altijd gaat het op de bank redelijk maar eenmaal in beweging wordt het al snel anders. Een beetje als de spreekwoordelijke slow motion zo voelt maar erger nog vrees ik dat het ook echt zo gaat. Toch voel je dan dat het langzaam beter wordt en daar vertrouw ik dan maar op.Op de bank valt wel veel te beleven met de Olympische Spelen op de buis, wat al even spreekwoordelijk is want het zijn led schermen en geen buizen meer, maar u snapt wat ik bedoel. En op die Olympische spelen is genoeg te beleven. Deze ochtend de halve en hele finales van de ploegachtervolging. Nederland komt niet verder dan een 3e en 4e plaats hetgeen natuurlijk bij zowel de sporters als de analisten leidt tot een flinke discussie. Conclusie is dat het beter moet,… joh. En dat onze cultuur gericht is op de individuele afstanden. Er is geen overkoepelende landenploeg die dat doet. Hoeft ook niet maar kies dan in je cultuur voor samen oefenen, dat is kort samengevat de boodschap. Nu halen de schaatsers natuurlijk een behoorlijke hoeveelheid medailles binnen maar ook de door mij bewonderde Kimberly Bos op de skeleton; bronzen plak wat natuurlijk een enorme wereld prestatie is. Of er niets anders gebeurd in de wereld; nou best wel. Poetin is weer lekker bezig bij de Oekraïne en dat leidt tot veel zorg bij een deel van de andere wereldleiders. Die aandacht is al een enorme opsteker voor Poetin die weer eens door de grote jongens serieus wordt genomen. Dhr van Rossem, Maarten van voren, bezoek vorige week in Op1 dat hij, Poetin, wel dreigt en misschien een speldenprik je doet maar geen tijd en vooral geld heeft om deze oorlog te voeren. Met die conclusie, daar doen we het dan maar mee. Verder niets in de wereld? Nationaal is het fenomeen #metoo terug en terecht. Uit alle hoeken van de samenleving komen berichten over misbruik van machtsposities en daaraan gelieerd seksueel misbruik en ongevraagde avances. Of het nu Ajax betreft, een politieke partij of een show als The Voice; het is dus overal en altijd. Het is terecht dat er veel aandacht aan besteedt wordt waarbij dit onderwerp en haar gevolgen de Corona van de talkshowtafels heeft verdreven. Nog erger is het geweld wat door sommige Nederlanders gebruikt wordt, in de privé sfeer maar ook in het meer openbare zoals winkels. Onvoorstelbaar dat deze mensen niet meer het fatsoen hebben om even tot tien te tellen en dan te bedenken wat er te doen valt. Nu is huiselijk geweld een ding wat ernstige vormen aanneemt en de opvangen stromen helemaal vol, belachelijk dat dit gebeurd. Een hoop mannen, want die zijn vaak de dader, zouden zich eens moeten laten nakijken, het is precies dezelfde machtsverhouding waar het dan misgaat, en wat moet je eraan doen? Straffen of gaan we een Waddeneiland ontruimen ( zonde trouwens) en daar naar toe verbannen, kunnen ze met elkaar uitmaken wat het recht van de sterkste precies betekent.  Het is natuurlijk geen serieuze oplossing maar ik zou het toch goed vinden als er iets fundamenteels verandert, hoe weet ik ook niet maar alle donders nieuwe regering; doe er iets aan. 

Het is zo ver

Na toch lang het virus te hebben ontweken, na een 10tal negatieve testen, thuis en bij de GGD is het nu toch raak. ” U bent positief getest” zo was in de mail te lezen. Daarna volgt een hele serie met aanvullende maatregelen, opmerkingen en richtlijnen. Je moet al wel geleerd zijn om dat allemaal door te nemen, tot je door te laten dringen en dan nog op te volgen. In de aanloop naar deze episode niet zo lekker en des te meer reden waarom het van mijn kant zo rustig is, en nog even blijft.

Blauwe Maandag

Hoe gaat het met u? Ook zo’n last van deze meest sombere en depressieve dag van het jaar? Deze blauwe maandag die vertaalt in het Engels Blue Monday heet. De dag waarop de wereld zich van zijn meest sombere kant laat zien. Nou was het maar zo zou je bijna denken want er zijn toch echt andere dagen geweest dat het mooi weer was en toch de meest sombere dag van het jaar zou moeten zijn. Nu laat ik geen reeks aan gebeurtenissen van het afgelopen jaar aan u voorbij trekken maar u zult er voor uzelf ook een aantal kunnen bedenken die behoorlijk somber zijn of waren. Het andere Klinkertje en uw schrijver kwamen tot de conclusie dat ons leven wel eens ernstig gedomineerd werd door alle praat- en nieuwsprogramma’s. “Tijd voor Max”, “18u journaal” gevolgd door “EenVandaag”, momenteel gevolgd door “M” waarna het “20u journaal” en dan in de avond “Nieuwsuur” en tot slot “Op1″. Als je dat allemaal doorstaan hebt weet je van alle narigheid in Nederland, Europa en de rest van de wereld. Inmiddels is Corona zo langzaam aan een onderwerp wat ons niet meer interesseert; als gespreksonderwerp dan want wij zitten nog steeds vrolijk in onze bubbel. En ook alle andere narigheid van en in de wereld moet je weleens laten voor wat het is omdat je dan elke dag een blue monday hebt. Een dag om somber over te worden en dat is niet goed voor ons geestelijk gestel en dus zetten we wel eens een andere modus in. Even wat andere dingen doen of kijken. Deze week is de finale week van ” de slimste mens” wat wij een fijn programma vinden en in de finale week komt ” de slimste” naar voren. En dan maar weer afwachten wat er na de slimste komt, voor ons is het een amusant punt in de dag. De tv is voor mij een mooi medium om van alles en nog wat te kijken. Het andere Klinkertje is veel vlijteriger en kijkt veel bewuster en daarmee minder dan uw schrijver. Dat komt ook doordat veel sport mij interesseert en dat levert al een hoop kijkuren op. Zo kijk ik altijd Sportschau op Duitsland die in het weekend heel veel wintersport levert. En zoals u bekend mag zijn gaat mijn voorkeur uit naar de snelheidssporten als rodelen en bobslee. In een eerdere blog heb ik al eens mijn bewondering beschreven voor een sport die vrij onbekend is in Nederland en die ook op de bobsleebanen in het buitenland plaats heeft en dat is skeleton. Skeleton is een sport waarbij de sporter op een klein, tamelijk vlak sleetje, op de buik naar beneden gaat. Gezicht zo’n tien centimeter boven de ijsvloer en met topsnelheden tot 140 km per uur. Een stuur zit er niet op de slee maar je moet door het bewegen ( licht zwaaien) van je benen door de bochten zien te komen. Nu zijn we nogal chauvinistisch en door de komst van ene Kimberly Bos uit Ede gaan we er vast meer van horen

zeker nu deze dame in het afgelopen weekend Europees- en wereldkampioen is geworden. Dat verhoogd onze kansen op een Olympische medaille aanzienlijk, en dus is er interesse voor deze sport, zo werkt dat. Dat gaat buiten mijn persoonlijke beleving van deze snelheidssport die lijf en leden in de waagschaal stelt om zo snel mogelijk beneden te komen, mateloze bewondering voor de mensen die deze sport beoefenen. Als de Spelen doorgaan zullen we er nog genoeg van horen en zien, ben ik blij. En dat kan ik wel gebruiken, een beetje spirit want fysiek zit het me niet heemaal mee op het moment. Na het goede nieuws dat een bepaalde bloedwaarde flink was gezakt onder nieuwe medicatie therapie, vorige week een skeletscan naar de toestand van mijn botten. ” Heeft u al een afspraak voor de uitslag” vroeg de assistente, en dat kwam me al bekend voor. Nee was mijn mijn antwoord maar ik ga morgen bellen, zo gezegd zo gedaan en een telefonisch consult in deze week, “maar u krijgt nog een bevestigende brief”. Die viel de volgende dag in de bus en nu moet ik toch op audiëntie bij de behandelend uroloog wat toch de nodige twijfel en vraagtekens veroorzaakt. In ieder geval achter in mijn brein maar wellicht valt het mee. En dan de afgelopen week ook nog twee keer in de stoel van de tandarts voor behandeling dus u snapt dat ik wel een bleu monday doormaak. Hopelijk wordt het Happy Tuesday.

2022

Het is inmiddels 2022, een nieuw jaar en iedereen uiteraard de beste wensen en een goede gezondheid zo heb ik al velen, online, toegewenst. Eigenlijk is het wel een raar fenomeen want een Romeinse keizer, Julius Caesar, begon er min of meer mee en in de Middeleeuwen is het ooit nog eens grof bijgesteld, niet helemaal correcte feiten maar het geeft een idee. Aan die kalender hangt veel natuurlijk; onze feestdagen, verjaardagen, vakanties, afspraken en zo meer. Nu ben ik inmiddels niet meer werkzaam en dan is de kalender toch een wat ander ding geworden. Waar hij eerst nog de werkdagen aangaf is dat nu beperkt tot wat vergaderdata en natuurlijk de dagen dat we op de kleinkinderen passen. Met andere woorden; de agenda is een stuk minder dwingend geworden dan in het werkzame leven en dat is wel lekker hoor. Niet dat je helemaal je eigen gang kan gaan maar het voelt wel vrij. We hebben eigenlijk alle dagen vrij en dat betekent dat we veel meer onze eigen agenda vullen en zelf uitmaken wat we welke dag gaan doen. Hat kan nog komen maar het beruchte zwarte gat is (nog) niet gekomen en dat hopen we zo te houden. Wat ook zo lekker is in de eerste dagen van het jaar; er zijn weinig tot geen praatprogramma’s op de buis en we hebben het een paar dagen wat minder over Corona. Het is de zondag na Oud en Nieuw dat ik dit schrijf en dat betekent wel dat het de laatste dag is dat het wat rustiger is. De formateur in Den Haag heeft aangekondigd dat hij 10 januari op het bordes wil staan en dat betekent deze aankomende week raden naar namen, alhoewel er zoveel gelekt wordt in het Haagse dat inmiddels de personele invulling wel duidelijk wordt. We gaan het zien maar veel vertrouwen heb ik er vooralsnog niet in, geen elan laat staan nieuw elan. Hoe positief ik ook ben over mijn eigen agenda zo wantrouwend kijk ik naar de agenda van het komende kabinet. Na de eerste parlementaire enquete zal het kabinet wel moeten aftreden, of in ieder geval de premier en daarmee zal het komende kabinet met een jaar weer vallen. En dat na een informatieperiode van 10 maanden. Het wordt er allemaal niet duidelijker van, en zeker niet voor de toeschouwer van het parlementaire bedrijf op een afstand. Jammer is dat, en voor de ongeïnteresseerde burger is het koren op de molen; ze doen maar wat daar ( met meestal als toevoeging; van onze centen) . Wat dat betreft geen positieve kijk op het nieuwe jaar maar gelukkig wel persoonlijk want mijn persoonlijke strijd met het eigen lijf is, dankzij de uroloog en de medicatie nog steeds onder controle en in redelijke balans. Het zal u niet verbazen, voor mij persoonlijk belangrijker dan het gekrakeel in Den Haag.

Bijna Kerst

Het is vandaag de kortste dag van het jaar, de dag dat 29 jaren geleden onze jongste dochter geboren werd in het Juliana ziekenhuis in Apeldoorn. Het was toen ook een zonnige dag maar, net als nu, koud en net boven nul graden. Wat het grote verschil is, behalve alles wat verandert is in 29 jaren ( computer, mobieltje, glasvezel etc) is dat we voor het tweede achtereenvolgende jaar in lockdown zitten vanwege de Covid 19 pandemie, eerst door de Alpha variant, toen de Delta variant en nu vanwege de Omikron variant. Vorig jaar omdat de inentingen te laat starten en dit jaar omdat de boostercampagne veel te laat op gang kwam. De gezondheidsraad adviseerde medio september aan de regering; bereid u voor en houd u gereed. Dat advies werd pas eind november opgevolgd und Jetzt haben wir den Salat zoals ze zo mooi in het Duits zeggen. De boostercampagne te laat op gang en mede daardoor nu in lockdown. Het andere is natuurlijk dat we te efficiënt geleefd hebben en te weinig IC bedden hebben, al langere tijd. Het zorgt er in ieder geval voor dat we voor het tweede achtereenvolgende jaar de verjaardag van onze jongste niet op een normale manier kunnen vieren. Nu komt de Kerst eraan en we zien hoe we dat met alle restricties toch een beetje kunnen vieren, op de een of andere manier. Intussen is, als mosterd na de maaltijd, er een debat aan de gang in de 2e Kamer over de lockdown. Herhaling van zetten en het levert helemaal niets op. Wat ook niets oplevert maar wel veel leuker is; eerste Kerstdag begint de Top 2000 weer. Tot aan het oude jaar lekkere muziek, daar kan ik van genieten, heerlijke tijd is dat geworden. Gestart in 1999 en dus de 22e aflevering. Even een beetje uit alle ons omringende narigheid. De kop in het zand steken zo u wil; na 2 januari laat ik de harde werkelijkheid weer tot me doordringen, tot dan.

Weekendsport

We hebben de Kerstboom staan sinds begin deze week, altijd ( en steeds meer) een hele klus maar wel fijn want het zijn echt de donkere dagen voor de feestdagen. Heel fijn dat we nu andere, en meer verlichting hebben in huis. De hele dag schemerig in huis is nu eenmaal wat hoort bij deze tijd maar dan de kerstverlichting erin door de hele huiskamer is wel iets waar ik dan naar uitkijk. Wel raar dat de F! nu pas zijn laatste weekend aan het afwerken is. Nascar is al meer dan een maand afgelopen en de F1 stopt pas na vanmiddag. De wintersport, te bekijken op de twee Duitse zenders, is ook al een week of vier bezig. De andere snelheidssporten zijn ook altijd fijn om naar te kijken. Bobslee, Rodelen of Skeleton, het kan me allemaal bekoren. Afhankelijk van de baan waar gesport wordt is het meer of minder interessant en vooral de viermansbob is nog altijd iets waar ik met bewondering naar kijk, Met nog meer bewondering kijk ik naar de Skeletonners; voor wie het niet kent is het goed te weten dat het op een klein sleetje waar ze met de borst op liggen. Dat betekent dat de renner ongeveer twintig centimeter met zijn of haar gezicht boven de ijsbaan gaat, en “head first”, zie plaatje. Bewonderenswaardige moed vind ik het en nu wil het geval dat sinds een aantal jaren een zekere Kimberly Bos mee doet aan de wereldcup. Met steeds betere resultaten want in de ranking van het wereldkampioenschap van dit jaar staat ze bovenaan. Dat is wel heel erg goed en mocht ze bijvoorbeeld een Olympische medaille halen dan voorzie ik een soort Max effect. Ineens gaan we Skeleton kijken want “we” zijn er goed in. Dat is ook een beetje irritant in de huidige fase van de F1, we zijn allemaal fan want Max doet het fantastisch. Voor iemand zoals ik, die deze sport al heel lang volgt, is dat wel een beetje treurig. Mijn eerste held was James Hunt, in een McLaren, was de brutaalste en de beste, in mij ogen dan. In de jaren tachtig wisselend fan van Prost en Senna want de Professeur (Prost) was soms slim maar Senna was meer de durfal en een van de beste ooit gezien. Jaren negentig waren, wat mij betreft, voor Ferrari en Benneton met Michael Schumacher achter het stuur. Zou ik moeten kiezen tussen Senna en Schumacher zou ik het niet weten. Nu hebben we vanmiddag de laatste race van dit seizoen en het gaat, tot op de punt gelijk, tussen Max Verstappen en Lewis Hamilton. Hamilton kan achtvoudig wereldkampioen worden en dat is natuurlijk heel goed van hem maar zoals Senna of Schumacher zal hij nooit worden. Hij toont te weinig emotie tijdens de race ( behalve dat zeurderige toontje als er iets wat hem niet aanstaat, en het team heeft het dan altijd niet goed gedaan), te weinig heldengehalte en al wint hij tien keer het wereldkampioenschap zal dat beeld voor mij niet veranderen. Geen held dus en dat geldt voor Verstappen andersom, te veel held en daardoor gaat het soms mis. Dat wordt in de loop van de jaren wel beter maar zal nooit helemaal wegslijten. Gelukkig maar.

Er zijn van die data die je altijd bijblijven, wanneer mensen getrouwd zijn, geboortedata en sterfdata. Zo is 8 december een dag die eraan komt en die dag zouden we normaal altijd bij mijn ouders zijn, op die datum, 8 december, zijn ze in 1951 getrouwd. Ze zouden nu dus 70 jaar getrouwd zijn. Zouden want ze leven beiden niet meer en dat is nog steeds wel gemis. En dat ondanks dat we een eigen stam hebben met drie dochters en aanhang en drie kleinkinderen waar we natuurlijk beretrots op zijn, en erg van houden. Het gemis blijft en eigenlijk zou je je eigen geluk nog zo graag met hun gedeeld hebben, laten zien hoe het gaat met ons allemaal. Zouden ze trots zijn? Misschien wel maar vooral bezorgd want, onder andere dat, kenmerkte het leven van mijn ouders, altijd bezorgd over hun eigen stam. Dat gevoel mis ik altijd nog, je altijd beschermd wetend door je ouwelui. Natuurlijk konden ze ons niet voor van alles beschermen maar dat hoefde vaak ook niet. Het is meer de geborgenheid die van hun aanwezigheid uit ging maakt dat je ze nog vaak mist. Net als de uitspraken van met name mijn moeder die in de gesprekken die we onderling voerden nog vaak langs komen en waarvan we onszelf nog vaak bedienen, als het zo uitkomt. Eentje die de laatste tijd vaak langs kwam door nogal wat ongelukken in de buurt; “ ie zult de boodschap maar thuus kriegen” was een vaak gehoorde reactie. Net als “ Oew verrajer slup nooit” er een was die ma nogal eens bezigde. 

 

Zolang ze het over je hebben ben je er nog, of nog niet dood, is een waarheid als een koe. 

 “En als ik dood ga, treur maar niet 

ik ben niet echt weg moet je weten 

het is de heimwee die ik achterliet, 

dood ben ik pas als jij dat bent vergeten” 

(Testament Bram Vermeulen) 

In de tijd waarin we leven zou pa de wereld niet meer begrepen hebben en ma zich steeds meer geuit hebben in de zin van: wat een wereld toch. Zij zijn op gegroeid in een hele moeilijke tijd en hebben narigheid gehad maar door de zuil waarin ze opgroeiden hun geloof in een betere toekomst gehouden. In de onzekere tijd waarin we leven ben ik bijna blij dat zij dat niet meer hoeven mee te maken. Ma hield altijd vol: “als er iets is na de dood, en ik kan het, zal ik jullie allemaal beschermen”. Dus ondanks dat jullie niet meer bij ons zijn, en ondanks dat het geloof in een hiernamaals dramatisch laag is: gefeliciteerd met deze dag, vandaag zeventig jaar geleden.

Verlichting

Het blijft het nieuws beheersen en eigenlijk is het niets nieuws; Covid 19 blijft voorlopig bij ons en we reageren er maar wat op los zo lijkt ons demissionaire kabinet te denken. Adviezen worden in de wind geslagen en bijna aan alles wordt een eigen draai gegeven. Het is niet meer te volgen; nieuwste onderwerp is de boostercampagne; de gezondheidsraad adviseerde medio september dat het kabinet zich gereed moest maken voor de boostercampagne. Beweerd een van het duo Knabbel en Babbel deze week dat ze pas onlangs een advies hadden gehad. Vroeger noemden we dat liegen en een liegende minister mag/moet weg. Niet zelf opstappen dan volgde wel een motie van wantrouwen tegen de betroffen minister. Het is echt om dol van te worden; niets is meer zoals het lijkt. De rechterlijke macht lijkt wel een tandeloos monster ten opzichte van de regering. Die geven hun eigen interpretatie aan gerechtelijke uitspraken en maken het tot hun eigen waarheid, zoals Escher; het kan wel maar ook zeker niet, Kafka mag ook natuurlijk.. Zo moest de groep die strijdt tegen Lelystad Airport opnieuw naar de rechter om een eerdere uitspraak tot uitvoering te laten brengen. Een verplichting aan een ministerie om een onderzoek openbaar te maken leidde niet tot openbaarmaking en dat moet nu dus opnieuw afgedwongen worden. Het zijn moeizame processen als een overheid niet luistert naar hetgeen onafhankelijke rechtspraak haar oplegt. Het is om somber van te worden en dat is al niet een geweldige kunst bij dit weer. Het is alweer dagen heel grijs, somber en koud, soms wat regen of natte sneeuw. Nou, echt Hollands weer hoor ik u denken maar tegenwoordig heb ik er meer last van. Vroeger interesseerde het weer me niet zo en kon het in ieder geval mijn humeur niet zo beïnvloeden als dat het tegenwoordig doet. Nu werk ik aan dit stukje en het is rond 11.30u, en we hebben de verlichting binnen nog voor een deel aan. Zo donker en somber. Maar we werken natuurlijk wel wat door; het andere Klinkertje aan foto’s en ik schrijf en lees wat. Internet is wat dat betreft wel mooi, wat buitenlandse kranten lezen voor zover dat gaat want er gaat toch steeds meer achter het slot van een abonnement. Dat valt ook wel te begrijpen maar de lezer die maar af en toe langs komt wel jammer maar goed, ook daar moet de schoorsteen roken. We gaan richting Kerst nadat de Goedheiligman na morgen weer afscheid neemt. In ons buurland Duitsland is dat heel wat makkelijker. Daar hebben ze die man niet zo kort voor de Kerst nog langs. Alles is daar al in Kerstsferen want de adventen zijn begonnen en dat is volgens mij daar het startsein voor de Kerst. Wij zijn min of meer verplicht te wachten tot 6 december alhoewel je ook in Nederland wel al veel Kerstbomen ziet staan, bij mensen in huis en volledig aangekleed. Dat helpt natuurlijk wel goed tegen de donkerte in huis. De donkere dagen voor Kerst zijn dit jaar echt donkere dagen en de Kerstverlichting zal een mooie oplossing zijn voor wat licht in huis en in ons hart zullen we maar denken.

Claxon

Deze middag even een stukje rond met de auto. Eerst even bij Giesbeek gekeken bij de jachthaven of er een bijzondere vogel op het water te vinden was maar helaas. Daar de provinciale weg overgestoken naar het gebied Rouvenen. Tot een paar jaar geleden nog een soort reservaat voor bijzondere vogels maar er is orde op zaken gesteld, hele bomenrijen gerooid en weilanden voorzien van het prachtige Engelse raaigras, niets meer te beleven daar. Waar we wel mee werden verrast was dat bij de eerste beste boerderij een jager met geweer op de schouder circa 10 dode hazen ( https://nos.nl/artikel/2368303-kamer-wil-einde-aan-konijnen-en-hazenjacht  ) stond te bewonderen, en wel zo dat het vanaf de weg duidelijk te zien viel. Even nog wat door het gebied gecruised maar niets bijzonders te zien uiteraard. Op de weg uit het gebied ineens veel mensen op de weg en een soort van hokje op wielen, half op de weg. 25 mensen schatten we ongeveer, zeker niet op anderhalve meter Corona afstand, die hun hobby aan het uitoefenen zijn. 25 mensen die gaan schieten op de paar hazen in het gebied, maar erger nog: er waren ook kinderen bij van 10 jaar of jonger. Jong geleerd, oud gedaan zullen ze denken maar het wekt bij mij een enorme antipathie op tegen jagers. Dat er een jachtopziener moet zijn voor aangereden wild begrijp ik nog wel maar voor je lol beesten afschieten omdat het kan en blijkbaar leuk wordt gevonden, ik kan er niet bij. Die antipathie moest toch even zijn uitweg hebben door tenminste 10 seconden vol op de claxon te gaan, hopelijk hebben de hazen goed opgelet.

Beschermen

Vanavond is er weer een persconferentie over maatregelen als gevolg van de Covid pandemie. Naar verwachting zal er deze keer wel goed gekeken worden want de situatie begint ernstig te worden. De politieke wil is er om ons te beschermen tegen deze pandemie, dat geloof ik nog wel. De manier waarop begint nu toch voor grote groepen heel zorgelijk te worden. Groepen waar nauwelijks besmettingen plaats vinden worden gekort, beknibbeld en in tijd gedecimeerd. Alle winkels, culturele instellingen en de horeca om 17u dicht tot 5u in de ochtend maar de scholen blijven open waar opgeteld meer besmettingen plaats hebben. Dat is maar moeilijk te begrijpen en de maatregelen lijken meer een zaak van politiek dan van boerenverstand. Je merkt aan alles dat de huidige ploeg aan een enorme erosie onderhevig is en dat geeft geen vertrouwen. Maar goed, we wachten het finale oordeel maar af vanavond want voor ons maakt het niet veel verschil. Wij leven sinds het uitbreken van de pandemie zo bubble-achtig als maar kan. Nu de vergaderingen en bijeenkomsten weer online plaats hebben geeft dat alleen maar meer rust want het leven wordt al genoeg beheerst door al het Covid nieuws. Nu weer een nieuwe variant uit Zuidelijk Afrika, de halve wereld reageert en waarschijnlijk zijn wij weer de laatsten die iets gaan uitrichten. Moeizaam dit. Beter nieuws is dat we deze week het wandelen weer hebben opgepakt en zoals altijd starten we dan op het Deelerwoud waar we, in verband met onze eigen toestanden, en daarvoor vanwege alle drukte van Covid wandelaars, al even niet waren geweest. Dat maakte behalve wat pijntjes her en der vooral veel energie los. En ook nog bijzondere ontmoetingen op de koop toe; een jong damhert bokje kwam ons tegemoet wandelen, een kuifmees gezien en een paar raven. Kortom, het was heel lekker en gelukkig heel rustig. Twee wandelaren en twee mensen op de fiets, dus heerlijk rustig, zoals we het graag hebben.

Gisteren zouden we eigenlijk een eindje rond met de auto maar het werd toch wandelen en wel heel dichtbij, rond de sprengenkoppen op Coldenhove (waarin overigens wel water staat maar het lijkt stil te staan). Vandaar naar de Loenermark die er erg sprookjesachtig uitzag door de nevel in combinatie met de flauwe zon. Terug gelopen via het Eerbeekse Veldpad en nog even een hele korte oversteek naar de Veluwezoom. Heel erg lekker en mooi, nu weer even wat rustiger want er komt slecht weer aan. Wel fijn dat de pijntjes al een stuk minder zijn dan afgelopen dinsdag, rust roest op zijn best maar nu dus weer wat beter en dat lijkt me, na alle eerdere narigheid over Covid een beter besluit van deze post.

Niet best

Een periode waarin het allemaal, fysiek, niet meezit. Nadat ik eerder al overgestapt was naar andere medicijnen voor mijn belangrijkste kwaal begonnen allerlei onderliggende kwalen zich ook te roeren. Eerst nog denkend; dat redt ik wel ging het uiteindelijk toch niet helemaal goed, dus maar naar de huisarts. Nou, eigenlijk daarvoor, vanwege de de klachten toch maar testen op Covid in een nabij gelegen lokactie van de GGD. Keurig geregeld daar behalve de parkeerplaats die wel weg had van een Bückelpiste. Maar goed, na de administratie ga ik zitten om het te ondergaan, meldt ineens de jongen van het loketje; mijnheer heeft een heel vroeg nummer; 19000. Nou daar ben je gezegend mee denk je dan maar de jongen van het loketje was toch enigszins verrast, waarom is me nog steeds niet helder. Overigens in de loop van de avond kwam het resultaat binnen; niet positie getest op Covid. Mooi want dan kan ik de volgende dag de horde van de huisarts nemen. Bij aanmelding bij de assistente moest ik toch maar naar het Covid spreekuur komen, dat leek haar verstandiger. Dan wordt je door de huisarts ontvangen in pak, nee geen kostuum maar in een beschermend pak. Nou luisteren en doen, vertellen wat er aan de hand was; toch maar een kuurtje was zijn conclusie uiteindelijk, en daar ben ik nog mee bezig. Niet ernstig maar wel eens wat lastig vanwege de de normale bijwerkingen van antibiotica.Gelukkig voel ik me er langzaam wel beter op. De energie blijft nog wel steeds een punt van zorg maar goed, hopelijk trekt dat binnenkort ook bij. En zoals het gaat; met een maand zal er wel weer bloed geprikt moeten worden en weten we of het nieuwe medicatiepakket zijn werk heeft gedaan. Dat is natuurlijk ook iets wat altijd doorspeelt, in je achterhoofd; het is er niet altijd op de voorgrond maar suddert zo op een heel laag pitje in je achterhoofd. Iets anders nog is de landelijke politiek die er wel een beetje een puinhoop van maakt. In vroeger tijden deed ik nog weleens aan verdediging; politiek is nu eenmaal gecompliceerder dan mensen aan de buitenkant vermoeden maar die neiging tot verdedigen vergaat me wel een beetje als je naar Den Haag kijkt. Nee, niet de formatie met dezelfde partijen die eerder zijn afgetreden vanwege de toeslagenaffaire, niet de inmiddels aangekondige parlementaire enquetes die dan zeker weer gaan leiden naar aftreden van ministers en of kabinetten, dat allemaal toekomstmuziek. Nee, het Corona beleid is zwalkend als een zeeman naar drie avonden passagieren. In methodiek is het een goed principe om maatregel voor maatregel af schaffen om te zien wat het afschaffen van een maatregel doet.

Dat principe is nog niet doorgedrongen tot Knabbel en Babbel die openen, sluiten, afschaffen en aanscherpen alsof het een lieve lust is, zonder te weten wat nu wat doet. Beschamend. Nog iets beschamends; de CdK in Gelderland die, als een soort alleenheerser, een waarnemend burgemeester ontslaat omdat die het niet met hem eens is; even kort door de bocht maar feitelijk juist. Gelderland wilde een kleinere gemeente laten fuseren met een joekel van een gemeente; de kleine gemeente wilde niet en haar (waarnemend) burgemeester verdedigde het standpunt van het college en de meerderheid van de gemeenteraad, geen fusie. Nou dat mocht niet van de CdK die nadat de minister van binnenlandse zaken een verder fusieproces verbood (vanwege het draagvlak) de waarnemend burgemeester ontsloeg, heel klein gedrag. O ja; de betreffende burgemeester heet Klein maar voor mij is hij groot.

Zo zo

Het gaat me zo zo, dat is eigenlijk een gezegde voor; het gaat niet zo goed maar ook niet zo slecht. Het gaat hoe het komt, en zo is het ook. De laatste week vooral last van hogere rugpijn, oorzaak bekend, remedie is er niet. Af en toe Paracetemol helpt en afleiden en de weekenden vermaak ik me vooral met TV, jawel dat kan soms heerlijk afleiden van alledag, en hopen op wat betere tijden die ongetwijfeld zullen komen( moet wennen aan nieuwe medicijnen). Zo was Vroege Vogels op de Wadden en wat een geweldig gebied. Het wadlopen, ooit een keer gedaan in 1976 (?) is verworden tot waden door de slik en het wordt steeds moeilijker om over te steken naar een eiland bij gebrek aan grotere zandplaten. Wel mooi maar heel vermoeiend, zou er nu niet aan moeten denken. Vervolgens Twee voor Twaalf wat ons beider hart weer geraakt heeft. Het verschil met vroeger ( het bestaat 50 jaar!) is dat je veel meer kennis hebt en het daardoor ook nog veel leuker is geworden mee te doen. Op zaterdag zijn het nieuwe programma Spaanders en daarna Matthijs gaat door favoriet. Spaanders moet er nog een beetje inkomen en het cabaret wordt vaak afgemeten ( net als het programma zelf) aan Kopspijkers. Dat was inderdaad veel beter, vooralsnog, want het verbetert zich snel. En als Jack niet voor het grote geld ( en de teloorgang) had gekozen hadden we er nu nog van kunnen genieten. “Matthijs gaat door” was aanvankelijk, in verband met de Covid maatregelen wat sober, maar nu met publiek is het nog meer fantastisch dan tijdens de eerste periode. Musici blij dat ze weer vrij kunnen musiceren en in het vaste orkest zijn een aantal heel gepassioneerde musici, geweldig om naar te kijken. En de gesprekken die de gastheer voert zijn bijna altijd van hoog niveau en soms komen ze bij ons binnen. Gisteravond mocht hij melden dat er een nieuw seizoen van Chansons komt, en of je van het chanson houd of niet, het is een prachtig programma. En zoals vaak; als je geleerd wordt de muziek te begrijpen wordt die ineens een stuk mooier. Zo was er gisteravond een Nederlandse componist die een een stuk had geschreven voor een koppel kunstenaars die hun dochter had verloren doordat zij, om begrijpelijke reden ( werd heel goed uitgelegd) uit het leven was gestapt, en dan luister je toch heel anders naar de muziek ( overigens in de klassieke top 400 ); “for Mattia”

https://youtu.be/YvITrbj2DsM 

Verder is er genoeg te ergeren; over de politiek uiteraard maar ook over de bejegening van de
wolf. Begin oktober is een wolf dood geschoten en de wijze waarop dat bij een aantal mensen en instanties op bijval mag rekenen is toch stuitend. Alleen het feit dat doodschieten van een wolf juridisch een misdrijf is wordt terzijde geschoven met een gemak die je behoorlijk boos maakt. Het gemak waarmee allerlei praatjes de wereld inworden geslingerd doet denken aan de Wappie cultuur. Alternatieve feiten, wetenschap die niet telt en de stuitende agressie jegens een wolf die ze bijna allemaal nooit gezien hebben is meer dan verontrustend. Misdrijven als rijden onder invloed, inbreken en ontvreemden, witwassen en openlijke geweldpleging worden door de redeneerwijze ook niet meer belangrijk gevonden, doet niet ter zake of iets een misdrijf is of niet want het doodschieten van een wolf is volledig onbelangrijk en eigenlijk wel mooi. Dat gaat dan op voor alle misdrijven als je die lijn doortrekt, om onpasselijk van te worden, zoveel minachting van onze rechtsstaat.

Herfst in aantocht

Na een betrekkelijk rustige periode wat betreft mijn ziekte gaan we nu naar een nieuwe fase. Het is vooralsnog uit met de tabletten en vanochtend de eerste injectie mogen ontvangen. De huisarts vroeg nog belangstellend hoe het ging en of ik iets wist van de bijwerkingen, of me dat vertelt was. Nu gebruikte ik de tabletten al bijna drie jaren, en dat is al meer dan gebruikelijk. Het andere Klinkertje had al gezocht wat de bijwerkingen van de implantaten zijn en ik wist haar dus de te melden dat ik verwachtte dat de bijwerkingen ongeveer hetzelfde zouden zijn als ik nu ook ondervindt. Dat bevestigde ze ongeveer en daarmee was die kous af. Ziet u op tegen de injectie vroeg ze nog, het is nogal een dikke naald die wordt ingebracht. Nou tot nu toe zag ik er niet tegenop maar fijn dat u even meldt van die dikke naald. Het andere Klinkertje had gelezen dat er ook mensen een lokale verdoving willen en ik stond op het punt om te vragen of dat zinvol was. Maar dat kost ook tijd dus even doorbijten en dan maar zien hoe het gaat. Schoon, en ook koud gemaakt met alcohol, ging ik het avontuur aan. Komt zo hoor meldde ze nog vrolijk om een paar seconden later te melden; het is klaar. Niets van gevoeld en dat is fijn te weten, voor de volgende keer. Nu hopen dat het werkt en dat wordt dan weer overgelaten aan de uroloog die de periodiek controle blijft uitvoeren. Geruststellend ochtendje mee gemaakt. 

Wat me helemaal niet gerust stelt is de politieke situatie op het moment. De democratie wordt echt met voeten getreden en het lijkt wel niemand te interesseren. Met moeite luister en kijk ik nog naar het ( enige) ochtendprogramma op de tv van de Telegraaf, vermomd als wakker Nederland. Het afgelopen weekend is het vooral gegaan over Broekers-Knol en Hoekstra, om hele verschillende reden. In de ochtendshow van WNL geen woord over beide zaken, Wynia en Rosenthal waren ingehuurd om het vooral over andere dingen te hebben en de heren praatten al met een air van een aanstaand kabinet. Heb ik het dan zo mis als ik denk dat er eerst nog forse onderhandelingen gaan volgen en dat een kabinet nog allerminst zeker is. Het imploderende demissionaire kabinet zet nog meer kwaad bloed dan gewenst want het laat haar ware aard zien, wat mij betreft. Hoekstra ( als minister van financiën) kleurde net binnen de lijntjes en investeerde geld via een brievenbusfirma ( dat mag, maar voelde nattigheid toe hij minister dreigde te worden, 1 week ervoor uitgestapt uit het brievenbus investeringsgebeuren) en Broekers-Knol laat horen waarom ze een onwaardig lid is van een kabinet. Wat een afschuwelijke populistische praat, en van beiden moreel verwerpelijk gedrag. Dan is het prietpraten in zo’n tv programma op de vroege ochtend net alsof ik in een andere wereld leef. En over de inhoud, ja de inhoud is ver te zoeken. Omtzigt doet, wat mij betreft, een goede poging om de inhoud naar boven te krijgen maar moet nu ook toegeven dat hij in de mooie praatje van ene Sywerd getrapt is. De uitholling van het democratische- en rechtssysteem begint angstige vormen aan te nemen. En dan doet een andere Knol ( Klaas Knot) ook nog een duit in het DNB zakje. Vast contract moet minder vast en om de mobiliteit van banen te behouden niet meer twee jaar ziektewet alvorens een uitkering maar een jaar, dat is veel beter voor het MKB. Op een moment dat werkgevers in bijna alle branches zitten te springen om personeel en de SER iets heel anders heeft geadviseerd komt een volgende CDAer de boel onnodig op de kop zetten. Geen woorden voor om te beschrijven hoe scheef het zit, de baas van de bank van ons allen, de DNB, valt ministerieel onder de verantwoording van degene die investeert via brievenbusfirma’s. Wat moet je daar nu mee, ik weet het niet meer. 

Gelukkig wordt het ook nog eens herfst, is nu echt wel in aantocht. Mooie kleuren in de natuur bewonderen en binnenkort weer meer wandelen in diezelfde kleurende natuur houdt een mens overeind. Veel mensen, ik ook, vinden de lente een van de mooiste jaargetijden maar de herfst dingt ook mee naar mooiste. Het jaar bijna rond als de herfst is afgelopen en het nieuwe jaar al bijna weer aanbreekt. Nog 82 dagen tot de Kerst en een aantal dagen erbij tot 2022. Het komt sneller dan u denkt. Benieuwd of we dan eindelijk een nieuw kabinet hebben.

Verbijsterd

Heb je dat filmpje gezien van jouw Partij, zo meldde zich een oude kameraad zich deze week. Verbijsterend meldde hij; “een zwart meisje, een waarschijnlijk Pakistaanse man, een Nederlander met verwilderde grijze haren en baard. Het spotje is zo knullig dat ik de tekst niet eens meekreeg”. En zo is de beeldvorming belangrijker dan de inhoud geworden. Toch even dat bewuste filmpje gekeken en ik snap zijn redenatie helemaal. Het si als zoveel dezer dagen; het draait om het beeld en niet m de inhoud. Beelden kunnen ook shockeren, alleen duurt de shock niet zolang, zo is mijn ervaring. De foto gemaakt van het kleine verdronken jongetje op een Grieks strand maakte even indruk maar door een overvloed aan verschrikkelijke beelden alweer lang vergeten. De vraag is dus of beelden er toe doen of dat ze er slechts kort toe doen. De inhoud doet er niet veel meer

toe, zo lijkt het, zo lang het de portemonnee niet raakt is alles prima. Dat is in ieder geval mijn vertaling van het feit dat de liberale club in ons land nog steeds lijkt te stijgen in de peilingen. Een bijzonder fenomeen toch. Waar de rest van politiek Den Haag niet samen wil werken met de voorman van de liberalen zo lijkt Nederland steeds meer te gaan stemmen op dit figuur. Iemand die visie loosheid wordt verweten en de zaak met charme en een kopje koffie wil om- of bijdraaien. Het is wel een teken aan de wand dat in het nieuwe huis van de democratie Rutte moet antwoorden met achter zich een kunstwerk dat doet vermoeden dat een groot doek is besmeurd met modder. Treffend vind ik het wel om Rutte nog maar een ding lijkt na te streven en dat is een langere zit maken dan een van zijn voorgangers, Lubbers. Ergens volgend jaar juni is het geloof ik dat hij zich dan kan beroemen op het feit dat hij langst zittende premier is. Zou dat ook het moment zijn dat hij weg gaat. Het is te hopen dat het eerder gebeurd maar je weet het niet. Nu hebben ze een nogal brommerige Groninger aan het roer van de formatie gezet. Die zal snel bepalen of het wat wordt of dat we afstevenen op nieuwe verkiezingen. Het wordt in ieder geval tijd voor een nieuw kabinet, zonder Rutte schat ik in want die heeft nog een drie- of viertal parlementaire enquetes voor zich die hij zeker niet zal overleven. Dat feit, en het feit dat niemand in Den Haag eigenlijk nog met Rutte verder wil maakt dat het een uiterst taai proces begint te worden. Waar ik dan ook verbijsterd over ben is niet een filmpje van de Partij maar over de verrechtsing van Nederland en een manager ( Rutte) die niet wil inzien dat zijn houdbaarheidsdatum allang overschreden is. Het wordt langzaam weer tijd voor strijd en confrontatie in plaats van polderen; polderen is uit, strijd is in.

De Auto

Deze week waren we onderweg door de Achterhoek en kwamen we door het mooie dorpje Lievelde. We hebben onze huidige auto daar gekocht en de vorige ingeruild bij de lokale garage. Heel nu en dan check ik het kenteken en de vorige auto staat nog steeds op naam van die garage. Geen idee waarom dat is maar het is zo. Toch even kijken of ie er nog staat, misschien achter op het terrein of zo. Een vorige keer dat we keken was er geen spoor te vinden dus waarom zou dat nu anders zijn? Rij voor rij keken we in de rijen naar grijze auto’s die aan het signalement voldeden maar nee, geen spoor. Het allerlaatste stukje van het terrein staat een rood wagentje en daarachter onze vorige auto. Het klinkt waarschijnlijk gek maar ik had toch even een emotioneel momentje. Daar stond ie, verloren en alleen, door mij verlaten met nog steeds een gaaf uiterlijk met als enig afwijkende een geopende motorkap. Een schat aan herinneringen aan mijn fijnste auto ooit. Er mankeerde van alles aan en alle reparaties hadden ons failliet laten verklaren maar toch. Zoveel kilometers achter dat stuur gezeten, zoveel gezien en mee gemaakt. En daar staat ie dan, op een verlaten terrein, eenzaam en toch zo geliefd, bijna klaar om zo weg te rijden, zo leek het althans. Laat de vraag onbeantwoord; kun je houden van een voorwerp, in dit geval een auto. Door mijn doorgemaakte emoties moet ik de vraag haast positief inschatten, het kan haast niet anders; van deze auto heb ik gehouden.

Afgekoeld

Toch even een paar dagen gewacht met schrijven want ik was woest, furieus en zwaar 

teleurgesteld in onze regeringsdienaren namens de Koning en u. Inmiddels had ik ze aan u al eerder geïntroduceerd als de heren Knabbel en Babbel en ik kon van boosheid bijna geen woord uitbrengen. De reden is heel simpel; Duitsland heeft geheel terecht Nederland inmiddels tot een soort van Kriegszone verklaard. Diep en dieprood zijn we gekleurd en zo staan we er ook op bij onze Oosterburen. En terecht want het liep na dansen met Jansen gierend uit de klauw met besmettingen. Torenhoge cijfers, en waar je daar soms blij mee kunt zijn is dat nu zeker niet het geval. We zijn als een bananenmonarchie bijna tot ongewenste vreemdelingen verklaard. Als je niets in Duitsland te zoeken hebt is dat geen probleem maar het andere Klinkertje en ik zouden, met onze middelste en aanhang, daar een weekje gaan verpozen in de flanken van het Moezeldal. Dat leek in eerste instantie door de neus geboord omdat de Duitsers, geheel terecht, veel meer eisen gingen stellen aan bezoekende Nederlanders. Nu het stof is neer gedaald blijkt het nog enigszins mee te valen maar dat is niet te danken aan Knabbel en Babbel. Het duo was aan het eind van de middag weer eens in het nieuws want ze hebben Europa tot veilig gebeid verklaard, niet gek want wij zijn ongeveer het enige onveilige gebied. Europa is voor Nederland verdeeld in groen en geel, maar naar beide gebieden kan je op vakantie, wat Nederland betreft. Die verwarrende boodschap werd direct verkeerd opgepakt want een mevrouw meldde zich op de tv met de mededeling dat ze naar Polen op vakantie gingen want Polen is groen. Nee mevrouw, Nederland heeft Polen groen verklaard maar dat zegt niets of de Polen u graag ontvangen, buiten het feit of je op vakantie wil naar Polen. Na alle teleurstelling en verwarrende communicatie een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan het ruime Covid dossier van onze regering. Dat gaat vast een interessante parlementaire enquete opleveren.

Tussen teleurstellingen in

Onze kleinste kleinkind is er vandaag, en de twee oudste zijn naar school. Genieten dus van de kleine meid die inmiddels de twee is gepasseerd, en je goed kan duidelijk maken wat ze wil. Prachtige tijd is dat. We hadden in de planning om een week vakantie te gaan houden, met onze middelste dochter met aanhang, want het ging zo goed, dankzij alle Corona maatregelen. Zoals iedereen met een beetje gevoel voor systeem weet moet je dingen veranderen in kleine stapjes. Als je twee medicijnen wil afbouwen begin je voorzichtig met het afbouwen van een medicijn om het effect af te wachten, nooit twee dingen tegelijk doen want dan weet je niet wat wel of juist niet werkt. Het was dan ook teleurstellend hoe Knabbel (Rutte) en Babbel ( de Jonge) aan alle adviezen van experts meenden hun eigen interpretatie toe te moeten voegen. En dan, nog geen drie weken later schieten de besmettingen door het plafond, nog niet eerder waren ze zo hoog. En nu, nu gaat van alles niet door en hebben Knabbel en Babbel het ook door, niet verstandig, een wolk voor de zon en pas veel later excuses. Min of meer afgedwongen en dienend om de angel uit het debat van vandaag te halen. Niet omdat ze zelf het idee hadden iets fout te hebben gedaan. Knabbel mag de verkiezingen hebben gewonnen maar van de zo gewenste statuur van staatsman raakt hij steeds verder weg. Ons achterlatend met steeds verder toegeknepen billen in afwachting van een vakantie die al dan niet doorgang kan vinden. Vertrouwen komt te voet en gaat te paard was een van de eerste politieke beginselen die me bij gebracht werd. U begrijpt dat mijn vertrouwen in dit duo al niet hoog was maar het mogelijk niet doorgaan van een vakantie is wel een druppel, een hernieuwde enorme en voorspelbare teleurstelling ( en teleurstelling is dus boos). En, zo zal dat voor velen gelden, onnodig en onnadenkend populistische maatregelen genomen en nu de kop op het politieke hakblok. Verkiezingswinst of niet, wegwezen.