Ees

We hebben met onze oudste en onze kleinzoons een prachtig weekend in Drenthe mogen doorbrengen. Nog wel een dorpje naast het ons bekende Odoorn. De plaats, in die tijd gemeente, waar mijn vader geboren is. Op een mooi park en in een mooie omgeving waar het andere Klinkertje en uw schrijver nog een paar maal per auto zijn rond gedwaald. De oude stekken bekeken waar overigens niet veel meer te herkennen valt. Net als in Eerbeek vallen de huizen die door ons of door familie bewoond zijn ten prooi aan de slopershamer. Toch is het fijn om, voor mij althans, even te dwalen door de gedachten van, inmiddels, vijftig jaren, geleden. In het oneindige lint van woningen en bedrijven van Valthermond welk dorp zo’n kleine tien kilometer lang is. Even gekeken bij onze naamgenoot die vroeger hier een winkel had maar welke ze aan de binnenkant aan het slopen, of renoveren, zijn.

Voorbij de Mondenweg, richting Musselkanaal, wordt het dorp steeds mooier want daar is het Zuiderdiep nog een diep ( een kanaal) en dat staat veel fraaier dan de gedempte. Jammer wel van het landschap maar dat is maar zo. 

Met ons gezelschap hebben we natuurlijk een toeristische tour gemaakt want nog nooit geen hunebedden gezien en dat hebben we ingehaald. 

Tussen Klijndijk en Valthe bevindt zich een hunebed en in het bosverscholen een onderduikhol. Vooral het onderduikhol maakte indruk want het daar aanwezige hunebed is niet echt een schoonheid. Daarom, na bezoek aan de bakker in Valthe ( Groningse hardbroodjes) een bezoek gebracht aan het hunebed in de boswachterij van Exloo. Dat is een fraai bewaard gebleven exemplaar, zie foto. En verder natuurlijk veel lol gehad want de avonden waren kostelijk met spellen als Hitster, onze eigen versie van Wie ben ik en natuurlijk het onnavolgbare rummikub. Hilarische taferelen speelden zich in de avonduren af. We hebben ons ook. ngo een aantal keren begeven naar het nabij gelegen Borger voor inslaan van eten en hapjes, het was meer dan een genoegen.