We weten het al een hele tijd maar nu is het zover. De sloop van het huis waar mijn ouders 35 jaren hebben gewoond is begonnen. En op de een of andere manier doet dat wel wat met uw schrijver. Waardoor dat komt weet ik niet precies maar bij mijn ouders was het altijd gezellig, leuk en een warm nest. Een fundament, mijn vader en moeder, waarop je kon bouwen en het voelt alsof het fundament wordt gesloopt. In onze ogen ook nog onnodig want deze woningen waren best goed te renoveren. Dus treurigheid en verzet tegen de vernieuwing, dat is eigenlijk hoe je het gevoel kan samenvatten. Een soort van troosteloos die ik maar moeilijk plaats kan geven. Zo zuinig als ze op die woning waren; garage achter het huis welke al eerder gesloopt is, andere ( voor eigenkosten) douche erin gemaakt, mooie kelder onder het huis en ga zo maar door. Maar goed, op de bijgaande foto is al te zien hoe er feest gevierd wordt; de pannen van het dak.
