De
vluchtelingencrisis is gestopt, zo lijkt het wel. Je hoort er niet veel over en
het lijkt wel alsof de crisis vanuit Den Haag bezworen is. De media hebben er
ineens minder aandacht voor en dat is bedenkelijk. De mensen die op de vlucht
waren zijn heus niet gestopt met vluchten omdat er in Den Haag en later in
Europa iets is beslist, samen met Turkije. Dat overleg en later de
overeenkomsten hebben de man in Turkije een gevoel van almacht gegeven. Hij
waant zich bijkans onschendbaar en via zijn partij probeert hij zijn invloed in
binnen- en buitenland te vergoten. Nu is Turkije een seculier land ( land dat
niet aan een religie is gebonden) en dat is te hopen dat daarin geen
verandering komt. Daar ziet het langzaam wel naar uit. Het is niet echt en
dictatuur maar het neigt naar autocratie waarin de machthebber verheerlijkt
moet worden en kritiek niet meer mogelijk is. Dat is een gevaarlijke
ontwikkeling en tot nu toe was het in Turkije zo dat machthebbers op het punt van
hoogste roem en glorie tot de orde werden geroepen door het leger dat in dat
land de bewaker is van de democratie maar meer nog van een seculiere
samenleving waarin niet de ayatollahs/zeer conservatieve politici het voor het
zeggen hebben maar democratische processen de staat besturen. Dat klinkt simpel
maar in de basis klopt het. Met een paar staatsgrepen ( 1961, 1971 en 1980)
hebben de militairen na een afkoelingsperiode en herschrijven de grondwet de
democratische processen weer op gang laten komen. Nu er een rechtse volkspartij
aan de macht is wiens leider de neiging vertoont zich almachtig te voelen is de
vraag of en wanneer het leger zal ingrijpen. Zeker nu in gegrepen is in de
status van parlementsleden die hun onschendbaarheid verloren hebben en daardoor
eigenlijk niet meer ongestraft openlijke kritiek kunnen uiten op de bestuurders
van het land zonder dat hen een strafrechtelijk vervolg wacht. Het zijn tekenen
van een in zichzelf kerende maatschappij die een groot leider gaat volgen.
Morgen gaat de kanselier van Duitsland op bezoek in Turkije en zij gaat het hem
zeggen, hoop ik. De voorbereidende beschietingen zijn in ieder geval begonnen
via de pers. In de Frankfurter Allgemeine lees ik dat kanselier Merkel het
volgende, in relatie tot Turkije, opmerkt; "Einige entwickelungen bereiten
uns Große sorgen". Nou ja,
dank je de koekoek, zou mijn oma gezegd kunnen hebben. Alle ontwikkelingen in
Turkije zijn zorgelijk, of het nu gaat om de PKK of mensen die nu naar Europa
doorgaan waarvan ineens blijkt dat er heel veel zieken en zwakken komen. En ja;
die moeten ook geholpen worden maar het is de tegenwerking; waar eerst hoog
opgeleide mensen kwamen is die stroom gedraaid naar anderen. Het is een
explosieve situatie die wel iets meer aandacht verdient van Merkel, die
overigens wel terecht de Four Freedoms Award kreeg, in mijn beleving dan. Door
Turkije en haar machthebbers wordt ze wel zeer getergd zoals onlangs de rel
over de belediging van een bevriend staatshoofd door een Duitse komiek. Veel te
veel wordt met bijzaken de aandacht van de hoofdzaak afgeleid. In een strikt
seculiere omgeving zoals Europa van Turkije verwacht zouden deze problemen niet
zijn ontstaan. Mw. Merkel is een sterke vrouw en volgens Forbes de machtigste
ter wereld op dit moment. Zij moet in deze constellatie vrijwel alleen opereren
want, als is Nederland voorzitter van de EU, je kan zien en merken dat zij er
alleen voor staat en ik wens haar succes met de besprekingen deze week.
Wandelen, gezellig,drama, leuk, nadenken, leven, hobby, schrijven, en nog veel meer
zondag 22 mei 2016
maandag 16 mei 2016
Gedenkwaardig
Toch nog even; in de laatste blog
was mijn slotopmerking dat ik er niet op kon wachten dat Max zijn 1e zou
winnen. Heb ik een vooruitziende blik want het gevoel gisteren; nadat hij de
finishlijn passeerde, was te vergelijken met het gevoel zoals na de winst van
Oranje in EK 1988. Zoiets van; dat ik dat nog een keer mag meemaken. Een zeer
geëmotioneerde Olav Mol die even geen woord uit kon brengen en daarna zeer
menselijk commentaar gaf. Geen analyse of andere flauwekul maar gewoon als
mens. Het was een gedenkwaardige middag, niet alleen voor ons Nederlanders,
maar ook voor de F1 wereld op zich. Jongste coureur ooit aan de leiding van een
race, jongste coureur ooit die een race won, jongste coureur ooit die..., en
dan nog een paar records die hij gisteren verpulvert heeft. Daar gaan we nog
veel plezier aan beleven en aan de reacties van gisteren te merken heeft de F1
er wel weer een paar fans bij. Hopelijk kan Max die rare Ricciardo iets anders
aanpraten over die Halo, wat een afgang.
Niets cadeau gekregen heeft hij
gistermiddag op dat prachtige circuit van Barcelona want bij Ferrari hebben ze
zich de haren uit het hoofd getrokken, reken maar. Eindelijk een kans, na
uitval van Mercedes, om een race te winnen en dan zo'n gastje die ze even
verteld hoe het moet. En dat blijft voor mij nu over, dat woord dat alles zegt;
gedenkwaardig.

zaterdag 14 mei 2016
Mentaliteit

vrijdag 6 mei 2016
Giro
Zit voor de tv heerlijk te kijken
naar de verrichtingen van de wielrenners die , voor wie de kwaliteit van de
Apeldoornse wegen kent, met een enorme vaart. Er zijn er bij die de 60+ halen
op die twee smalle bandjes. Het is overigens een prachtig gezicht. Het is ook
nog mooi dat de Apeldoornse bestuurders nog Italiaans mooi weer konden
bestellen, op het laatste moment maar toch. Apeldoorn heeft een prachtig
reclameplaatje en wat is het Loo van boven prachtig om te zien. Indrukwekkend
is het en doordat het een tijdrit is zijn ze de hele middag in het dorp/ stad.
Beetje pijnlijk punt altijd voor Apeldoorn want het heeft geen stadsrechten en
blijft voor altijd dorp, in de Nederlandse verhoudingen dan. Voor het buitenland
is het uiteraard een stad. Gisteren was er ook nog groot nieuws op het
Nederlandse sportfront want Max gaat van het kleine Torro Rosso naar het
grote Red Bull van de weeromstuit zou ik het zowat ook nog gaan drinken. Wat
een nieuws is dat. Vandaag lees ik de analyse van Martin Brundle op een F1 site
over deze opmerkelijke transfer. Daarin verrast hij mij door te stellen dat ze
(Red Bull) Max tevreden moesten houden. Zowel Mercedes als Ferrari zitten
achter Max aan en RB besluit om dan maar om Max naar het grote team te brengen.
Hij noemt het een meesterzet omdat zij nog verder kunnen ontwikkelen met de
Renault die nu Tag Heuer heet. Dat is toch een wonderlijke redenatie want vorig
jaar kwam die motor niet vooruit en nu gaat het. Het leek me toch zo dat
vooralsnog de Torro Rosso een betere indruk maakte dan de Red Bull. En daar
willen ze jongeling tevreden mee houden, en dat tevreden een overweging is, dat
was voor mij de grootste verrassing. Goed, terug naar Apeldoorn want daar
wordt gefietst, en mooi ook. Zo direct komt er ene Tom die ook uit Limburg
komt.
donderdag 5 mei 2016
Bevrijding
Het is vandaag Bevrijdingsdag en dat blijft na 4 mei een dag die altijd blijft hangen. Bij ons thuis belangrijke dagen. Mijn vader die rond 19u in een zeer donker pak naar de gereformeerde kerk bij ons in de buurt vertrok om een uur later terug te komen, meestal met een somber gezicht. Hij was dan, vanaf de gereformeerde kerk meegelopen in wat heette; de stille omgang, naar ik meen. Het was de huidige stille tocht die al vanaf verschillende plekken in het Eerbeekse zijn startplek heeft gehad maar wel altijd eindigt op de begraafplaats aan de Coldenhovenseweg waar een herdenkingsmonument staat. In de tussentijd keken wij naar de herdenking op de Dam en waren we zeker niet op straat. En stil zijn om 20u, twee minuten die als kind wel een eeuwigheid duurden. Daarna soms nog de verhalen over wat er beleefd was in die donkere dagen van WOll. Vast pandoer was in ieder geval mijn moeders angst voor in de nacht overkomende vliegtuigen die haar tot in haar laatste dagen hebben achtervolgd. Het verhaal waarin ze vertelt dat in hun kelder in Brummen, bij de IJssel en Zutphen gelegen, op een soort bed van de aardappelopslag, de nacht doorkwamen als het luchtalarm was. Het donker in die kelder en het geluid van overvliegende vliegtuigen, het heeft haar nooit meer los gelaten. De voorafgaande dagen aan 4 mei waren dus altijd een beetje sombere en donkere dagen want op de televisie was het eind jaren zestig en in de jaren zeventig bepaald geen feest voor kinderen. Bepaalde programma's, ook voor kinderen, werden niet uitgezonden en het aanbod van televisiezenders was zeer beperkt zoals ik al eens vaker heb uitgelegd. Moeilijke dagen dus die dan uiteindelijk op 5 mei hun einde vonden. Dat was in meerdere opzichten een dag van de bevrijding waarin we in ieder geval altijd leuke dingen deden, erop uit gingen. Vandaag, op 5 mei 2016, werd ik onverwacht zeer getroffen door een filmpje gedeeld door mijn oudste neef van moeder's kant. Een filmpje op waarin te zien is hoe een luchtverkeersleider op Schiphol de stilte van 2 minuten op Schiphol filmt. Dat vindt ik in deze drukke en jachtige tijd waarin bijna geen tijd is om stil te staan, buitengewoon opvallend. Je hoort het wel; het is overal twee minuten stil en er is bijna niemand op straat maar die stilte zie je nu toch gebeuren. Het ontvouwt zich als het ware voor je eigen werkelijkheid . Het is, voor mij, indrukwekkend en net zo indrukwekkend als de herdenking op de Dam waar Ahmed Aboutaleb een applausje kreeg van het mee herdenkende publiek, ook een opvallend feitje. Zelf twijfel ik altijd waar ik naar zal kijken; de herdenking op de Dam of de herdenking op de Waalsdorpervlakte die beiden hun eigen dynamiek hebben. Die op de Waalsdorpervlakte is vanwege het gebruik van de grote Klok wel een bijzondere. Beter is het waarschijnlijk om er zelf bij te zijn. De laatste jaren kon ik niet opbrengen maar volgend jaar ga ik zelf weer, dat heb ik mezelf nu voorgenomen. Het wordt weer tijd.
Abonneren op:
Posts (Atom)