Het
heeft wat gekost, de hitte van de afgelopen tijd. Waar anderen al lopen te
balanceren met hun energieniveau na weer een hete en dus slecht geslapen nacht,
daar voel ik alles nog met een factor drie of vier heftiger. Dat is tenminste
mijn beleving van de afgelopen weken die een afwisseling waren van dagen en
nachten proberen te rusten en wat te doen. In de vroege ochtend al boodschappen
doen, makkelijk koken en tot zondag vooral rustig op de bank geparkeerd zitten
kijken naar de Tour en andere sporten. Deuren en ramen dicht om te proberen de
warmte buiten de deur te houden. Gisteren was het de laatste dag van de warmte
maar in huis is het evengoed nog steeds 25 graden en doorluchten helpt maar
niet zo snel als je zou willen. Eindelijk dus ook de moed om weer even een
stukje te schrijven. De tour afgelopen, en dan valt er altijd een beetje een
gat in je dagritme, na het WK voetbal voor vrouwen, Wimbledon en de Tour de
France is er een lacune in het dagprogramma. Niets om te kijken zeggen we dan
maar in dit Netflixtijdperk valt dat erg mee natuurlijk. En er is nog de andere
sport want de Formule 1 was natuurlijk fantastisch de laatste drie races. Na
het enorme debacle in Frankrijk, op een weliswaar zeer kleurrijk circuit, werd
de meest kleurloze race van dit seizoen gereden. Maar, dat moet gezegd, de
heren hebben het ingehaald en op een geweldige manier. En de politiek zegt u,
was daar niets over te schrijven. Natuurlijk is het lokaal helemaal stil
gevallen en dat geldt eigenlijk ook voor landelijk na alle gekrakeel over de
baantjes bij de EU en het bezoek van Rutte aan Trump. En daar kan ik elke dag
over schrijven, wat van vinden en eindeloos over door ouwehoeren; Trump. Zo
geen president; niet in daden en niet in woorden. Nog nooit vertoonde politieke
corruptie op dit niveau, voortdurend anderen de maat nemen in bewoordingen, en
tegen mensen, die hun weerga niet kennen. Als anderen hem de maat nemen dan is
het fake, of begint gewoon te schelden, zeer unpresidential. Het is gewoon een
schoffie die de wereld en vooral de USA uitlacht, en voeg ik maar aan toe; waar
de onder- en de bovenwereld elkaar treffen. Niet besmuikt lachen, ook niet
achter de handpalm maar recht in het gezicht, en de helft van de Amerikanen
ziet het niet. Die parallel kun je overigens gewoon doortrekken naar Nederland
waar veelal het beleid van Rutte en zijn VVD kabinet onderwerp van hoon en
discussie maar de steun die hij krijgt voor dit beleid is niet eerder vertoond.
En voor mij onbegrijpelijk voeg ik er maar aan toe. Maar verder wil ik het nog
even niet met u hebben over politiek.
In
een klein plaatsje in de Millingerwaard zit ik, samen met Ülli te wachten tot
het andere Klinkertje terugkeer uit de Duffelwaard. Op zoek naar een bijzondere
rups die er op de foto ook heel bijzonder uitzien. Zelf niet mee gewandeld want
sinds vorige week voorzichtig gestart met een beetje werk. 3x 1 uur om er weer
een beetje in te komen. Volgende week ga ik naar 3x 2 uur en hoewel het
relatief kort is heb ik toch even tijd nodig om te wennen aan de nieuwe structuur.
Daarom ook even het wandelen op een laag pitje gezet want het wennen kost
energie en de beschikbare moet ik goed verdelen. Dus het andere Klinkertje is
aan de wandel en ik ben de taxi. Dat is voorlopig een goede verdeling in de
activiteiten op dit moment. Later zien we wel weer, nu eerst wennen aan de
nieuwe realiteit. Hoe dat gaat met het werken? Best wel bijzonder eigenlijk
want het is ander werk. Administratief, licht administratief werk is iets wat
ik nog niet kende, wel zware want daaronder verstaan ze iets als planning, denk
ik. Licht administratief werk dus, leuk om te doen en momenteel ook nog iets
waaraan de werkers direct iets hebben. Waaraan ze normaal niet snel toekomen,
leuk om te doen en die planning komt ook wel weer denk ik, maar nog even niet.
Het
drukke sportseizoen is weer aangebroken, nadat we getrakteerd zijn op het WK
voetbal der dames, morgen de finale, start vandaag de Tour de France, Wimbledon
is nog bezig en ook het F1 seizoen begint eindelijk op gang te komen na
Verstappen's zege afgelopen week in Oostenrijk. Kortom, het is moeilijk kiezen
tussen al het sportgeweld want tussendoor ook nog een paar keer de Diamond
League, en ik vond het allemaal leuk om naar te kijken. Gelukkig is er nog
steeds tijd om te wandelen want na een hele warme periode waarin het wandelen
op een laag pitje kwam zijn we deze week weer voorzichtig begonnen. Gisteren
een beetje teveel, reden waarom ik thuis ben en het andere Klinkertje bermen
aan het inspecteren is. Pijn in de bovenbenen die ik vandaag maar wat rust gun.
Gisteren gewandeld in de buurt van het Kootwijker veen, ik had er nog nooit van
gehaard maar het ligt in de buurt van Rabbit Hill bij Nieuw Milligen, grofweg
dan. Heel erg mooi gelegen maar veel, teveel, mul zand gelopen en dat is funest
voor de net weer startende beenspieren. Ach, erg is het niet want die spierpijn
gaat wel weer over en dan wandelen we vlak en hard om er weer wat in te komen.
In de tussentijd is er lekker veel tijd om niets van al het sportgeweld te
missen, top.
Red
u het allemaal nog? Met de warmte bedoel ik natuurlijk. Daar wilde ik het met u
over hebben, een 10 dagen geleden alweer recordtemperaturen in het land. Zelf
redde ik het niet want dat is mij allemaal veel te warm. Zo ineens val ik ook
uit de routine die we de afgelopen tijd hadden opgepakt. Wandelen gewoon geen
doen, ook in de ochtend veel te warm. Dus zijn we een beetje zoekende naar een
nieuwe routine en ongemerkt is het zo ineens juli geworden. Vakantietijd en
geen goede periode om in een ritme te komen. Iedereen en alles is in beweging
en bezig met de vakantie. Dat gaat voor ons niet anders want hoewel we niet
weggaan is het toch een andere periode. We passen even niet op de kleinzonen en
we zien ze ook niet zoveel. Het is een "vrije" periode en dat geeft
ook even ruimte. Ook fijn.