Kwaliteitszorg

Het andere Klinkertje leven toe naar de Pinksteren. Niet zozeer vanwege de Pinksteren zelf maar dan hebben we deze week met alleen maar tandartsgedoe erop zitten. Zelf ben ik in het gelukkige bezit van een goed gebit, niet zo vaak wat mee. Maar als er wat mee is dan is het gelijk raak. Het andere Klinkertje is bij onze oude tandarts gebleven terwijl ik de overstap heb gemaakt naar een andere. Beide in het dorp en makkelijk bereikbaar. De een is al een eeuwigheid tandarts hier en dat is misschien 1 van de dingen waarom ik dacht; ik moet weg hier. Het bevalt me niet meer en ik ben eigenlijk niet meer tevreden. Kan gebeuren toch en zo meldde ik me deze week voor een eerste consult. In de praktijk was ik al eens geweest omdat ik er in de waarneming naar toe ging. Direct een goeie indruk, modern en klantvriendelijk. Dat zijn ze in de andere praktijk ook wel maar dan anders. Dan ben je duidelijk nog de patiënt in plaats van de zorgconsument. De eerste afspraak verliep wel zoals ik een beetje verwacht had; ik had al een stukje kies afgebroken dus dat moest snel gerepareerd en na het nemen van foto's, van die mooie grote zodat je het goed kan zien, nog een aantal defectjes zoals de nieuwe tandarts het uitlegde. Dat lijkt me tamelijk eufemistisch uitgedrukt antwoordde ik hem nog en dat klopte, zo beaamde hij. Gevolg na een grondige reinigingsbeurt van het gebit; 3 weken achtereen de boel repareren en een afspraak in de lucht want die had spoed en zodra er iemand uitviel werd ik gebeld. Thuis gekomen het hele verhaal gedaan inclusief de verborgen boodschap; mijn gebit heeft achterstallig onderhoud en niet van het laatste half jaar. Welkom in de gezondheidszorg in Nederland. Ondanks de verschrikking van drie weken achter elkaar bij de tandarts te moeten verschijnen ben ik toch blij. 

Het andere Klinkertje was vandaag aan de beurt en moest een kies gerepareerd en zoals u weet hoe dat gaat; er moet geboord worden. Als dan tijdens de behandeling wordt gevraagd aan de assistente om een nieuwe boor want deze heeft zijn beste tijd nu wel gehad, dan ben ik blij dat ik ergens elders mijn gebit laat boren. Ze heeft het wel overleefd en dus hopen we nu goed door de Pinksteren heen te komen, blij dat het bijna zover is, mooi weer wordt het ook. Overigens werd ik een uur na thuiskomst van de tandarts gebeld; ik kon direct komen en dat heb ik gedaan. Achteraf begrijp ik dat ik een wortelkanaalbehandeling heb gehad; nou dat ging in een andere praktijk in ons dorp toch echt anders. Mij hoort u voorlopig, op dit punt, niet meer klagen.

Jezus

Zo af en toe is een Blog beter goed gejat dan slecht geschreven en dat gaat u vandaag beleven. Vanochtend in redelijke vroegte lag ik al in een deuk om iets leuks op Facebook. Jawel het gebeurd zo nu en dan. Dadelijk zal ik het u even uitleggen maar eerst dit. Mijn gedachten gingen na het lezen van dit verhaal terug naar mijn eigen wederwaardigheden op dit gebeid toen ik in de vijfde of zesde klas van de lagere school bij hoog en bij laag beweerde dat er op de menigte was ingeslagen met mummieknuppels waar ik natuurlijk gummieknuppels bedoelde. Zo overtuigd was ik van mijn eigen gelijk dat er een tweede schoolmeester aan te pas moest komen om enige rede in de jonge jongen te krijgen. "Those were the day's".

Nu naar vandaag; op Facebook een weergave van een gesprek tussen een moeder en haar dochtertje van circa zes;

Josefien vraagt waarom Jezus aan het kruis werd gehangen.
Ik: "euh.." (nog met hoofd ergens anders)
Josefien: "vond zijn moeder dat niet erg?"
Ik: "ja, dat denk ik wel"
Josefien: "maar waarom deden ze dat dan?"
Ik: "ze dachten dat Jezus een slechte man was"
Josefien: "maar hoe wisten ze dat dan?"
Ik: "euh..." (hard nadenken)
Josefien: "want baby' s zijn toch áltijd lief?"
Ik: "baby's??"
Josefien: "ja, Jezus was met kerst geboren, dus was hij nog maar een baby”

Nou die vond ik al geweldig maar de reactie die op de voorgaande tekst kwam vond ik mogelijk nog mooier;
" Heerlijk die kinderen. Hier zei dochter ooit. Het is niet erg dat Jesus met Pasen dood gaat, want met kerst wordt er toch weer een nieuwe geboren".
Kijk met zulke wijsheden kan mijn dag niet meer stuk.

Nederlands elftal

Even aan het kijken naar het WK hockey, een aardige wedstrijd maar Nederland mist een beetje pit. Een mannetje die de wedstrijd naar de hand kan zetten wordt gemist en daardoor kan Zuid Korea toch aardig meekomen. Nee, we missen iemand, iemand heb ik zeer bewonderd en begekt, ik geef het toe, in London. Tijdens de Olympische Spelen veruit mijn favoriete sporter; Roderick Weusthof, let ook even op de c in rick. Geweldig zoals zijn oude leu dat bedacht hebben. Maar het schijnt dat 32 jaar, en dat is ie, wel een leeftijd is waarop de tandartspraktijk voor het hockey gaat, ik verzin maar iets. Jammer is het wel, geen pit en geen lachen bij de Nederlandse ploeg. Het is het geloof in eigen kunnen, de arrogantie ( wie maakt mij wat en de wie ben jij nou helemaal mentaliteit) die we missen. Netten mensen allemaal, keurig aan de studie en een enkeling aan het werk. Iemand met ballen missen ze nu in Den Haag waar Jacques Brinkman mee mag commentaren, ook zo'n keurige man. Hij heeft een behoorlijke tik gehad dit voorjaar na een doorgemaakte TIA, zo lees ik net op internet. Nu was dat bericht vooral in de Telegraaf breed

Maar dan anders

uitgemeten, reden waarom ik het niet gezien of gelezen heb, denk ik dan maar. Maar aan Brinkman zelf niets te merken en hij verkoopt, of bezit ook een deel van het Princessconcern, de elektronica artiest uit het zuiden van het land. Hockeyen dus; Jacques vond het wel ok maar ik denk dat het er niet veel zijn die het deze keer met hem eens zijn. Misschien moeten ze Tom ( van 't Hek) nog maar eens vragen. Niet voor commentaar maar voor ballen in het veld, of Teun de Nooijer of, en zo staat er echt een heel lijstje van spelers die meer ballen hadden dan die er vandaag in het veld stonden. Het is het begin van het toernooi en er komt nog een ander toernooi aan, een waar ze de bondscoach niet zomaar kunnen vragen waarom de ploeg geen ballen heeft/had. De journalist die dat vraagt loopt zelf met een hoog stemmetje weg, vermoedelijk.

Kermis voorbij

De kermis voor dit jaar, in ons dorp, is weer voorbij. Het is weer gebeurd met botsautootjes, cakewalk, schiettent en draaimolen. Toch was het een bijzondere kermis want de eerste keer met de kleinkinderen ernaar toe. Heel leuk, misschien voor de oude lui leuker dan voor de kleinkinderen zelf maar goed. Het was in ieder geval een belevenis van beide kanten. De ouders van onze kleinkinderen en hun tantes waren mee en wilden, na een bezoekje aan de schietende vriend van een van de tantes, graag in een apparaat wat luistert naar de naam Booster. 

Huiveringwekkend ding en ik zou er niet graag inzitten maar het schijnt dat er mensen zijn die er geld voor betalen om wel een ritje te mogen maken. Nadat ze geweest waren melden ze dat ze bovenin de vuilverbranding in Duiven konden zien liggen en dan hebben we het toch over een best eindje weg ( zo'n 16 kilometer). Ze vonden het geweldig en ik weet hoe avontuurlijk dat soort apparaten zijn. In vroeger tijden waren we al zeer te spreken over de Swingmill, de Rupsbaan en ook al de botsauto's, zo oud ben ik nu ook weer niet.

We kwamen overigens nog wel even te spreken over die botsauto's want in de eerste uitvoering, zoals ik me herinner waren er ook auto's met een benzinemotor en dan mocht je rondjes rijden. Stinken dat die dingen deden, maar zoals op elke kermis, de attractie as leuk en de tijd tekort. Op deze kermis waren er voor de kleintjes ook een soort van autootjes met stootbanden erom die me deden denken aan die eerste uitvoering. Zie foto met dank aan Be Bats. 

De jongelui hebben zich dus uitgeleefd in de Booster en hoewel een monsterlijk apparaat ziet een attractie er eigenlijk ook weer mooi uit. Zeker als ie verlicht en redelijk in de schemering gefotografeerd is zoals het andere Klinkertje heeft gedaan.

Wegwezen

Vandaag lekker er even uit. Naar het Ketelmeer en omgeving. Veel zwart geld zien varen en veel Duits geld zien varen. In de weekenden worden we echt overgenomen door onze Oosterburen. Veel Duitse kentekens en natuurlijk, zo op het einde van het Hemelvaartweekend, met dit mooie weer, dan ook veel Duitse boten en caravans op de weg. 

Het heeft wel wat weg van de uittochten, bij natuurgeweld of de dreiging ervan uit Florida. Met zijn allen door een paar nauwe wegen die dan ook gelijk vol zijn richting, ja richting ergens anders. Op dit moment is het andere Klinkertje even de hond uitlaten en zit ik te schrijven op de plek die heet Roggebotzand. De foto voeg ik maar even toe. Het ligt op de ANWB route met de veelzeggende naam: de Zeebodemroute.

En die route voert je langs allerlei mooie plekjes. We hebben ongeveer een uur terug een plek verlaten die ik ook nog van mij leven niet gezien had. Een klein dijklichaampje van zand waar oeverzwaluwen bezig waren om het onbewoonbare te veranderen in bewoonbaar. Wat waren het er veel en wat zijn ze druk. Zo druk dat het bijna onmogelijk is er een te fotograferen maar buiten dat: indrukwekkend hoor. Een berg zand waarin wel 1000, als het er niet meer zijn, oeverzwaluwen proberen om holen in de steile wand te maken. Heel apart om te zien en kunstig bovendien. Het is dus nu al een bijzondere dag en we zijn nog maar halverwege. Dat beloofd nog wat. Graag had ik u dit stukje vast toegestuurd (14.30u)  maar helaas, op het Roggebotzand is de internetverbinding naatje. Kijken of we het straks thuis wel voor elkaar krijgen.