Nog ziekjes

Het blijft nog steeds een beetje tobben.Hoewel het de ene dag beter gaat dan de andere dag

blijft het nog steeds een beetje wankelig. Soms een goeie dag en soms een wat mindere maar nog steeds geen goeie dag beleefd. Maar we houden moed uiteraard, het komt wel terug, dat ik me stukken beter ga voelen. Daar kijk ik echt naar uit en dat komt natuurlijk niet aanwaaien dus vanmiddag ga ik met het andere Klinkertje weer een stukje lopen buiten, zien hoe dat gaat. Kleine stapjes voorwaarts en dan zien hoe het wordt.In ieder geval een telefonade met een arts van chirurgie; er is geen kanker geconstateerd in dat wat het licht heeft gezien ( de verwijderde darm) en ik mag weer een beetje autorijden. Top Vanmiddag gewandeld en het ging redelijk goed, nu natuurlijk moe maar dat geeft dan weer helemaal niets. Toch een beetje trots op mezelf en het andere Klinkertje en steeds meer het gevoel, we komen er wel. Meer kan ik er nog niet van maken, anders dan mezelf voorhouden; Kop d’r Veur en Moedig Voorwaarts

Nog steeds lastig

Even een kort bericht;

Het is inmiddels 8 juli en ben net weer een paar dagen thuis na een verlengd verblijf in Hotel Gelre. Een abces onder de operatiewond maakte dat ik nog eens een kleine week er mocht logeren. U begrijpt dat het logeeradres me steeds minder bevalt. Het is noodzakelijk maar niet mijn favoriet, die hebben we af moeten zeggen want eigenlijk zouden het andere Klinkertje en uw schrijver zaterdag aanstaande met vakantie naar Duitsland. Zonder in al te veel details te vervallen kan ik wel melden dat de laatste ingreep ervoor zorgt dat ik vooralsnog geen auto mag rijden door de ingreep die is toegepast. Wij zijn voorlopig op huis aan gewezen en dat hebben we min of meer te accepteren. Daarnaast natuurlijk de nacontroles en de gewone controles van de wond en nogmaals bloedprikken, we vervelen ons niet. Het andere is natuurlijk ook dat we niet heel veel meemaken in ons dagelijkse leven. Het is ook wel genoeg geweest eigenlijk want je verlangd bijna naar een leven dat wat meer sleur bevat zodat alle rare dingen eindelijk tot het verleden behoren. Dat die periode komt is zeker, het duurt alleen wat lang tot we er weer op uit kunnen. Wel een rondje om het gebouw maar zeker geen wandelen is de directe order die we meekregen en vooral rustig aan doen. Nou, dat gaat vanzelf. 

Harde tijd

Deel 1; Na een tijdje in het ziekenhuis mocht ik drie dagen thuis zijn voordat dezelfde kwaal zich opnieuw openbaarde. Via dezelfde SEH weer opgenomen in het ziekenhuis. Het is inmiddels alweer dag negen van deze opname en er is nog steeds gerede twijfel wat de oorzaak is van de kwaal. Gisteren mocht ik een, wat mij betreft, noviteit ondergaan: het inslikken van een filmcameraatje. Heel klein en het apparaatje ging al flitsend mijn maag-darmstelsel in, al foto makend op de plekken waar het altijd donker is. Erbij draag je een soort kleine video- opname recorder. Allemaal begeleid door een super aardige functie assistente. Na een paar dagen komt de pil op natuurlijke wijze uit het lichaam. Wel kunnen de artsen de beelden bekijken  en dat hebben ze gedaan. Doordat de pil geen 360 graden foto’s maakt konden ze het gebied waar het om ging niet goed beoordelen. Dus opnieuw kijken voordat er geopereerd kan worden, dat is morgen aan de beurt. Vervelend is het op zijn zachts gezegd dat de diagnose na deze periode nog niet rond is, de behandelaren staan er ook zo in. Nu gaat morgen hopelijk de kogel door de kerk. Het maakt wel zowel ik, als het andere Klinkertje, wel op het randje van ons kunnen leven. Wat een aanslag is dit, en tot overmaat van ramp wordt ook ons nieuwe bed geleverd wat ook nog eens een extra aanslag is voor het andere Klinkertje.

Deel 2; Na een nachtje slapen, en de 10e dag na de 2e opname is besloten om toch in te grijpen en dat kwam me bekend voor; eerst via de epidurale pijnstilling wachten tot je wordt opgehaald voor de operatie. Dat duurde nogal en hoewel al een beetje soezend bedacht ik nog wel dat het goed zou zijn als het thuisfront op de hoogte zou zijn dat niet de operatie zolang duurde maar de wachttijd. Gelukkig waren ze heel meegaand en heb ik even met het andere Klinkertje gebeld over de stand van zaken. Dan krijg je na een operatie, ik in ieder geval, een beetje diffuus bewustzijn. Je weet dat je er bent maar hoe of wat nog geen idee. Eenmaal terug op de afdeling gaat het leven al snel weer zijn eigen gang met zijn eigen structuur. Hoewel het me deze keer niet meeviel met een urinekatheter en twee lijn voor van alles en nog wat. Daarbij nog een sterk opiaat en vertrokken maar eigenlijk niet goed bij de les. Mijn "geluk" was het dat de lijnen niet meer werkten door stuwing en die eruit gehaald moesten worden waarna de katheter ook verwijderd werd en de opiaten gestaakt. Dat ging eigenlijk heel goed en wonderlijk genoeg kon ik 72 u na de operatie met ontslag, waar ik nu, behalve dit stukje schrijvend, ga recupereren van de hele toestand. Al met al bijna 3 weken ziekenhuis, voorlopig heb ik genoeg van Hotel Gelre gezien.

Hotel Gelre

Even een tijdje eruit geweest en met de neus op de feiten gedrukt. Hotel Gelre is een prima hotel, je moet er alleen niet te vaak komen of liever helemaal niet. Maar goed, soms heb je die keuze niet en moet je er wel een tijdje logeren. Dat gebeurde mij afgelopen week waar ik bijna een week te gast was in het hotel. Waarom zal ik niet al te ingewikkeld over doen; het was een darmbloeding. Nu heb ik als gevolg van de onderliggende ziektes al een wat meer kwetsbare gezondheid en bij een laag hemoglobinegehalte ( https://www.sanquin.nl/over-bloed/eiwitten/hemoglobine ) is een darmbloeding funest. Van voren en van achteren gecontroleerd met gastroscopie en een coloscopie, het was weer geen feest. Vooral de voorbereiding op de coloscopie is een gruwel. Je moet in totaal 2 liter metaalachtige drank op. 1 liter de dag ervoor en 1 liter, te beginnen om 6u in de ochtend voor de procedure.Niet te doen dat goedje, en verder niets behalve wat bouillon als je erom vraagt. Maar goed, niet klagen maar dragen en bidden in nood helpt .. (niet). Alle onderzoeken doorstaan en mogelijk door de procedure waarbij de darmen leeg worden lijkt ook de bloeding gestopt, reden dat ik na een kleine week weer naar huis mocht. Het leven in een ziekenhuis is natuurlijk een wereld op zich. Je ligt in een bed en hebt meestal mede patiënten op je kamer. Met sommige is het hartst

ikke leuk en sommige wat minder maar deze keer eigenlijk wel prima. De dagstructuur is elke dag ongeveer hetzelfde; 3 x per dag pols, tensie en temperatuur ( half geautomatiseerd tegenwoordig), om 8 u ontbijt ( wat wilt u hebben?) om 12u nogmaals. Om 14u de eerste keer bezoek van een uur en dan is het even rustig als om 17.15u het warme eten arriveert. Voor mensen die de volgende dag een coloscopie hebben is dat niet meer dan twee halve soepkopjes met kale bouillon hetgeen voor sommigen zeer teleurstellend is. Voor de rest was de Indische rijsttafel ( stel u er niet teveel bij voor) wel te eten maar de rest van het menu is niet heel erg smakelijk. Het valt best te begrijpen dat het voor zoveel mensen niet meevalt lekker te koken maar het sukadelapje met gekookte aardappelen en andijvie a la crème was te eten. Het enige dat ze vergaten waren was de zoutpot, heel erg laf smaakt het dan. Het eten in ieder geval in enig tempo naar binnen werken want om 18u het 2e bezoekmoment van de dag. Die duurt tot 19.30u en daarna de hele avond ongeveer niets behalve nog controles. Het tv kijken is tegenwoordig gratis in hotel Gelre en dat mag ook wel want de kwaliteit van de beeldverbinding is slecht. Tot slot het personeel waarover ik heel snel kan zijn; een en al top. Net al bij gewone mensen zitten er ook karakters tussen maar erg op de patiënt gericht en daarmee begaan, meestal professioneel ( en dat moet ook zo anders houden ze het niet vol) maar soms ook echt contact. Wat ik er voor mezelf uit gehaald heb, met welke feiten ben ik op de neus gedrukt; dat het snel mis kan gaan; met de ambulance opgehaald omdat de bloedwaarden niet meer toelieten dat vervoer anders kon. Een halve nacht op de spoed gezeten en gelegen vooral. Alle noodzakelijke onderzoeken weer ondergaan en nu resten nog onder de blauwe plekken op de handen vanwege de infusen die ik had. Het andere Klinkertje ( mijn rots in de branding, the love of my life) maakte een goede metafoor waarin ze mijn zwakke gezondheid vergeleek met een veenbrand. Je weet dat het er is maar je weet nooit wanneer het aan de oppervlakte komt, en dat is soms heel onverwacht, zo blijkt maar weer.

Dispuut

Gisteren een bijzondere dag voor mij met twee gezichten. Het eerste is dat Max Verstappen gelukkig de Grand Prix van Imola won op een superieure manier en dan was ik erg blij mee, eindelijk leek er weer eenheid tussen de auto en Max. En die inhaalactie in de eerste bocht, wat een superieure klasse. Het was heel mooi om naar te kijken. In de tussentijd via TT de standen in de eredivisie in de gaten gehouden.

Wat een een grote smet op mijn dag wierp was de winst van die gloeilampen uit het Zuiden want die werden, met grote dank aan Ajax, kampioen van Nederland. Grote dank aan Ajax jawel want die sukkels verloren van FC Groningen afgelopen woensdag en dat in de 99e minuut. Het lijkt wel of tegenwoordig die wedstrijden niet meer gewoon 2 × 45 minuten plus een beetje blessuretijd maar er wordt een eerste helft van een verlenging bij getrokken. Eerst is het gloeilamp Lang die in de 99e minuut nog scoort tegen Feyenoord ( dus 3 punten) en is het Ajax wat gelijk speelt in de 99e minuut door een goal van Groningen. Gisteravond nog even een dispuutje met mijn ene schoonzoon, fan van de gloeilampen uit het Zuiden, die ik van harte niet feliciteerde met het kampioenschap. Wat mij zo frustreerde is dat de 2e goal van de gloeilampen, gisteren gemaakt werd na een duidelijke overtreding op een verdediger van Sparta. De verdediger ligt in het strafschopgebied, scheidsrechter fluit niet en de gloeilampen hebben niet het fatsoen de bal buiten te spelen. Eruit volgt een frommeldoelpunt wat de voorsprong en het kampioenschap van de gloeilampen betekent, onbegrijpelijke scheids en onbegrijpelijke VAR. Zijn ze blind of zo? Waar het Ajax weleens mee zat was dat de laatste tijd nauwelijks aan de orde. Nauwelijks mazzeltjes en vaak de scheidsrechter en/of de VAR die roet in het eten gooide. Hoewel je scheidsrechters als de rechter op het veld moet beschouwen en dus geen kritiek op mag hebben stuurden ze zelf wel aan op zo’n zuur stukje als wat ik hier aan het schrijven ben.

Nou nou zal u denken, waar maak je jezelf toch druk over? Dat vroeg ik mezelf ook af, waarom ben ik zo teleurgesteld over de afloop van het seizoen. Waarom gun ik het die gloeilampen niet. Als Feyenoord kampioen wordt heb ik dat veel minder, die gun ik het veel meer. Gek toch? Nadat Ajax veel te laat afscheid nam van de Duitse mislukkeling Mislintat en de Italiaan Farioli aanstelde als trainer leek het even voor de wind te gaan. Wel waren er de hele tijd al grote vraagtekens hoe de Italiaan omging met zijn ploeg. Geen opstelling hetzelfde, telkenmale weer andere namen in de basisopstelling. Dat leek een tijd goed te gaan tot de laatste weken waarin het erop aan kwam. Niemand van Ajax mocht het over kampioenschap hebben was gedicteerd door de Italiaanse verlosser. Echt zo niet Ajax wat het, behalve van voetbalkwaliteiten ook moet hebben van branie, kijk ons eens even. Dat mocht niet van de Italiaan. Het telkens wisselen van de basisopstelling is ook een teken van onzekerheid, van de trainer maar natuurlijk ook voor de spelers. Heeft die trainer wel vertrouwen in mij? Je weet het niet want volgende week kan je er weer naast staan, goed gespeeld of niet. Dat geeft onzekerheid en dat is misschien fijn voor een trainer om te managen maar voor een team is dat, uiteindelijk, fnuikend gebleken. Voor mij is het experiment Farioli afgesloten en gaan we gauw op zoek naar een goede trainer. Die uit het oosten schijnen het goed te doen, eerst ten Hag en nu Slot. Ten Hag is beschikbaar, als ik de directie van Ajax was ( Kroes) zou ik een kopje koffie met ten Hag gaan drinken. 

Nb; de realiteit haalt me in, op het moment dat ik dit online zet is Farioli weg en ten Hag uitgenodigd voor koffie.

Ma

 Mijn moeder zou vandaag jarig zijn, 94 jaar zou ze geworden zijn.

Het liefste in gezelschap van pa zou ze dat graag meegemaakt hebben, ook alle familie veranderingen die alleen nog maar meer kleinkinderen hebben opgeleverd. Dat was haar lust en haar leven, eerst haar kinderen en later haar kleinkinderen. Al eerder heb ik al eens vertelt dat ze, mijn moeder, bijna elke dag langskomt. In een spreuk, een gedachte of er komt een foto langs. En altijd in liefde terugkijken en beseffen dat ze er niet meer is. Melancholisch voel ik me soms, als er iets gebeurd zou ik graag met mijn moeder even praten, en het liefst plat. Dat is ook een van de dingen die ik mis, me heel thuis voelen door in dialect te praten met mijn moeder. Het missen van heeft sinds 2013 een hele andere lading gekregen. 

Bouwvakkers

In deze blog vind u een foto van de parkeerplaatsen van het complex waar de we wonen.

Gemiddelde leeftijd van de bewoners van ons wooncomplex, waarschijnlijk meer dan 75+. Nu wordt er op de hoek een nieuw appartementencomplex gebouwd en onze weg, en de parkeerplaatsen, worden door de Bob de Bouwers gebruikt als weg en parkeerplaats. Die oude mensen zoeken het maar uit. Je durft bijna overdag niet weg te gaan want je bent niet zeker van een parkeerplaats als je terugkomt. Geen parkeerplaats voor de deur noch in de nabije omgeving. Beetje triest wel, en niet dat ik de bouwvakkers dit verwijt maar wel de bouwer van het complex. Er is duidelijk niet over na gedacht. De bouwer had moeten zorgen voor tijdelijke parkeerplaatsen voor alle busjes, waarvan u slechts een deel ziet op de foto. En zonodig had de gemeente dit moeten afdwingen, zeker nu de reguliere parkeerplaatsen nog verder zijn afgenomen na het verplaatsen van hun bouwhekken en het plaatsen van een drietal zeecontainers. 

Duolingo

Nog steeds niet in topvorm, nu weer een hoest periode maar gelukkig, tot nu toe een nacht op de bank doorgebracht. Dat is op zich wel een nieuw fenomeen waarvan je dan altijd denkt zo dat dan weer beter zal gaan. Lastig blijft het altijd om om je te geloven in dat het allemaal weer beter wordt want als je zo in die hoest buien verzand dan denk je altijd maar: was het maar weer helemaal over en was het maar volgende week dan ben ik er weer vanaf. Desondanks toch nog wel een veel gedaan; twee keer een eind Duitsland ingereden en de eerste keer met lekker weer weer terug zo binnendoor heerlijk dat is echt wel genieten met deze auto. Lekker cruisen kan ik ermee en dat is echt fantastisch.Wonderlijk genoeg

kwamen we op de terugweg onze vrienden tegen die waren op de motor naar de Eifel en dan ben je er zo 100 à 150 km in Duitsland en dan passeren hun opeens een hele gekke gewaarwording. Over het wereldtoneel zal ik verder maar niet veel uitweiden want het was wel alweer een hele rare rare periode. Die Trump blijft maar bezig en nu was hij weer erg onbeschoft tijdens de begrafenis van paus Franciscus wat een wanvertoning die man echt waar maar goed. Het lijkt er wel op alsof hij eindelijk doorheeft dat Poetin hem aan bespelen is. Het zal ook eens tijd worden ook dat hij in de gaten heeft dat niet Oekraïne Rusland is binnen gevallen maar omgekeerd. De komende week beloofd spannend te worden want Amerika wel beslissen of ze verder gaan met het vredesproces tussen Oekraïne en Rusland, we gaan het maar afwachten. Trump zou zich ook eens goed moeten bemoeien met onze vriend Netanyahu. De situatie in Gaza is echt dramatisch en het feit dat er nu weer veel free Palestina protesten zijn is niet meer dan te begrijpen, de manier waarop kan je altijd over discussiëren maar dat er daar wat gebeuren moet staat buiten kijf. Wat zal ik u verder nog iets vertellen? Ik ben bezig met een nieuwe hobby, nou hobby, het is een soort spel waarbij je een taal kunt leren. Duolingo heet het en ik vind het echt heel erg leuk ik ben eerst nog even begonnen met Duits en Frans maar ik ben te slotte alleen maar verder gegaan op Duits. Dat is voor mij om te spreken hartstikke makkelijk maar om te schrijven, dat blijft toch altijd dat gedoe met al die naamvallen, dan ga ik nog vaker mis mee maar goed wel leuk om te doen en je wordt elke dag herinnerd aan dat je nog een lesje moet maken. Heel grappig vind ik het wel, hartstikke gaaf en daar vermaak ik me de laatste tijd wel aardig mee.

 Belangrijk is ook nog wel geweest in deze afgelopen periode dat het andere Klinkertje en uw schrijver 43 jaar getrouwd waren en dat gaan we binnenkort vieren met onze kinderen en kleinkinderen, hartstikke leuk, ik kijk er erg naar uit. 

Het is voor het eerst sinds tijden dat ik weer eens een een blog niet schrijf maar maar dicteer dus ik ben wel heel benieuwd hoe dit gaat. Van de vorige keer kan ik me nog herinneren dat ik heel veel tijd was kwijt was met het opnieuw redigeren van het hele stuk maar goed gaan we even kijken hoe dit uitpakt.  Ik ben benieuwd en dit scheelt dan wel weer een hoop typewerk op mijn iPad, u hoort het nog.

Herindeling

Het eerste forum is geweest met als onderwerp de toekomst van de gemeente Brummen. In de basis is er nog niets gebeurd en.moet er nu een vervolgopdracht komen om het proces door te zetten. Er moet geen vertraging optreden volgens D66 en Groen Links,( hier nog zonder PvdA,) maar dat is toch vreemd. Snelheid boven zorgvuldigheid kiezen heeft meestal een bijsmaak. Waar normaal gesproken het proces via vaste lijnen loopt is nu snelheid, en in ieder geval geen vertraging gewenst. En als mijn vorige blog gelezen heeft weet u waarom. Dat heeft met persoonlijk belangen te maken en nog iets. Groen Links noch D66 willen dat de herindeling onderwerp wordt in de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen in maart 2026. Dan wordt het een strijd tussen gesundenes volksempfinden en de ratio. Groen Links en D66 hebben om de verkeerde redenen al gekozen voor Zutphen en dat komt dan als een boemerang naar ze terug. Maar mijn bezwaar

geldt vooral dat Zutphen al voor een deel intrede heeft gedaan in het college van B&W in Brummen, dat geeft te denken over de toekomstige keuzes, zoals ik al in een eerdere blog meldde. Je kan het proces niet vervuilen met een aantal punten die later in het nadeel zullen werken. Alleen al de schijn van belangenverstrengeling (Er is sprake van

belangenverstrengeling wanneer je als bestuurder of toezichthouder in een situatie komt waarin je financiële, zakelijke, artistieke of andere persoonlijke belangen hebt die raken aan of mogelijk botsen met de belangen van de organisatie waarbij je bestuurder of toezichthouder bent), en hierin is geen enkele erkenning te vinden van betrokkenen in het opgestelde rapport. De vervreemdende erkenning van een vermeende( gemeente )Brummense identiteit door het college en het onderzoeksbureau vertroebeld het rapport en de discussie. Er is geen Brummense identiteit. We op het niveau van dorp Brummen maar zeker niet geldend voor de rest van de gemeente en zeker niet voor Eerbeek. De waarnemend burgemeester duidde op een steviger onderhandelingsbasis als je de gemeente als een geheel in de etalage zet. Hij gaat hier helemaal voorbij aan wensen van andere stakeholders en bevolking. Ook het vervolg zal echt anders moeten en er werd door de raad verzocht om een andere dynamiek in het proces. De waarnemend burgervader gaf direct toe al vraag ik me af of hij begrijpt waaraan. Hoe dan ook, er zal nog heel water door onze IJssel stromen voor er een besluit valt en het proces voortgang kan maken. Zorgvuldigheid voor snelheid en dan.maar vertraging voor lief nemen, het resultaat telt.

Ida Vos

De tijd van herdenken komt er weer aan, een jubileumjaar eigenlijk. Tachtig jaar bevrijding gaan we vieren maar het lijkt wel of de oorlog nog nooit zo dichtbij was. Dagelijks gaat het momenteel maar over twee zaken; de oorlog in Oekraïne en Trump. Heel even over Trump; nadat hij zich lelijk in de vingers sneed door zijn heffingen, waardoor uiteindelijk ook de rente op de schulden van de USA omhoog ging. Daar werd zeer fel op gereageerd en maakte de Donald een ommezwaai en zette de heffingen op pauze. Doordat Trump maar vooral zijn vazallen de trekken van een sekte beginnen te krijgen probeerden de vazallen het te verkopen als tactiek en van tevoren bedacht door de grootste dealmaker die de wereld ooit heeft gezien. Het is stuitend te zien hoe de vazallen achter de Donald aan fluimen, verschrikkelijk. Maar er is een mooi spreekwoord waar ik nu ook maar op vertrouw; de wal keert het schip en dat zal nu niet anders zijn. Hopelijk valt de schade mee, dat is het enige waarop je kan hopen. 80 jaar vrijheid dus en alle generaties van na de oorlog weten niet anders. Vrijheid is de norm en dat is er altijd. 

Met de neus op nieuwe feiten gedrukt ben ook ik anders gaan nadenken over defensie en de waanzin in de wereld op het moment; allemaal oude mannen die hun erfenis willen veilig stellen om hun eigen redenen. Poetin, Trump, Xi en dan hebben we nog Modi in India, Milei in Argentinië en zo meer oudere mannen

die de wereldorde in gevaar brengen want er zit niemand te wachten op een majeure crisis. Defensie is dus echt nodig om afschrikwekkend te zijn voor anderen. Wat een wereld maar in de Koude Oorlog gold hetzelfde dogma. En nu zijn het na Breznjev c.s. een andere generatie oudere mannen die ons hetzelfde theater voorschotelen. Blijkbaar is het dan nodig om je spierballen te laten zien, en dat moeten we dan ook maar met overtuiging doen. Een majeure crisis heeft Nederland 80 jaar achter zich. Vanochtend waren het andere Klinkertje en uw schrijver aan de wandel, ben na een langere mindere periode weer een beetje begonnen. We hebben bij het Ereveld in Loenen gewandeld, bij de sprengenkoppen, echt een mooi rondje. Je komt langs de achterkant wandelend voorbij dit gedicht en die wil ik u in de aankomende periode, niet onthouden.

Zuidelijke Veluwezoom

Het is dan eindelijk zover; de kogel door de kerk. Door inferieur en prullig bestuur van de laatste 10 jaren is de gemeente Brummen gedoemd om op te houden te bestaan. Vanuit het college is in die periode gebrekkig de nadruk gelegd op het behouden van ambtelijk apparaat, het invullen van vacatures, etc. Daar had veel meer energie in moeten worden gestoken door opeenvolgende

portefeuillehouders. Dan was het niet zover gekomen en landelijk zijn er nog steeds beduidend minder grote gemeentes die zelfstandig kunnen blijven. Het ambtelijk apparaat is qua aantal, en mogelijk ook qua kennis, enorm geduikeld, en wel zo geduikeld dat een herindeling onvermijdelijk lijkt te zijn. Door een adviesbureau zijn vijf scenario’s in een rapport vastgelegd. Hierin is door het college gekozen voor optie 4a. Dat betekent een gemeentelijke herindeling met Rheden of Zutphen. Door dit college is die optie gekozen, een college waarvan de aanvoerder een voorbijganger is, de waarnemend burgemeester. De andere leden van het college; onduidelijk van herkomst maar in ieder geval niet uit de gemeente Brummen stammend. Is dat belangrijk? Op zich niet maar het feit doet zich voor dat twee wethouders, met permissie, in een andere gemeente wonen. Een van de wethouders woont bovendien in Zutphen, als als belanghebbende te zien, en ontvankelijk voor belangenverstrengeling zou kunnen zijn ( vanaf 2014 tot 2019 in de Zutphense gemeenteraad, ook als fractievoorzitter). Het is te hopen, en dringend wenselijk, dat deze mevrouw uit elke discussie wordt gehouden betreffende de herindeling en de gesprekken die hieraan vooraf gaan. Daarnaast is de huidige gemeentesecretaris ook afkomstig uit Zutphen, is daar wethouder geweest en heeft daar nog diverse bezoldigde en onbezoldigde baantjes heeft naast zijn werk voor Brummen. Wat mij betreft ook voor hem een no go voor gesprekken over een herindeling met Zutphen, teveel belanghebbend. Hopelijk heeft de waarnemend burgemeester voldoende energie en gezag om die scheiding in het college te maken zodra het gaat over de gemeentelijke herindeling. Blijft dat Zutphen naar Brummen al jaren kijkt als een lekkere snack die op gegeten gaat worden en verteerd. Alle mooie woorden in het rapport ten spijt zal opgaan in Zutphen het einde betekenen van welke Brummense identiteit dan ook. Zutphen kijkt naar Brummen als een mogelijkheid om alle bouwplannen die ze hebben ten uitvoer te brengen op, nu nog, Brummens grondgebied. Achterliggende doel is om van Zutphen een gemeente te maken die niet zoals nu te klein voor het tafellaken is, maar in de G25 van de VNG. Zo groot als Deventer zou al mooi zijn maar zo groot als Apeldoorn nog beter. Met Brummen erbij komt Zutphen potentieel op zo’n 70000 inwoners en door de nieuw verworven bouwgrond ( de gemeente Brummen) zal men het aantal verder willen opschroeven. Maar mijn bezwaar geldt vooral dat Zutphen al voor een deel intrede heeft gedaan in het college van B&W in Brummen, dat geeft te denken over de toekomstige keuzes. Dan de gemeente Rheden welke zojuist een prachtig gerenoveerd gemeentehuis heeft heropend in De Steeg. Redelijk centraal zou ik zo denken als Brummen samengaat met Rheden. Rheden is met meer gemeenten aan het overleggen over herindelingen; dat zullen Rozendaal en Doesburg zijn. Ook betekent het allerlei andere samenwerkingsverbanden, tja. Zelf vermoed ik dat de regio Arnhem Nijmegen, als Groene Metropoolregio Arnhem Nijmegen, wat meer in de melk te brokken heeft wat betreft de landelijke politiek dan de Stedendriehoek. Voor Eerbeek zou een keus voor Zutphen affreus zijn en zou een keus voor Apeldoorn veel

logischer maar het college wil i.v.m. de Brummense identiteit (welke?) niet overgaan tot een voorstel voor opsplitsing, om een reden die ik niet begrijp. Een nieuwe gemeente “Zuidelijke Veluwezoom” die bestaat uit de gemeenten Rheden, Brummen en Rozendaal zou ik voor wenselijker houden, ook om het landschap te beschermen zoals we dat nu kennen. Als je iets Brummens wil noemen zou ik zeggen dat het dat is; het coulisselandschap zoals we dat al lang kennen. Dat gaat echt verloren. In een decade terug moest de Stedendriehoek 38000 nieuwe woningen bouwen en Zutphen vond het een goed plan als een deel zou worden gebouwd op ten Noorden van de Windheuvelstraat en nu zou dat worden begrensd door de nieuwe rondweg. Hoewel Zutphen een antroposofenstadje is blijven dit soort zaken toch een wonderlijke voorstelling van zaken. En dan die wethouder die afkomstig is uit de Zutphense politiek, en de voormalige wethouder uit Zutphen, nu gemeentesecretaris; weghouden uit de discussie zeg ik aan mijn naam genoot; waarnemend burgemeester Geert van Rumund.

Ben er nog

Mogelijk heeft u gedacht, bestaat ie nog, of wat is er aan de hand? Nou eigenlijk niet zoveel maar de schaarse tijd moest anders verdeeld en dan is het een kwestie van keuzes en prioriteit. Zo heb ik een aantal vogels en een zeehond ingevoerd bij waarneming.nl en het begint al een beetje een lijstje te worden. Hartstikke leuk maar ook tijdsintensief. Dus ontbrak me weleens de tijd om een blog te schrijven terwijl er toch genoeg te beleven valt in de wereld. Het is een duistere tijd met een aantal geschifte personen aan het roer. In vroeger tijden had ik ze graag opgenomen en een van wat sedativa voorzien, mogelijk ook anti psychotica want dat valt op afstand niet waar te nemen. Wat wel valt waar te nemen is dat een aantal duidelijk lijden aan waanvoorstellingen en een ervan meent dat hij door onze lieve heer gezonden is om zijn ” goede” werk te doen. In de tussentijd geen tegenspraak dulden terwijl ze hem als eerste een boek zouden moeten overhandigen met als titel; ” de kleren van de Keizer”. Wat een vertoning in de VS waar de Donald samen de fabrikant van Swasticars (Tesla) huis houdt als een dictator. Niet meer en niet minder. Onder het mom van er te zijn voor het gewone volk maakt hij voor zichzelf de weg vrij om straks als eerste president voor een derde termijn te kunnen worden verkozen, als er sprake is van vrije verkiezingen. U merkt; ik verwacht er weinig goeds van als je in twee manden tijd de wereld aan het wankelen brengt. De relatie tussen de Donald en Poetin is ook een onhelder, er gaan nu weer geruchten dat hij schulden heeft in Rusland of sterker nog, is opgeleid door de voormalige KGB. Allemaal complottheorieën natuurlijk maar de schijn begint zich tegen hem te keren. Als je ook rechters, en zelfs het door jou grotendeels samengestelde Hooggerechtshof, onder vuur neemt dan is er wel wat aan de hand. De grootheidswaanzin waaraan deze man leidt is maar op een manier te behandelen. Gek genoeg is aan de andere kant van de oceaan iemand die ongeveer aan hetzelfde leidt, die niet roept “make America great again” maar die in betrekkelijke stilte een groot Russisch rijk wil achterlaten. En die een veel betere schaker is dan de Donald, die heeft voordat de onderhandelingen begonnen al zijn toekomstige zetten bekend gemaakt. Dat is een eitje voor Poetin en Donald begrijpt er niets van. Die schijnt maar een ding te willen; Nobelprijs voor de Vrede. En dan is er nog een ander die in een lastig economisch klimaat in zijn thuisland China wel erg stilletjes blijft momenteel. Toegegeven, af en toe wat wapengekletter richting Taiwan maar over de rest van de wereld tamelijk rustig. In de gaten houden ook. 

Net als in de Nederlandse politiek de zaak in de gaten gehouden wordt door.. ja door wie eigenlijk. Dat is voor mij in ieder geval compleet onduidelijk. Wat wel duidelijk is dat de boel bijna op zijn gat valt; bedrijven vertrekken uit de Rotterdamse haven, de stikstofcrisis ( ja echt, we hebben er een). Als gevolg daarvan de huizencrisis, de crisis in de natuur, crisis bij de boeren en allemaal doordat een minister haar werk niet wenst te doen. Namens de boerenlobby worden alle belangrijke besluiten die nu te nemen zijn op de lange baan geschoven. Nog een onderzoek, nog een nieuwe vraag aan de Raad van State en zo worden er allerlei vertragingstactieken uit de kast gehaald die maken dat het land bijna op slot gaat, niet ten gunste van de boeren maar wel ten gunste van de machtige agro-lobby. Wat mij betreft wordt het tijd voor een nieuw kabinet waarin de zaken niet getraineerd worden en waar een premier echte doorzettingsmacht heeft, we snakken er naar. Tot slot nog even over de mastodonten van de PvdA die een nieuwe club aan het oprichten zijn.Ze vinden van alles en hebben dat keurig uitgelegd aan de Telegraaf (jawel). Bezwaren zijn vooral dat de gewone man er niet meer aan te pas komt bij een nieuw op te richten linkse politieke partij. Nu heeft de PvdA ook alleen maar hoog gestudeerde mensen in de fracties zitten en als je niet geleerd hebt ( en dat begint al bij (Mbo’ers) dan ben je bij voorbaat kansloos bij de huidige partij dus is het een kulargument. Wel is het opvallend dat het veelal mensen betreft die de implosie van de Partij hebben veroorzaakt, Melkert al in 2002 en Spekman in 2012, allebei niet opgelet en anderen ervan door laten gaan.

De teloorgang van de Partij in 2017 was te wijten aan Bos en Kamp die hadden bedacht om standpunten uit te ruilen. Het belangrijkst in die tijd was een inkomensafhankelijke zorgpremie die na gemor in de VVD gelederen sneuvelde, at kregen we ervoor terug; niet nakkes, nada. En Spekman keek ernaar en zei niets. In dat kabinet is werkelijk alles afgebroken wat een arbeider zou verder brengen, te beginnen met de studiefinanciering, een gedrocht namens een PvdA minister net als de omgang met mensen in. de bijstand, moest veel strenger, ook een PvdA minister, en wie houd zich koest en zegt niet; zijn jullie nou helemaal bedonderd; dat is Spekman. En willen ze nog een linkse partij oprichten; de echte PvdA. Tuurlijk mensen; als we behoefte hebben aan een sterk blok komen jullie erdoor fietsen met je nostalgische gebeuzel, hou ermee op.

Wat een wereld

Mijn moeder zei altijd al; wat een rare wereld, onze lieve heer hef rare kostgangers, en in haar

tijd was alles nog wel overzichtelijk, ondanks wat incidenten noem ik het maar. Koude oorlog; Berlijnse muur en de oorlogen in Afrika en Zuid-Oost Azië (Vietnam,Cambodja en daarvoor Korea). Nu heeft het Westen zich een drietal jaren moeite getroost om de gek in het Oosten ( Poetin) te isoleren van het Westen. Staat er een nieuwe gek op in het Westen (Trump) die drie jaar moeite om de ene gek te isoleren teniet maakt door als een gek, of een olifant zo u wil, door de porseleinkast te gaan. De ene gek ( in het oosten) lacht zich gek want de andere gek wil onderhandelingen maar legt het gewenste resultaat vast op tafel. Daar hadden ze in de internationale diplomatieke wereld nog nooit van gehoord noch ooit gezien. Bovendien denkt Xi Jinping; dat gaat daar makkelijk met Rusland en de VS; we gaan die onwillige provincie ook inlijven ( Taiwan) waar overigens 90% van de halfgeleiders vandaan komen, die dan in Chinese handen vallen, goed gedaan Trump.Het is ongekend hoe er, over de hoofden van het westen ( waartoe de VS tot voor kort zelf toe hoorde) en Oekraïne, zaken even lijken te worden beslist. Geen overleg, geen diplomatie maar lomp gedrag en lompe taal. Het recht van de sterkste gaat weer gelden, zo lijkt het. Weg is artikel 5 van de NAVO, en wellicht de NAVO zelf. Weg de solidariteit getoond ten tijde van de Golfoorlog die volgde op de aanslagen in de VS zelf waarbij de lidstaten mee gedaan hebben in diezelfde oorlog, en op grond van datzelfde artikel. Dat zijn we inmiddels vergeten en we denken alleen maar in termen van deals en voor wat hoort wat. Zum kotsen zeg ik, wat een waardeloze regering die alleen jaknikkers

van Trump omvat, evenals de hele Republikeinse partij die ook door Trump adepten is overgenomen. Hun meerderheid heeft de rest van de wereld een vieze streek geleverd. En dan te bedenken dat de meeste van d ie stemmers het, onder ander door de importheffingen nog veel zwaarder gaat krijgen. Het lijkt wel een nieuw soort oligarchie, een dynastie rondom Trump. Het zal me niet verbazen als gedurende deze periode er een grondwetswijziging komt die voorstelt dat een president ook langer mag zitten dan 4 jaar. In Nederland zijn we dat gelukkig net ontsprongen nadat Wilders eigenlijk het parlement buiten spel wilde zetten met zijn noodwet. Buitengewone macht voor de regering ( inclusief schaduw premier Wilders) en wat als noodwet zou worden ingezet i.v.m. asielzoekers kan ook tegen anderen gebruikt worden ( zie Orban in Hongarije). Het is goed dat de goegemeente daar niet ingetuind is. Een spannende tijd blijft het evengoed, nationaal en internationaal. We staan op de rand van een nieuwe koude oorlog.

4 Februari

Het is vandaag wereldkankerdag en voor mij is dat natuurlijk, meer dan ik wil, van toepassing.

Nadat ik u de vorige keer al berichtte dat ik bijna uit logeren was geweest in hotel Gelre, nu zou dat bijna weer gebeuren door een griepaanval die mij danig heeft verzwakt, tot op het moment van vandaag. Daaraan merk ik dat ik een algemeen verzwakte gezondheid heb vanwege alle medicatie die ik heb om de kanker te controleren. In goede doen niet zoveel last van en lijkt het leven van alledag gewoon te zijn maar dat is het dus niet. Daarin ben ik de laatste maand met de neus op de feiten gedrukt. De ziekte speelt in het algemeen geen grote rol in mijn leven, althans dat probeer ik ( en het andere Klinkertje met mij ) om dat gegeven zo min mogelijk een rol te laten spelen. De ziekte is bijzaak en het leven, en de kwaliteit ervan, hoofdzaak. Na de afgelopen maand voel ik me meer kankerpatiënt dan de hele tijd ervoor. De griep is echt als een hamer binnengekomen en heeft mijn zwakheden angstig reëel bloot gelegd. De details zal ik u besparen maar het ergste was wel dat ik niet uit bed kon komen, gewoon de macht en de kracht niet; dat voelde echt enorm hulpeloos, dat kan ik niet in woorden beschrijven. Vandaag is de dag om wereldkankeronderzoek onder de aandacht te brengen door middel van een paars lintje, bij deze. Gisteren werd bekend dat mijn kanker zich sinds vorig jaar in breed gezelschap mag herkennen want met borstkanker is prostaatkanker het meest gediagnosticeerd in 2024, er gaan geluiden op om het in een bevolkingsonderzoek op te nemen. Zelf ben ik voor om dat te doen bij alle mannen van 50 jaar en ouder die bloed prikken, en anders uitnodigen. Zelf moet ik de komende tijd nadenken over de tijd dat het wat minder zal gaan en er meer zorg nodig is om overeind te blijven. Dat maakt ook dat ik dit jaar voor het eerst meedoe aan het lintje, zeker mijn soort van kanker is eenvoudig en vroegtijdig op te sporen. Mannen, niet treuzelen, laat je checken want je hebt zonder dat je het weet. En voor het niet wist; het is vandaag ook nationale frikandellendag https://www.jaarkalender.nl/inhaakkalender/dag-van-de-frikandel/

Nieuwjaar

Tot aan Driekoningen mag je een gelukkig nieuwjaar wensen en die dag valt op 6 januari, eventjes toch; nog een fijn 2025. Het is inmiddels de 14e januari en u heeft een aantal weken niets gezien van mijn hand. Dat heeft een aantal oorzaken waarvan een gebrek aan energie wel de duidelijkste is, en inmiddels was. Na een bezoek aan de huisarts toch maar even bloed prikken met als resultaat dat ik dezelfde dag nog in het ziekenhuis belandde om een paar aanvullingen te krijgen in de vorm van bloed en ijzer. Ook mocht ik een aantal schnaps naar binnen werken die nogal zout waren en mijn Kalium gehalte omhoog moesten krikken. Het gevoel dat er te weinig energie was klopte dus als een bus. Dat in je bloed wat zorgt voor zuurstof en dergelijke; allemaal gehalveerd en minder. Niet goed en dus mocht ik na een kort dagje ( gelukkig geen nachtje) hotel Gelre om 21u in de avond weer verlaten. Een stuk opgewekter en in ieder geval weer zelfstandig want kon bijna niet meer lopen. Met de rolstoel erin en lopend er weer uit, Diezelfde dag, van het bloed prikken was ik ook nog bij de orthoptisten van de oogarts om de nieuw verworven lezen na te laten kijken en meten. Dat was gelukkig allemaal goed en ik mag zonder bril door het leven vooralsnog en voor het lezen volstaat een brilletje van het Kruidvat, de Primera of elke andere zaak die instant brillen heeft. Wij waren daarover dik tevreden want elke keer keurig gedruppeld volgens de voorschriften door het andere Klinkertje die het uitstekend gedaan heeft. Ook gezien de complimenten van de dames orthoptisten die onder de indruk waren van de Spartaanse wijze waarop het andere Klinkertje de ogen behandeld heeft. En verder nog iets beleefd. Nou het was weer even genoeg lijkt me, in ieder geval wat het lijf betreft, deze week weer bloed prikken en zien hoe de Kalium zich houdt. Dan zou ik eventueel weer met een medicijn kunnen starten welke ik nu in ieder geval zeer mis. Hopelijk gaat het goed. Als dat eenmaal stabiel is ga ik me weer druk maken over andere zaken.

Achterom kijken

De Feestdagen zijn vol aan de gang en hartstikke leuk gehad, meer dan zelfs want zowaar eens niet zo ziek dat we niets konden doen. Ook nog getest op het monster van deze decade maar gelukkig niets loos. En dus konden we ons redelijk goed in de Feestdagen storten, het was werkelijk super. Nan een tweetal operaties aan de ogen en nog een behoorlijke benauwdheidsperiode is het inmiddels in redelijk evenwicht en zijn we in afwachting van 2025. Maar niet nadat we even achterom gekeken hebben naar 2024. Wat een jaar is dat geweest, in ieder geval voor ons persoonlijk. In de eerste helft zelf veel ziek, zwak en misselijk geweest en de tweede helft sluit af met een beetje ziek zijn maar belangrijker van dit jaar is onze verplaatsing binnen Eerbeek. Hemelsbreed maar 200 meter maar dat is een fysieke lengte en geeft niet aan hoe we, in ieder geval ik, emotioneel hebben gewonnen met deze verhuizing. In juni verhuisd en veel mooi weer maakte dat elke ochtend de deur naar het balkon van ons appartement open kon en heerlijke frissen lucht erin. Jawel, ook in Eerbeek frisse lucht! En dat maakte, mede, dat ik tot nu toe “gezond” ben gebleven, in ieder geval geen crisissen. Maar zoals het soms loopt, bij de laatste operatie in het ziekenhuis 2 mensen die zaten te wachten en die beiden op onbedaarlijke wijze aan het hoesten, snuiven en sniffen waren en daarmee een onbehoorlijke hoeveelheid bacteriën de ruimte in bliezen. Ben bijna zeker dat ik daar ellende heb op gelopen want een paar dagen later merkte ik al dat er iets in mijn gezondheidstoestand aan het veranderen was. Niettemin doet het nieuwe huis ons heel goed, alles gelijkvloers en een lift om op onze etage te komen geven wel enorm veel woonplezier. Dat maakt het leven een stuk aangenamer en het andere Klinkertje en uw schrijver waren natuurlijk vanuit het verleden gewend om “boven” te wonen, op een etage, een appartement of een bovenwoning, dus was niets vreemds voor ons. En wat 2025 ons gaat brengen? Niemand die het weet, want hoe het verder gaat met onze “regering”, in Europa en de USA, niemand die het nog weet. Er wordt van alle kanten geduwd om de machtsevenwichten uit balans te brengen en dan is het grootste gevaar niet eens politici maar

die kluwen aan miljardairs die de wereld naar hun hand willen zetten. In dat opzicht is het een bijzondere, maar ook riskante periode. Een dom foutje is snel gemaakt en laten we hopen dat er mensen met macht zijn die hun impulsen kunnen beheersen. In 2025 hebben we het er vast nog wel over. Een mooi Oud en Nieuw en een gezond gelukkig 2025 wens ik u, ook namens het andere Klinkertje, van harte toe.

Opgehokt

Na de tweede operatie, die gelukkig goed gelukt is zover, zijn het andere Klinkertje en uw

schrijver opnieuw opgehokt. Een aantal dagen liever binnen blijven en een week geen autorijden tot er gebeld wordt door het Oogcentrum Gelre uit Apeldoorn. Het vorige gesprek ging eigenlijk verrassend eenvoudig, en nadat ik de hamvraag had gesteld; mag ik weer autorijden was het gauw beslecht; het mocht. Dan kom je er toch achter hoe belangrijk de vrijheid is om te kunnen gaan en staan waar je wil. Om op ons gemak boodschapjes te doen en af en toe een dag uitkiezen om een dagje te toeren en te cruisen. Dat laatste is echt nog steeds fantastisch sinds we de andere, en veel nieuwere, auto hebben. Cruisen met de cruisecontrol, de benen even lekker laten rusten en heerlijk rustig genieten van de omgeving en het autorijden zelf uiteraard. En strak, als het weer mag met twee goede ogen ogen want het resultaat is tot nu toe verbluffend, wat een helder en duidelijk beeld. De omgeving en bijvoorbeeld de televisiebeelden komen weer enorm binnen, echt heel fijn. En nu we weer richting Kerst gaan is het een enorm geluk dat je weer zo goed kan zien en dat ik geen bril maar een leesbril vooralsnog voldoende vind. Begin januari weer terug en dan gaan ze de ogen doormeten en zien wat en welke “glazen” ik nog moet hebben. Vandaag maar even niet over politiek want niet goed voor mijn bloeddruk maar toch even; echt zwaar genoten van de laatste 2 afleveringen van “Even tot hier” die weer hilarisch goed waren. Voorlopig kan ik geen Swiebertje meer horen of zien zonder aan “Fabertje” te denken, wat hebben de heren dat weer fantastisch bedacht. Om deze totaal incompetente minister zo weg te zetten. Hopelijk weten ze die andere incompetente minister (boer zoekt vrouw) van de club boeren, bitterballen en bier te trakteren op een mooie portie kritiek. Niemand is tevreden over deze vrouw, boeren niet, de 2 Kamer niet en alle milieu- en natuurclubs al helemaal niet. Stilstand is achteruit gang, en dat lijkt deze vrouw niet te beseffen, ook niet na allerlei alarmerende rapporten over water-,lucht- en stikstofkwaliteit.

Innovatie moet ons redden zoals al heel lang beweerd wordt uit die hoek. De formule van Adema, misschien ook niet heel perfect, maar wel vele malen beter dan niets doen door deze voormalige boer zoekt vrouw dame. Niels en Jeroen, doe er wat aan, is er in ieder geval nog iets te lachen om deze droevige bestuurlijke droeftoeter.

73 jaar

Gisteren was het 8 december, een dag dat ik veel denk aan onze ouders, het zou hun 73e huwelijksdag zijn geweest. En het blijft toch wonderlijk dat je telkens bij dit soort data stil blijft staan, ongewild en ongemerkt maar wel instinctief. Of het nu 29 januari, 12 mei, de dagen in september of 8 december is. Het gemis blijft, iets waarvan ik gedacht had dat het wel een keer slijt maar nee. Inmiddels 14- en 11 jaar geleden dat ze overleden blijft altijd nog de hang naar de gezelligheid, het praatje en de onverdeelde aandacht die ze voor ons, en vele anderen, hadden. Is het melancholisch, dit terugblikken, ongetwijfeld zeg ik u. Daar is het nu ook wel de tijd voor, in de tijd voor Kerst en Oud en Nieuw blijft dat wel bijna automatisch. Dat melancholische is vooral de tijd rond Kerst waar verhalen zijn waarop ik al eens getrakteerd heb en waar het Noorden voor ons centraal stond. Mijn opoe ( en mijn naamgever) was 2e Kerstdag jarig en dat betekende altijd dat we daar heen gingen, en met veel plezier, ondanks de autorit. In ieder geval is dit voor mij een periode om terug te kijken maar gelukkig ook om vooruit te kijken. In mijn situatie is dat ook nodig, niet teveel vooruit kijken en leven bij de dag wat makkelijker gezegd dan gedaan is maar toch. Veel verder dan een week vooruit is al de gevarenzone zal ik maar zeggen maar soms kan het niet anders. Zo zijn er binnenkort weer wat ziekenhuisbezoeken in de planning en dat geeft altijd wel weer een beetje spanning, zeker die bij de oncoloog. Is alles nog steeds rustig? Blijft alles zoals het is of komen er onderzoeken of veranderingen in medicatie aan? Allemaal zaken die je bezig houden, zo net voor een consult. En dan nog een operatie die aanstaande is en waardoor ik hopelijk weer wat beter kan gaan zien. Mijn ene oog voor anderhalve week behandeld en daar zie ik super mee maar u begrijpt; als een oog goed ziet en de andere niet dat de hersenen nogal wat rare informatie te verwerken krijgen. Hopelijk is dat straks ook voorbij. Ik kijk er naar uit.

Objectief

De laatste tijd last van de ogen en nadat ik in april nog voorzien was van een nieuwe bril en nieuwe “glazen” leek drie maanden nadien dat de scherpte van het zicht alweer verdwenen was. Terug naar de opticien die een keurige brief meegaf om via de huisarts bij de oogarts te belanden, Na eerste onderzoeken vond de vrouwelijke oogarts in opleiding het wel meevallen tot ze hoorde ( brief niet gelezen waarschijnlijk) dat hert nog maar vijf maanden ervoor nog goed zicht was. Dat klopte toch niet merkte de dame die een wat overbelaste indruk maakte op. Nee, daar moet wat aan gebeuren en dat resulteerde in een nieuwe lens deze week. Over twee weken het andere oog. Zag ik ertegen op; nou best wel, angsthaas die ik ben. Kan het niet onder narcose opperde ik nog maar daar deden ze niet aan zo was de mededeling. Dus bij volle bewustzijn de behandeling ondergaan deze week. Waar ik bang was om een injectienaald op mijn oog te zien afkomen was dat in het geheel niet. Op je oog na wordt je helemaal afgedoekt met een doek die plakt, een oogspreider in en er wordt een lamp op je oog gericht waardoor je echt niets meer ziet. De operatie ondergaand zie je eigenlijk alleen een soort fractals zoals je vroeger op de muren in de discotheek zag, en wel met alle kleuren van de regenboog. Het was een mooie licht show en na een kwartier is de klus gedaan en krijg je een enorme kwak met zalf in je oog die het zicht redelijk wegneemt. Druppels mee voor thuis en na een goeie twee uur stonden we weer buiten. Nu een paar dagen later zie ik met het behandelde oog weer redelijk terwijl nu je nu pas merkt dat de ander wel erg achteruit is gegaan. Over twee weken wordt het andere oog behandeld en u begrijpt; ik kijk al uit naar de lichtshow die ongetwijfeld weer op me af zal komen. Tot ergens in 2025 de ogen blijven druppelen en dat wordt consequent en vakkundig gedaan door het andere Klinkertje, gelukkig maar. Hoe kan het dat ie al schrijft zult u wellicht denken? Daarvoor zijn twee redenen; het eerste is dat ik nog een beetje kan blind typen, hoe toepasselijk en van afstand kan ik alweer redelijk goed zien, en als ik met mijn neus op het scherm zit kan ik het ook redelijk lezen. Een volgende hopelijk weer veel beter zich, tot dan.

Het is lang geen Kerst, en zelfs moet de Sint nog een aantal nachtjes wachten voor Hij jarig is, Het maakt niet uit want het is al flink donker geworden terwijl de tijd nu 14.30u is, het is alsof de Hemel op ons hoofd komt vallen zoals in Asterix en Obelix vaak werd gevreesd,. Dat maakt deze dagen ook zo bijzonder, zo weinig daglicht en zo kort. Lange avonden dus en wij zijn op het moment veel op NPO plus te vinden. De Britse en Scandinavische krimi’s aan het kijken, zo hebben we gisteren No Offence af gekeken, een geweldige serie, jammer dat het weer af is, vanavond dus op zoek naar een nieuwe serie. Donkere dagen betekenen voor mij ook in bredere zin donker, om niet te zeggen “bruin”. De populisten buitelen over elkaar heen en elke scheet die iemand dwars zit wordt gebruikt om weer theater te maken. En dat is nog tot daar aan toe maar die geblondeerde is bezig om onze rechtsstaat en onze democratie uit hollen en op de rand van de afgrond te brengen. Waar onze minister van Buitenlandse zaken niet meer naar Israël kan en wil reizen neemt de schaduw premier de honneurs waar en gaat in Israel met Jan en Alleman in gesprek, tot en met leiders van kolonisten op de bezette Westelijke Jordaanoever, meestal aangeduid als de Westbank. Het is triest om te zien hoe zowel Schoof, als premier, als de NSC zich laat gebruiken door de populisten.Hoewel die term tot voor kort was toebedacht aan die namaak blonde uit Venlo, nu heeft hij op de bagagedrager een vrouw met een dubbel paspoort die zegt Liberaal te zijn maar dat op geen enkele manier meer laat merken. De tweede op de bagagedrager is iemand die zegt voor boeren en burgers, en vooral de leefbaarheid van het platteland op te komen maar uit niets blijkt dat. Wel in woord maar in daden ( wetsvoorstellen bijvoorbeeld) blijkt dat geheel niet. Wel roepen en als iets niet lukt dan is het altijd de schuld van een ander, maakt niet uit wie, vorig kabinet, Brussel, andere partijen of Kamerleden. Ook de pers is niet fijn bezig, zo zag ik deze week Marleen van Rooij van de NPO bij het programma Eva stellig beweren dat het kabinet wel dingen voor elkaar kreeg. En wat hadden ze voor elkaar gekregen, nou volgens Marleen de grenscontroles die gaan starten in de tweede week van december. Wat? Heb je echt niet beter gekeken of geluisterd want de Koninklijke Marechaussee krijgt er noch geld noch manschappen bij en dus moeten ze elders dingen niet doen, controles op Schiphol? En over twee maanden constateert de pers dat er niets is verandert en dan zegt de verantwoordelijk minister; foei Marechaussee; ik heb jullie toch een opdracht gegeven en die voeren jullie niet uit. Schande roept de pers tegen die tijd; dat de marechaussee dat niet heeft opgepakt. Het is maar een klein voorbeeldje hoe de bruinen door de pers worden geholpen; bewust of onbewust. Het zal ze een zorg zijn, zolang de opportunisten, de rechts radicalen maar in de spotlight van het theater staan. Dat je allerlei beloftes kan doen, en dat waren er heel veel voor een jaar terug zonder dat je er verantwoording over aflegt. Het is een heel rijtje en een ander moment zal ik ze nog een keer op een rij zetten maar meest in het oog springend is toch wel de eigen bijdrage voor de Zorg.

“Lager kan een mens niet zakken”. Deze herinneringsplaquette ter nagedachtenis aan Teerose; https://www.natuurmonumenten.nl/natuurgebieden/nationaal-park-veluwezoom/route/natuurwandeling-oorlogsgeschiedenis-veluwezoom

 

Hij moet nu afgeschaft schreeuwde de beste vriend van Orban tegen Frans Timmermans in een vuil opzetje met “iemand” uit het publiek, terwijl Frans er natuurlijk in het geheel niet verantwoordelijk voor was maar toch een fatsoenlijk antwoord poogde te geven. Vervolgens zat ” iemand” uit het publiek twee weken later in een vliegtuig met de Nederlandse populistenleider, van Indische afkomst, op weg naar Hongarije. Maar nu verantwoording nemen voor de eigen bijdrage, welnee; in 2027, als dit kabinet er niet meer zit een halvering van de eigenbijdrage en reken maar dat de premie zorgverzekeringen navenant stijgt. En wordt hij er voor gestraft, nee hoor. Hij is gekozen vanwege zijn migratiestandpunt die al meerdere keren door diverse mensen als onzin is neer gezet, en tot de grond toe afgebrand; de asielcrisis is een frame waarin veel te veel mensen intrappen, zijn asielcrisis ruikt bruin. 

En dat is alleen nog maar over het binnenland, in het buitenland, zowel in de EU als daarbuiten is het populistenbal ook geopend. Met Trump voorop en daarachter inmiddels een hele trits aan pipo’s die ook graag de baas willen zijn in eigen huis, en wel zonder tegenspraak. Nu de eerste kandidaten voor het kabinet van Trump bekend worden zie je al dat een clean sweep; alles in handen van de Republikeinen voorlopig nog geen ongehinderde doorgang vindt. Nu al beginnen senatoren van Republikeinse huize bezwaren op te werpen, en zij moet dat kabinet, die benoemingen goed keuren. In de komende periode gaan we zien hoe het allemaal gaat lopen. In het buitenland weet ik het niet maar het kabinet Schoof 1 zie ik geen lang leven beschoren met telkens die gast uit Venlo op de lijn. Als ik Dick was zou ik hem uitdagen voor een potje hardlopen, als je wint ga je lekker door en als die geblondeerde verliest moet ie de rest van de kabinetstijd zijn kop houden en meegaan in het uitvoeren van het Heilige Akkoord.