Steengroeve

We zijn druk vanochtend, het andere Klinkertje en ik. De boel op orde maken want nadat ik u verliet gisteren kwam er een nieuw mailtje. "Met spoed contact met Staatsbosbeheer opnemen, en u weet, als de Staat roept dan.....

Gebeld naar SBB en.blijken de filmpjes van het andere Klinkertje goed aan te slaan, er wordt veel op gestemd. Dat betekent ook dat SBS, die de actie van SBB ondersteunt nu langs/aan wil komen voor opnames van ons tuintje en van de steengroeve in Winterswijk. 

Daarvan zijn we nu in afwachting, van de komst van cameraman en presentatrice, opnames in de tuin en daarna door naar Winterswijk. Geweldig natuurlijk en, zo horen we vanochtend, we mogen de steengroeve zelf in. Hetgeen voor het andere Klinkertje, maar ook voor mezelf, wel de slagroom op het toetje is. 

Dat wordt geweldig, en de eer is geheel aan het andere Klinkertje die, met betrekkelijk eenvoudige middelen, iets moois heeft weten neer te zetten. Het oog op de natuur maar meer het oog voor detail brengt haar tot hier, en dat is heel mooi.

Wordt ongetwijfeld morgen vervolgd.

Feestelijke Buurt

 Afgelopen weekend was het feest voor ons buurjongetje. Hij was, zo hoorden we, een tweetal weken ervoor besneden volgens Islamitische traditie. Er zijn dus wel overeenkomsten tussen de zo gewenste Joods Christelijke traditie en Islamitische traditie, maar dat even terzijde Geert. Feest welke ten dele op het parkeerplein achter ons huis gevierd werd. Onze buurt toonde zich eensgezind en kwamen bijna allemaal op het gezang en getrommel af . Het ontlokte één van de buurtbewoonsters de opmerking dat het toch wel erg mooi is als je zulke tradities nog hebt. Dat geeft een saamhorigheidsgevoel, en daaraan hebben we allemaal behoefte, nu en dan.  Zo leidt ik maar af uit deze opmerking. Ze heeft wat mij betreft helemaal gelijk, fijn dat het als een aanwinst wordt gezien en gevoeld, multi-culti kan en mag nog. Wat een "rijke"buurt wonen we dan, gelukkig maar.Leuk en mooi was het, zo’n hele bonte verzameling mensen en voertuigen. Voertuigen, jazeker die waren er ook want elders werd het feest voortgezet en daarheen moest de jongeman, met gevolg, heen vervoerd worden.Gevolg was wel dat buren die elkaar niet of nauwelijks spreken in gesprek waren over dit feest, over de auto, over de muziek en over de prachtig geklede dames en heren ( bijna allemaal strak in pak). Een bijzondere gebeurtenis dus voor de familie ( onze buren) en de jongeman in kwestie. Op het laatst van de ceremonie op het pleintje werd een trommel dwars gezet en de jongeman erop. Muziek ging door met de resterende muzikanten en er werd geld in de mond van het jongetje gestopt. Dat zal vast een betekenis hebben en bij de eerste beste gelegenheid ga ik voor u vragen wat dat betekende. 

Een jaar

Het is vandaag precies een jaar geleden dat ik begonnen met deze Blog en daarmee feliciteer ik mezelf uiteraard van harte. Het is met Bloggen hetzelfde, zo stel ik me voor, als met muziek creëren/schrijven/bedenken. Gabriel zegt het tijdens een concert welke wij op dvd bezitten. Sometimes they land on you’re lap, but most of the times it doesn’t and it takes year’s to finish a song. Hij zegt ter intro van de song die ik al eens bij u onder de aandacht heb gebracht; Sky Blue. Prachtig nummer overigens en dan in de uitvoering met als backing vocals; blind boys of Alabama.

Met excuses voor de hoeveelheid Engels in deze tekst maar het is even niet anders.

Een jaar voorbij en ik heb ongeveer 300 Blogs geschreven. Ja dat er zestig te weinig als je het Bloggen opvat als een soort van dagboek. Zo ben ik er eerlijk gezegd ook wel een beetje in begonnen. Gaandeweg wordt het wat makkelijker en eigenlijk ook leuker om te doen. Met goeie en minder goeie Blogs. Die veel gelezen zijn en minder, die ontroerend waren ( ook voor mezlf als ik ze teruglees) en soms helemaal niet. Van sommigen van u weet ik dat met het label muziek er direct de passeerknop gehanteerd wordt. Dat gaat aan u voorbij. Er zijn een paar Blogs waar ik zelf trots op ben, er zijn er ook een aantal geweest die alleen dienden om in vorm te blijven.

Het belangrijkste vind ik het Bloggen als uitlaatklep. Dat u maar weet wat er gebeurd, in dit land, in deze gemeente, in deze straat, in dit huis en in deze kop. 

Op een volgend jaar.

Huisarrest

We hebben huisarrest, we kunnen niet van huis omdat wisselend deuren en ramen open moeten, open moeten blijven staan, vanwege het schilderen.
Het is geen bijzonder weer dus het wordt deze week nog niets met wandelen maar hopelijk kunnen we volgende week weer eens wat doen. Het is inmiddels een tijdje geleden dat we de laatste keer gewandeld hebben en dat is jammer. Maar “elk voordeel hep z’n nadeel”, en omgekeerd natuurlijk. Zo hebben de ramen op de verdieping aan de voorzijde van onze woning zich mogen verheugen in grote belangstelling van het andere Klinkertje. Door de steiger was er ruime gelegenheid om die arme ruiten eens grondig te soppen. Lekker schoon maar weer. Dat we nu verplicht thuis zitten heeft weer als voordeel dat ik toekom aan lezen van stukken, schrijven van stukken, stukjes en Blogs. Het is ook wel lekker rustig in je hoofd want we kunnen nergens naar toe, al zouden we willen. Dus aan de slag voor het privé en publieke deel van ons bestaan.
Dat heeft het andere Klinkertje inmiddels onder de aandacht gebracht van het programma Vroege Vogels. Of ze een stukje film mochten gebruiken wat bij haar op de site staat, of op het You Tube kanaal, dat weet ik eigenlijk niet. Zo melde de producer van het programma zich, en als u nu denkt; wow, spectaculair. Nu is het dat voor een selecte groep van mensen waarschijnlijk wel want het gaat om de Kleine Vuurvlinder, prachtig natuurlijk. Het leukste is eigenlijk wel dat Vroege Vogels in haar naspeuringen van bepaalde filmpjes bij het andere Klinkertje uitkomt en dan vriendelijk vraagt of ze het mogen gebruiken, dat is nog eens spectaculair.  

De boer

Wat een boer niet kent, etc. Altijd ook zo gelachen om die rare Belgen met hun oesters en die rare Duitsers met hun Spargel. Dat doe ik voorlopig niet meer, heb weer iets nieuws leren eten, en moeilijk was het niet. 
Asperges, ik kende ze alleen uit blik of glas, in ieder geval van die kleine dingen die al zijn gekookt. Dat was nu anders: ze waren groot, geschild en kort gekookt, overgoten met Hollandaise saus, samen met wat gekookte aardappelen en gekruimde hard gekookte eieren. Samen met een klein beetje witte wijn eten, heerlijk. Gaan we zelf binnenkort eens maken, zien of het dan net zo simpel is als ik hier probeer uit te leggen. Wel mooi als je een iets nieuws aan je menu kan toevoegen, helaas wel erg seizoensgebonden, maar niettemin.
Nu en dan put ik in mijn geheugen: wat aten we vroeger toch ook alweer, van die lekkere makkelijke dingen.
Hamburgertjes met uien en die dan met kaas afbakken. Oh zo lekker maar het vult enorm. Lekkere goeie knakworst  op een broodje met sla, met mosterd of ketchup. Hoewel ik net een broodje gegeten heb loopt het water me in de mond en het duurt nog even voordat er weer gegeten wordt. Nou dat wordt even afzien maar ook dat is wel goed voor me.

82

De leeftijd van mijn moeder, vandaag bereikt. Het wordt al een kleine traditie om dat bij Johan te vieren. Bij Johan is in "de Korenmolen" die dan vreemd genoeg een oliemolen is, maar dat terzijde. Niet gedacht  dat we deze verjaardag nog zouden vieren. In oktober kwam bericht dat het een zaak van weken, maanden zou zijn. Die gedachte was enerzijds natuurlijk onthutsend, anderzijds is mijn moeder op een leeftijd gekomen dat dit soort berichten niet meer leiden tot complete ontsteltenis. 
Na de dood van mijn vader is ons leven maar vooral dat van haar in een ander vaarwater terecht gekomen. Hoewel de gebreken, en de incidenten, zich stapelen is er toch een betrekkelijke rust en gelatenheid  in de plaats gekomen van alle commotie rondom de laatste jaren van het leven van mijn vader.
Die rust en gelatenheid zijn haar eigenlijk ook zeer gegund want het heeft heel veel energie gekost, en dat heeft zij, weet ik zeker, graag en met alle liefde gedaan. Dat er nu relatieve rust is maakt dat de verjaardag haar zeer gegund is. Na een val van een tweetal maanden geleden, waarna ze er uitzag als een  Indiaan op oorlogspad, ziet ze er nu weer goed uit. Dat, met het feit dat ze er nog is, ondanks alle andere verwachtingen, maakt dat het een mooie middag gaat worden.
Lekker eten, drinken en een beetje kletsen. Dat komt voor vandaag helemaal goed, gefeliciteerd ma.

Mooi Weekend.

Met een mooi weekend in het vooruitzicht, gevolgd door een week die ik nu al kan beschouwen als druk, ben ik toch wel blij van binnen. Bijna Churandy blij; zo van heerlijk wat me nog allemaal te wachten staat. Wat erna komt komt erna, nu nog even niet druk om maken, dat komt toch wel. Nu even genieten van het moment, heerlijk de kop nog even in het zand steken.
Vandaag naar de Bergh, spargel eten. Dat is voor ons iets nieuws, niet op zich asperge eten maar wel als maaltijd. Morgen is ma jarig en gaan we naar Johan eten en drinken. De man heeft nog steeds "de Koningh"van de tap. Die worden in prachtige tulpglazen getapt en zijn heerlijk. Nou ja; u hoort het, een mooi weekend voor de boeg, tot maandag.

Hemelvaarten

Op de dag dat Nederland zich opwarmt om vanavond een Jackpot van 38 miljoen Euro te gaan uitdelen ben ik opgehouden te schroeven, boren en wat allemaal nog meer. Gisteren hebben het andere Klinkertje en ik een mooi autoritje gemaakt door de Betuwe waar, net als andere jaren, wij te laat waren voor de bloesem. 
Het mocht de pret niet drukken want we hebben ons uitstekend vermaakt en een prachtige dag gehad, lekker even eruit en op plaatsen geweest waar wij nog nooit geweest waren of al heel lang geleden. Met het pontje over de Nederrijn bij Doornenburg - Pannerden. Dichtbij Tiel geweest en lange stukken langs de Rijn en de Waal gereden. Mooi is dat, en met lekker zonnig weer is alles even mooi. Zelfs de door ons verfoeide Kerncentrale in Dodewaard lag er mooi bij. In die buurt nog even van de dijk richting Waal gereden, eigenlijk voor een sanitaire stop maar het andere Klinkertje hoorde er allerlei bijzondere vogeltjes dus dat werd toch een verlengd bezoek.
Mooi was het en zo wil je de Hemelvaartdag wel doorbrengen kan ik u zeggen. Doordat we de jongste zouden oppikken in Rheden kwamen we vanuit Groessen en Westervoort rijdende over de IJsselbrug van het Velperbroekcicuit. Voor je kijkend en vooral naar rechts zie je nu weer goed het Veluwemassief wat voor je opdoemt, onze eigen bergmassief. Op de Veluwezoom aangekomen voelt het echt als thuiskomen, de afwisseling van weiland, water en bossen is wat onze streek zo speciaal maakt en waarom of we er zo van houden. Na een dagje door de Betuwe, ook mooi, voelde het echt als thuiskomen, en dat is misschien nog wel het mooiste van gisteren.