Werken

Deze week weer veel gewerkt, en naast het werk ook nog erg actief geweest voor de hobby's. Dat is ook wel nodig om af en toe wat anders in de gedachten te hebben want er zijn mensen, op mijn werk, die aan niets anders lijken te denken. Dat heeft ook te maken met het besproken gebruik van de smartphone. Zelf heb ik er twee; 1 voor privé en 1 van en voor het werk. Nadat ik mijn urenlijsten heb bijgewerkt na het werk ( in eigen tijd), zet ik die telefoon uit. Geen appjes, belletjes of andere geluiden die de telefoon verlaten. Even niet, even rust van het werk en dat is nodig ook want, ik ben natuurlijk ouderwets beroepsmatig opgevoed en is het geleerde dat het psychohygiënisch veel beter is om afstand te nemen van je werk. Zowel fysiek maar dan vooral toch ook in je hoofd. Uitzetten als ware het een knop. Dat lukt natuurlijk niet altijd maar wel zoveel mogelijk. Nu naar de mensen die de telefoon niet uitzetten; die de telefoon die ze van het werk krijgen en gebruiken ook privé hun telefoon is. Kijk, daar moet ik nu niet aan denken. De docenten die ik vroeger heb gehad en gekend, in een hele andere telefoon-vrije tijd, zouden gruwen bij het idee alleen al. Dat geeft geen basis voor echt contact omdat je telkens wordt afgeleid, door geluidjes uit je telefoon. De neiging die mensen hebben ( ik ook hoor) om nu en dan even op je telefoon te kijken of er niets is.Dat mensen dan toch hun werktelefoon gebruiken als privé telefoon is echtwel een dingetje vindt ik. Het zou, wat mij betreft, niet mogen om eerder genoemde redenen. Nu vandaag een dagje vrij is het even rust op die telefoon en dat hoort bij even uitrusten, zowel fysiek als in je hoofd.

Afwezig

Beetje afwezig deze week maar vrijdag was ik weer een beetje boven Jan en dus zijn we gisteren weer eens op pad geweest. Het andere Klinkertje had een beetje pech met het net niet kunnen fotograferen van allerlei beesten. Op het slotstuk van de rit kwam er ineens een vos naar de kant van de weg gelopen en die heeft ze rustig kunnen fotograferen met een paar prachtige foto's. Dag geslaagd en bovendien een, qua weer, prachtige dag. Voor de mensen die uitbundig Bevrijdingsdag vieren heel fijn uiteraard.
In de tussentijd had de rest van de wereld niet veel uitstaan met onze Bevrijdingsdag en die draaide dus gewoon door. Met een Trump die echt weer eens laat zien dat hij een gespleten persoon is, of iemand waarvan de laatste die hem gesproken heeft gelijk heeft. Waar hij januari, na de zoveelste schietpartij op een middelbare school, met de beweging van scholieren meeboog en toegaf dat er wel iets mankeerde aan het systeem. Nu was Trump bij de echte ijzervreters die zich gesteund voelen door het tweede amendement in de grondwet van de VS en nu, bij zijn optreden voor de NRA (National Rifles Association) maakte hij weer een zwaai. Zij ( de NRA) hadden een goede president aan hem en zolang hij er is verandert er niets aan het tweede amendement. In dezelfde toespraak neemt hij, in dit geval Frankrijk, nog even op de korrel en wijt de terroristische actie in de Bataclan, en vooral de hoeveelheid slachtoffers aan het feit dat er zo'n strenge wapenwetgeving in Frankrijk is. Dat is nu echt de zaken omdraaien maar dat is in feite het tweede amendement ook. Een amendement uit de tijd dat er een redelijk soort van wetteloosheid heerste in de VS en het daarom niet onlogisch was. Dat is nu natuurlijk een vreselijk achterhaald artikel en zorgt voor meer onrust dan een redelijk wapen vrij Frankrijk. Frankrijk voelt zich natuurlijk geschoffeerd en vooral de manier waarop Trump dat besprak zorgde ook nog voor het zeer verdrietige reacties van nabestaanden. Onkies was het en daarmee komen we op een ander probleempje met Trump, zijn gedoe rondom advocaten en een afkoopsom aan een dame met hij, tijdens zijn huwelijk, een verhouding heeft gehad. Hier komt hij ook maar slecht me weg omdat het geld wat hij betaalde, via de advocaten, gold als geld voor de campagne en had dus op gegeven moeten worden. Het zijn inmiddels wel behoorlijk veel deuken in zijn blazoen. En dat voor de president van de VS, een rol die toch onder Obama een staatskundige statuur terugkreeg.  Dat geeft te denken en voor de veiligheid in de wereld is dat een ernstige zaak ondanks zijn tijdelijke succesje bij de Korea's waarvan ik vermoed dat Trump juist buiten spel gezet om geen zand in de motor te laten lopen. Het is aan de president van Z-Korea te danken dat we zijn waar we zijn. En is Trump tot een zeer bedenkelijk niveau afgezakt. Wanneer komt er in de VS een persoon of een beweging die deze man afzet, uit zijn ambt en voor mij uit zijn geld. 
Even nog wat anders; vanochtend heerlijk in de tuin gezet, even mijn hobby-spullen weer in orde gemaakt en dat is lekker om te doen. Doordat het weer nu eindelijk gekanteld is en we weer mooi weer hebben kun je merken dat de stemming in het land weer anders wordt. Niet meer bezig met de afgelopen winter maar met de dingen die bij een mooie zomer horen. Heel veel mensen die in de tuin bezig zijn en de winkels liggen weer vol met salade's, stokbrood en het vlees voor op de barbecue. Als de erwtensoep eruit gaat en de barbecue-spullen erin dan weet je dat de zomer weer begonnen is. Het andere Klinkertje weet ook dat we de winter gehad hebben en is het seizoen voor de gierzwaluwen en de weidevogels weer begonnen. Ik begon deze blog met dat we gisteren waren weg geweest en dus zijn we in het buitengebied waar enorm veel percelen gras al weer gemaaid waren. Jammer dus voor de weidevogels want daar gaan hun legsels en weer kunnen we klagen dat er steeds minder weidevogels zijn. Dat is toch echt van de gekke want het is dus ook de mensenhand die maakt dat we tegen deze situatie aanlopen. De oplossing is echt heel erg simpel, niet maaien voor 15 juni. Dat is alles. Ja zeggen anderen; het ligt vooral aan de rovers op eieren en jongen. Dat die evenwel door het maaien en de inrichting van het landschap veel meer blootstelling en daardoor minder mogelijkheid zich goed te verstoppen. De standpunten verharden zich tegenwoordig al snel zo leert de problematiek rondom de Oostvaardersplassen. Toetsenbord-terreur zo noemde onze burgervader de mensen die via het toetsenbord, op hun zolderkamertje, allerlei gefundeerde en ongefundeerde meningen verspreiden zonder enige vorm van reflectie of zelfreflectie.
Ondanks de dagen afwezigheid is de wereld door gegaan zonder op mij te wachten en er gebeurde van alles wat een beetje langs me heen ging. Dat is ook prima want de wereld draait gewoon door, al ben je een paar daagjes wat minder aanwezig.

Glad

Nee, het is nog geen winterweer en dus geen kans op gladheid. De titel van deze blog slaat meer op de gladheid van mensen en van een persoon in het bijzonder. Een soort van gladheid waarvan je eerst nog denkt dat het vooral slimheid is. Een gladheid die in de loop van de tijd soms nog overgaat in een soort van boerenslimheid en dan nog acceptabel is. De gladheid waar ik het over heb doet je een beetje rillen van afschuw en de manier waarop Rutte zijn gladheid benut om politiek te overleven is van een soort dat ik zeg..brr. Gewoon niet goed meer en hoewel dat niet door iedereen zo gezien zal worden is het vooral een blamage voor de politiek en hoe dat in de samenleving beleefd wordt. Vergeten mag en kan maar de onwaarheid spreken, zoals dat netjes politiek geformuleerd wordt, normale mensen zeggen liegen. Onze belangrijkste politicus mag liegen en komt ermee weg doordat we moeten polderen met onze kleine politieke partijtjes. Het wordt tijd voor een Kiesdrempel zodat er fatsoenlijke ( qua grootte) politiek blokken ontstaan die kunnen zeggen; liegen jij, dan wegwezen. Geen handige taaltrucjes of draaien in je eigen cocon; wegwezen. Dat gebeurde gisteren net niet en dat is dan een voorbeeld voor een bijstand-gerechtigde die iets verkeer opgeeft( vergeet of liegt) en daardoor zes maanden bijstand moeten terug betalen en een boete krijgt. Leg dat maar eens uit meneer Rutte. Zelf vind ik de creatieve toepassing op de achternaam van onze premier wel terecht; opRutte.

Lente

Na een lange, en soms toch nog weer koude winter, is dan eindelijk de zon weer in huis en lijkt de lente nu echt los te barsten. Het werd tijd zeggen de meeste mensen en zijn blij dat je eindelijk weer even zonder jas en muts naar buiten kunt. Met een beetje geluk en in een windvrij hoekje kun je echt alweer van de zon genieten zoals het hoort. Het mooiste aan de lente vindt ik zelf, behalve dat ik weer eens in korte broek kan lopen het moment als de bomen en struiken gaan uitlopen. Vooral al sommige bomen uitlopen en er dan zonlicht op schijnt is dat het mooiste groen wat er bestaat. Het ultieme lentegevoel is dat. Wat een heerlijk seizoen. Het vooruit zetten van de klok is langzaam een lentemoment geworden en hoewel het hele zomertijd gebeuren onder druk staat waarbij nut en noodzaak steeds meer betwijfeld worden heb ik wel een wens. Als we afstappen van de zomertijd vanwege allerlei argumenten dan hoop ik dat de tijd wordt vastgezet op de huidige zomertijd. Lekkere lange zomeravonden is het devies voor mij. Dat is echt zo lekker als de dag tot een uur of 23u duurt. Nadeel is dan wel dat in de winter de dag later op gang komt en waar het nu met moeite om 8u licht wordt is dat nog een uur later. Pas tegen 9u licht en dan rond 17u de zon alweer onder en is het donker alweer ingetreden. Het zijn allemaal de voor- en nadelen van iets wat in 1928, ergens bij London, besloten is door het instellen van tijdzones. We zijn vooralsnog gebonden aan tijdszones om de wereldtijd beheersbaar te houden. Het maakt me allemaal niet uit als we maar in de huidige zomertijd belanden, misschien een mooi onderwerp voor een referendum?

Coalitie en meer

Na de gemeenteraadsverkiezingen in Brummen heeft inmiddels een gesprek plaats gehad met alle partijen over hoe het nu verder moet gaan. Dat is een soort rituele dans die moet worden uitgevoerd, al was het maar voor de bühne. Dat is ook prima hoor, zo hoort het ook om in de openheid te kennen te geven hoe de grootste vind dat het verder moet. Nu is mijn oude leermeester aan gezocht als de wegbereider naar een nieuw college en dus heeft zijn ( en mijn) Partij goede hoop dat die voorbereidingen zullen leiden naar een nieuwe coalitie die waar zijn ( en mijn) partij inpast. Of dat zo vanzelfsprekend is weet ik niet, het komt vaak niet op de inhoud aan maar op de poppetjes. Kunnen ze met elkaar, hebben ze er vertrouwen in, wordt er voldoende chemie gevoeld in de onderlinge verhoudingen tussen personen en partijen. Zo zijn er een aantal mensen al jaren op hun post en u weet dat de houdbaarheid van bestuurders en politici gebonden is aan data. Zo is Rutte in Den Haag een jaar of tien minister president en "ze" zeggen dat hij langzaam over zijn houdbaarheidsdatum heen gaat. Dat geldt overigens ook voor iemand als Pechtold en zijn politieke "vriend" Wilders die al over de data heen zijn, en je ziet dat hun momentum geweest is. Er is geen chemie meer met de kiezers alleen, voor hen te hopen, met hun achterban, de leden. Tot zover Den Haag Vandaag en terug naar de Brummense werkelijkheid waar we nog nooit een wethouder hebben gehad die, in de recente geschiedenis, vier periodes wethouder is geweest, en vermoedelijk een precedent schept omdat het motto altijd is geweest; twee periodes, alleen als het noodzakelijk is drie. Die blijkbare kandidaat zou het niet moeten willen en zijn momentum, nou daarover heb ik u al onderhouden. Erger nog dan dat is dat er een coalitie van vier partijen dreigt te ontstaan die twee kleine partijen weliswaar de gelegenheid gaat bieden fors uit de hoek te komen qua oppositie maar een vruchteloze politieke periode tegemoet gaan. Of de democratie daarmee gediend zal zijn is de vraag. Bovendien betekent vier partijen ook tenminste vier wethouders en dat hebben we uit een eerdere periode bemerkt is ook ruim bemeten. Niet doen dus allemaal en laten de winnaars van de laatste verkiezingen de boel eens goed opschudden en van gebaande paden afwijken. Rust roest.