Glad

Nee, het is nog geen winterweer en dus geen kans op gladheid. De titel van deze blog slaat meer op de gladheid van mensen en van een persoon in het bijzonder. Een soort van gladheid waarvan je eerst nog denkt dat het vooral slimheid is. Een gladheid die in de loop van de tijd soms nog overgaat in een soort van boerenslimheid en dan nog acceptabel is. De gladheid waar ik het over heb doet je een beetje rillen van afschuw en de manier waarop Rutte zijn gladheid benut om politiek te overleven is van een soort dat ik zeg..brr. Gewoon niet goed meer en hoewel dat niet door iedereen zo gezien zal worden is het vooral een blamage voor de politiek en hoe dat in de samenleving beleefd wordt. Vergeten mag en kan maar de onwaarheid spreken, zoals dat netjes politiek geformuleerd wordt, normale mensen zeggen liegen. Onze belangrijkste politicus mag liegen en komt ermee weg doordat we moeten polderen met onze kleine politieke partijtjes. Het wordt tijd voor een Kiesdrempel zodat er fatsoenlijke ( qua grootte) politiek blokken ontstaan die kunnen zeggen; liegen jij, dan wegwezen. Geen handige taaltrucjes of draaien in je eigen cocon; wegwezen. Dat gebeurde gisteren net niet en dat is dan een voorbeeld voor een bijstand-gerechtigde die iets verkeer opgeeft( vergeet of liegt) en daardoor zes maanden bijstand moeten terug betalen en een boete krijgt. Leg dat maar eens uit meneer Rutte. Zelf vind ik de creatieve toepassing op de achternaam van onze premier wel terecht; opRutte.

Lente

Na een lange, en soms toch nog weer koude winter, is dan eindelijk de zon weer in huis en lijkt de lente nu echt los te barsten. Het werd tijd zeggen de meeste mensen en zijn blij dat je eindelijk weer even zonder jas en muts naar buiten kunt. Met een beetje geluk en in een windvrij hoekje kun je echt alweer van de zon genieten zoals het hoort. Het mooiste aan de lente vindt ik zelf, behalve dat ik weer eens in korte broek kan lopen het moment als de bomen en struiken gaan uitlopen. Vooral al sommige bomen uitlopen en er dan zonlicht op schijnt is dat het mooiste groen wat er bestaat. Het ultieme lentegevoel is dat. Wat een heerlijk seizoen. Het vooruit zetten van de klok is langzaam een lentemoment geworden en hoewel het hele zomertijd gebeuren onder druk staat waarbij nut en noodzaak steeds meer betwijfeld worden heb ik wel een wens. Als we afstappen van de zomertijd vanwege allerlei argumenten dan hoop ik dat de tijd wordt vastgezet op de huidige zomertijd. Lekkere lange zomeravonden is het devies voor mij. Dat is echt zo lekker als de dag tot een uur of 23u duurt. Nadeel is dan wel dat in de winter de dag later op gang komt en waar het nu met moeite om 8u licht wordt is dat nog een uur later. Pas tegen 9u licht en dan rond 17u de zon alweer onder en is het donker alweer ingetreden. Het zijn allemaal de voor- en nadelen van iets wat in 1928, ergens bij London, besloten is door het instellen van tijdzones. We zijn vooralsnog gebonden aan tijdszones om de wereldtijd beheersbaar te houden. Het maakt me allemaal niet uit als we maar in de huidige zomertijd belanden, misschien een mooi onderwerp voor een referendum?

Coalitie en meer

Na de gemeenteraadsverkiezingen in Brummen heeft inmiddels een gesprek plaats gehad met alle partijen over hoe het nu verder moet gaan. Dat is een soort rituele dans die moet worden uitgevoerd, al was het maar voor de bühne. Dat is ook prima hoor, zo hoort het ook om in de openheid te kennen te geven hoe de grootste vind dat het verder moet. Nu is mijn oude leermeester aan gezocht als de wegbereider naar een nieuw college en dus heeft zijn ( en mijn) Partij goede hoop dat die voorbereidingen zullen leiden naar een nieuwe coalitie die waar zijn ( en mijn) partij inpast. Of dat zo vanzelfsprekend is weet ik niet, het komt vaak niet op de inhoud aan maar op de poppetjes. Kunnen ze met elkaar, hebben ze er vertrouwen in, wordt er voldoende chemie gevoeld in de onderlinge verhoudingen tussen personen en partijen. Zo zijn er een aantal mensen al jaren op hun post en u weet dat de houdbaarheid van bestuurders en politici gebonden is aan data. Zo is Rutte in Den Haag een jaar of tien minister president en "ze" zeggen dat hij langzaam over zijn houdbaarheidsdatum heen gaat. Dat geldt overigens ook voor iemand als Pechtold en zijn politieke "vriend" Wilders die al over de data heen zijn, en je ziet dat hun momentum geweest is. Er is geen chemie meer met de kiezers alleen, voor hen te hopen, met hun achterban, de leden. Tot zover Den Haag Vandaag en terug naar de Brummense werkelijkheid waar we nog nooit een wethouder hebben gehad die, in de recente geschiedenis, vier periodes wethouder is geweest, en vermoedelijk een precedent schept omdat het motto altijd is geweest; twee periodes, alleen als het noodzakelijk is drie. Die blijkbare kandidaat zou het niet moeten willen en zijn momentum, nou daarover heb ik u al onderhouden. Erger nog dan dat is dat er een coalitie van vier partijen dreigt te ontstaan die twee kleine partijen weliswaar de gelegenheid gaat bieden fors uit de hoek te komen qua oppositie maar een vruchteloze politieke periode tegemoet gaan. Of de democratie daarmee gediend zal zijn is de vraag. Bovendien betekent vier partijen ook tenminste vier wethouders en dat hebben we uit een eerdere periode bemerkt is ook ruim bemeten. Niet doen dus allemaal en laten de winnaars van de laatste verkiezingen de boel eens goed opschudden en van gebaande paden afwijken. Rust roest.

Lokale pers

Gisteravond de uitslagen van de gemeenteraadsverkiezingen met andere ogen gevolgd. Nou andere ogen; het is meer dezelfde ogen maar ze zien wat anders. Anders altijd met een gekleurde blik en die kleur verloochend zich nooit maar door de positie in het spel wat democratie heet wel een andere ervaring. Vooral bezig met maken van een live programma, Veluwezoom's trots; Nieuw Brummens Peil. Dan
ben je anders bezig met een programma; het moet leuk en informatief blijven, de items niet te lang of te kort. Letten op de inhoud, op de presentatoren, de techniek en de muziek, kortom; erg leuk om te doen. Anders zou ik me er niet mee bezig houden maar politiek is toch een vak apart met veel vakjargon. Andere ogen ook omdat onze middelste dochter op de kieslijst stond en dat maakt de keus in het stemhokje zeer eenvoudig als u begrijpt wat ik bedoel. Vreemd was het voor mij want sinds lange tijd geen directe bemoeienis meer met de verkiezingen, maar wel heerlijk op afstand en laten anderen het maar doen. Die opwinding, spanning, inspanning, geluksgevoel of teleurstelling laat ik deze keer aan me voorbij gaan. De lijstrekkers hoor ik vervolgens hetzelfde, het voorspelbare zeggen op de vragen, met onderscheidelijke tongval en worden maar inhoudelijk gelijk. We gaan de uitslagen wegen en zien wie met wie gaat en wie met wie wil en kan. Geen uitsluitingen tot op dit moment maar wat niet is kan komen niet waar. Nadat deze laatste weken voor de dames en heren politici echt tot een hele zware periode heeft gemaakt is het na vanavond, want zo hebben ze besloten; we gaan vanavond gezellig nog over een paar zwaarwegende onderwerpen vergaderen en besluiten, een periode van relatieve rust die intreedt. Op 29 maart zullen de nieuw- en oudbakken raadsleden worden geïnstalleerd en hebben op de achtergrond de verkennende gesprekken een aanvang genomen. In april begint het echte nieuwe seizoen weer en nadat een college- en of bestuursprogramma door partijen is omarmd komen we terug met nieuwe afleveringen van Nieuw Brummens Peil. Zodat de lokale pers, waar wij als RTV Veluwezoom een exponent van zijn, kritisch over de nieuwe verhoudingen in gesprek gaan met iedereen die bemoeienis heeft of voelt met de lokale politiek in Brummen. Wij kijken uit naar dat moment waar mooie gesprekken zich afwisselen met kwaliteitsmuziek, tot dan.

Bestuurlijk eind

In een vorig Blog vertelde ik een aantal zaken met u te willen bespreken en ik ben niet verder gekomen dan één en dat was het leuke. Er zijn een paar andere dingen waar ik wat over wil melden. Dat is natuurlijk de politiek en omdat we richting de gemeenteraadsverkiezingen gaan is er wel wat te melden.
Er zijn gewoontes in bestuurlijk Nederland en die lijken in de gemeente waar ik woon nu met voeten getreden. De mores staan onder hevige druk. Daarop verschijnt nu ook commentaar en waarop dan vraagt u zich als argeloze lezer wellicht af. Het gaat in dit geval om een complex bestemmingsplan, groot en er gaat veel geld in om. Er zijn ook heel veel partijen bij betrokken en de complexiteit maakt dat het plan telkens in de behandeling in de raad is op geschoven. Soms in hun lange termijnagenda en soms doordat het college de behandeling in de raad uitstelde omdat er telkens weer nieuwe aspecten opdoken die ook om een antwoord vroegen. Nu zijn we in de slotfase van de behandeling en blijkt dat de strategie om door en op te schuiven zijn vruchten gaat afwerpen want de raad is nu zo onder druk gezet dat zij het gevoel heeft dat er nu besloten moet worden. Dat is natuurlijk nonsens want als het in de planning van de raad, de ambtenaren, dan wel het college, beter had gepast dat het in mei van dit jaar behandeld zou worden was het op dat tijdstip behandeld. De verkiezingen liggen dwars en zijn leidend ( of is het in dit geval lijdend) en het college wil blijkbaar voor de verkiezingen een kogel door de kerk en voert de druk op met oneigenlijke argumenten; het moet nu anders ligt het vier jaar stil en gebeurd er niets in ons dorp. Bovendien, en dat is wat mij betreft nog ernstiger is er een grove schending van de mores want met dit plan leggen ze een volgende raad en college een erfenis op, zowel ruimtelijk als financieel. Dat noemen we in gewoon Nederlands; over je bestuurlijke graf willen regeren en dat moet je niet willen, zo was tot nu toe het devies. Blijkbaar zijn er zulke grote belangen mee gemoeid, die niets met een bestemmingsplan van doen hebben dat voor deze werkwijze is gekozen, dan wel dat men het zich heeft laten opdringen. Over je bestuurlijke graf heen willen regeren, en zeker op dit tijdstip; zes dagen voor de gemeenteraadsverkiezingen, is geen gewoonte geweest in deze gemeente en met die gewoonte gaat gebroken worden. Ongetwijfeld onder de noemer dat het te belangrijk is en dat het nu moet gebeuren, maar voor wie en waarom wordt maar niet duidelijk genoeg. In de voorgaande teksten heb ik getracht om die zienswijze in te brengen dat snelheid een zelf gekozen wapen van het college is en, wat mij betreft; onnodig, onwenselijk, onaf en ongecultiveerd.