James Taylor

Hoewel ik driftig probeer mijn gedachten op wat anders te brengen dan waar ik momenteel veel mee bezig ben kom ik op het ei van Columbus. Wat doe ik als ik mijn gedachten even moet verzetten, ik schrijf een Blog of ik luister wat muziek. In dit geval de combinatie. Denkend over de ontwikkelde muzieksmaak van de laatste jaren kom ik tot de conclusie dat een man die verantwoordelijk is voor deze stroming nog niet benoemd is. Wellicht ooit weleens in de zijlijn benoemd maar daarmee onvoldoende gewicht gevend aan zijn invloed op de muziek die ik ben leren waarderen.
Al eerder heb ik laten weten een muzikale onbenul te zijn, een alleseter, veel mooi vindend en maar weinig slecht. Zelfs kan sommig commercieel werk door de beugel, het is niet te geloven, maar goed, elke muzikant moet ook eten en kan het zich niet permitteren om alleen ethisch en moreel verantwoord werk uit te geven. Gek genoeg lukt dat meestal pas als de betreffende muzikant financieel onafhankelijk is. Maar wat afdwalende van waar ik naar toe wilde; de muzieksmaak heeft zich ontwikkeld, liever zeg ik maar verbreedt naar bepaalde country muziek. Americana muziek met roots in de Country en Western door mensen die zich liever sing-a-song writers noemen.  Ze weten een bepaalde sfeer in hun muziek op te roepen die ik erg ben gaan leren waarderen. “Modern Country with touches of bluegrass, celtic, classical, and folk” stond in een artikel en dat is de richting die mij aanspreekt. Waar eerder al de Dixie Chicks hier langs kwamen, maar ook Sarah Jarosz, Beth Orton ( Engelse overigens) en Lauren Hofmann wil ik toe naar de stamvader van dit type sing-a-song writers en bands; James Taylor. De, door anderen, benoemde Godfather maar vooral veel als inspirator genoemde van deze stroming in de muziek.
James Taylor heeft een leven achter zich die zich kenmerkt door relaties met andere muziekbekenden ( o.a. Carly Simon) en dito breuken, schijnt erbij te horen voor de inspiratie. Van, wat wij in Nederland, de babyboom generatie noemen en dus bijna 65, later dit jaar. Laatste studioalbum uit 2007 en drie jaar geleden nog een live album uit gegeven. Zijn meeste bekende liedje is You've got a friend, een vertolking van een Carole King nummer, om toch wat zijn eigen werk te laten horen het volgende. Op de bijgaande clip James Taylor met een nummer welke hij zelf geschreven heeft. Qua uitvoering heb ik al betere gehoord ( Melanie Safka, erg mooi) maar ja, het is toch echt van de meester himself, in een wat beroerde BBC opname, blijft het toch genieten;

Big Boys

De heren waren er gisteravond, mochten en moesten mee met hun ouders. Gezellig toch. Het blijft wel bijzonder hoe snel ze telkens weer veranderen in hun gedrag. Twee dagen tevoren hadden we ze te oppas gehad en dan is het toch anders dan met hun ouders erbij. Het gedrag wordt beïnvloed door de omstandigheden, dat blijkt dan wel. Waar ze zich anders door ons makkelijk laten afleiden gebeurd dat nu niet. Teveel gefocust op wat papa en mama deden. Heel goed natuurlijk dat ze zich zo hechten aan hun ouders maar dat maakt het wel lastig.
De ouders moeten dan 24/7 paraat zijn. Het is maar goed dat je weet dat het fases zijn en dat na een paar weken er weer een andere fase zijn intrede doet.
Het babyachtige begint er ook wel af te gaan, niet in doen en laten maar fysiek. Hoewel ze in gewicht nog steeds onderscheidenlijk zijn en een kilo van elkaar verschillen beginnen ze toch behoorlijk zwaar te worden. Extra krachttraining is langzaam vereist want als je de één of de ander even op de kast wil laten kijken dan is daarvoor een toenemend spierpakket vereist. de heren groeien, zowel in ontwikkeling van het brein als in de ontwikkeling van het fysiek. Voor ons is beide weer een herhaalde uitdaging, geweldig.

Toevallig

 Gistermiddag even met het autootje onderweg. Die ziet er door alle weersomstandigheden niet meer uit, zo vies. Maar dat even buiten beschouwing latend waren we dus even een stukje onderweg als ineens een wolk zorgde voor een flinke afzetting van rijp. Een halve kilometer verderop niets meer, nauwelijks wit, in ieder geval niet zo mooi.

©www.klinkertjes.nu

Je moet het maar net treffen om een stukje weg te rijden wat eigenlijk doodlopend is maar wat dan toch prachtige plaatjes oplevert. Heel bijzonder om dat even mee te maken.
De foto is uiteraard van het fabrikaat van mijn eega sinds meer dan dertig jaar.

Gedonder

Wat begon als een rustig avondje vergaderen eindigde in tranen en drama.
Ook binnen politieke verhoudingen zijn fatsoensnormen nodig anders is er niet te werken. Dat maakt dat, net als in het echte leven, geven en nemen noodzakelijk is om te kunnen functioneren.
Dat geldt nog meer als je al hebt aangekondigd dat je wat komt halen. Daar moet dan iets tegenover staan. Onterechte arrogantie helpt dan niet, nee, dat is contra productief. Om het in andere woorden te zeggen, je kan vliegen beter met stroop dan azijn vangen. Een waarheid als een koe maar nog niet overal doorgedrongen. Verkeerd nog in een soort van kramptoestand, nu wachten tot de kramp verdwijnt. Nee, dat gaat niet vanzelf, daarvoor is een derde nodig. Dat moet de arrogantie wel zien en ik kan u verklappen, voorlopig niet.

De laatste donderdag van de maand

Hoewel ik normaal altijd de laatste donderdag van de maand een vergadering heb is het komisch genoeg nu een keer op de voorlaatste donderdag. Dat maakt dat deze dag druk is, telefoontjes, mailtjes, whats-appjes enzovoort. Dat begint eigenlijk al vanaf maandag als de voorbereidende vergadering is geweest. Dat is de aftrap voor de rest van de week. Meestal dinsdagavond nog een vergadering, woensdagochtend een vergadering van de agendacommissie die zich graag anders laat noemen. Vandaag de eigenlijke vergadering. Pas morgen keert de relatieve rust weer wat terug, wat betreft het vergaderfront dan. Hoewel we een rustig weekend in het vooruitzicht hebben weet je dat maar nooit. Voorlopig gaan we maar uit van rust en kalmte, als het anders wordt laten we ons daardoor graag verrassen.

Hoewel deze Blog geen verzoekplatenprogramma is wilde ik u een muzikale tip die ik kreeg u niet onthouden. Muziek van een Engelse actrice die ook zingt of van een Engelse zangeres die ook acteert, zelf denk ik het eerste; in ieder geval nog weinig nummers te vinden van deze dame; Ebony Buckle ( artiestennaam?);