Licht

Een klein beetje licht aan het einde van de tunnel. Deze week x foto’s gemaakt van de elleboog, chirurg bezocht en eindelijk komt er enig schot in de zaak en mag er wat zwaarder geoefend

worden. Zoals ik de fysiotherapeut al liet weten, en eigenlijk aan iedereen die het horen wilde; 1e doelstelling is autorijden. Als dat kan ben ik weer heel blij maar daarvoor moet geoefend worden en dat is wat nu ook doe. Proberen met beide handen te typen om de kracht in de linkerhand te krijgen en vooral de motoriek te bevorderen. De nieuwe oefeningen zijn ook heel leuk; met een handdoek over de deur, met duim en de respectievelijke vingers een pen vasthouden, beetje rollen met de pols naast de oefeningen die ik al had en het mag een beetje pijn doen. De opioïden zijn gestaakt en beïnvloeden me ook niet meer hetgeen voor mezelf en de omgeving een aanzienlijk verschil maakt. Zelfs de thuiszorg zijn we een beetje aan het afbouwen, dat is ook fijn, beetje weer op jezelf. Wel geluk met heel veel Olympische sport overdag, kan veel tv kijken maar nu en dan ook een wandelingetje die we wat proberen uit breiden. Om alles maar kort samen te vatten; ik ben aan het revalideren, en met redelijk succes, het autorijden komt in zicht. Duurt niet zolang meer meldde de fysio, yes. 

Wat een fijn neveneffect is van de Olympische spelen is dat alle praatprogramma’s naar de achtergrond zijn verdrongen en we niet elke dag met de neus op het nieuws worden geduwd. Het klinkt misschien vreemd maar dat is ook echt een adempauze die helaas volgende week weer eindigt, jammer wel. Twee weken en een paar dagen alleen het journaal; dus weinig Trump, Poetin en aanverwante zaken, even niet over na hoeven te denken, in ieder geval veel minder. Bijna zou ik zeggen mooie tijden en straks komt de harde realiteit weer naar binnen. Had ik u al vertelt dat we in principe na 20.30u niet maar naar actualiteiten kijken om een beetje fris in het hoofd naar bed te kunnen, zonder de problemen van de wereld mee te torsen. En dat bevalt heel goed. Die routine gaan we straks weer terug brengen in ons dagelijkse leven, net als autorijden hoop ik zeer.

Wereldkankerdag

 

Gtst

Weinig verandering wilde ik u melden na mijn vorige berichtje dat Geert ziekjes is, het gaat zoals het gaat. Dat klopt niet helemaal want kleine stapjes voorwaarts is ook voorwaarts, en dat is wel het geval. Met hele kleine stapjes en voor mijn gevoel veel te langzaam, gaat het wat beter. Kan weer zelf naar het toilet, wat een overwinning, jawel. Zo zijn er steeds meer zaken die ik zelf kan doen en gisteravond voor het eerst, en eigenlijk een soort van per ongeluk, uit bed gekomen. natuurlijk allemaal veel te onzeker en daardoor risicovol maar toch. Nu is het volgende doel dat ik in bed weer op een zij kan liggen wat op zich al fantastisch zou zijn. Maar niets van dit alles is mogelijk zonder de niet aflatende hulp van het andere Klinkertje zonder wie ik naar een verpleeghuis/revalidatiekliniek zou zijn bevordert. En u begrijpt dat ik niet weet hoe ik mijn dankbaarheid kan tonen aan het andere Klinkertje en honderd keer per dag dank je wel zeg. Zij en ik zijn sinds de afgelopen maand 47 jaar bij elkaar, in lief en leed en in goede en slechte tijden en slechte tijden zijn in de laatste jaren wel genoeg aan bod gekomen. Hopelijk gaat het na dit akkevietje eens een poosje beter gaan, u begrijpt, ik hoop het zeer.

Nou nou

Ja, je weet het allemaal niet schreef ik u op de ochtend van 3 januari en dat klopt dan ook weer, te goed zou ik zeggen. Zoals u zich wellicht herinneren kan was het andere Klinkertje aan het ontkersten en bijna klaar dacht uw schrijver nog een handje te gaan helpen. Hoe het kwam zal een mysterie blijven maar ik viel. En of het door het snoer van de stofzuiger kwam of dat ik met een slipper bleef haken; het was goed mis. Op de linkerzijde gevallen en dat levert een aantal gekneusde ribben op en een verbrijzelde elleboog, zo bleek achteraf. Nu dus compleet afhankelijk van het andere Klinkertje met werkelijk alles. Duur van het project volgens de traumachirurg een jaar. Ja, je weet het allemaal niet maar zo kort erna in de kreukels had ik ook niet verwacht.Wordt vervolgd

2026

Het is inmiddels 3 januari 2026 en er is een maand vergaan sinds de laatste keer dat ik iets van me liet horen. Allereerst natuurlijk een mooi en vooral gezond 2026 gewenst. Het is een bijzondere maand geweest voor het andere Klinkertje en uw schrijver want er zijn wat dingen verandert in ons leven. Eerst maar materieel; we hadden in september een nieuw bankstel gekocht en die arriveerde net voor de Kerst, maar wel heel fijn; het zit echt geweldig en dat is voor onze ruggen heel fijn. Het andere Klinkertje heel druk geweest met ons huis in kerstsfeer te krijgen, en dat is haar meer dan gelukt. Geweldig dit jaar en ja; het is altijd al goed maar nu des te meer. Erg van genoten en vandaag is de dag dat de Kerst wordt opgebroken, altijd een moment die even doet slikken. Alle leuke spullen weer in de doos en tot 6 december van dit jaar. Gevoel van een kaal huis en veel minder licht. We hebben overigens wel een geweldige Kerst gehad met kinderen en kleinkinderen, fijn samen geweest, leuke foto’s gemaakt en heel lekker gegeten. En wij doen allang niet meer aan de Sint maar geloven dat de Kerstman vanaf de Noordpool zijn geschenken komt brengen. Veel en leuke cadeaus voor de kinderen en kleinkinderen en voor het andere Klinkertje en uw schrijver was een mooie fotocollage gemaakt van foto’s uit onze gezamenlijke gezinsgeschiedenis van ruim 40 jaar. Een geweldig cadeau waar uw schrijver toch even een brok van in de keel kreeg. En is ook een van de redenen waarom het wel goed is dat de kerstspullen weer opgeborgen worden want dan kan de fotocollage worden opgehangen. En we hebben enorm genoten van de Top 2000, het was weer zo heerlijk dat we vooral de nachten aan het “terugkijken” zijn, zolang het lukt maar nog een dag of wat en dat is ook afgelopen. Genieten al die diverse muziek en beelden. Maar ja; u kent ons; drama ligt altijd op de loer; oudejaarsavond wordt uw schrijver niet helemaal lekker en dus gaan we huiswaarts waar het andere Klinkertje en uw schrijver de verdere avond gezamenlijk doorbrengen zonder verdere narigheid. Na een dag is het ziek zijn weer over en gaat het weer goed, gelukkig maar dus een klein drama. 

Want grote drama’s zijn er genoeg in de wereld; de door Trump beloofde vrede in 1 dag voor Oekraïne laat nog op zich wachten. Het verschil tussen Poetin en Trump is tenhemelschreiend zoals de Amerikaan van Duitse origine zich telkens laat pamperen en een rad voor de ogen draaien door Poetin. Als het niet zo erg was zou het bijna aandoenlijk zijn zoals Trump er telkens weer in trapt. Nu zou Poetins datsja zijn aangevallen door Oekraïne zonder enig bewijs te overleggen. Trump trapt er bijna in dat vredesbesprekingen op deze manier geen zin hebben, volgens Poetin althans. Overigens hebben we in Nederland nog wel iemand die alles van Poetins datsja af weet, hem misschien vragen (Halbe Zijlstra)? En vandaag is de USA Venezuela aan gaan vallen om onduidelijke redenen. Hoewel dat land stikt van de olie en allerlei aardmetalen. Reden voor Trump om daar binnen te vallen? Verder reizen er wel steeds meer vragen over de gezondheid van Trump. Viel hij al een aantal keren in slaap bij officiële gelegenheden ( not sleepy Joe maar dozy Don ) nu is zijn mentale toestand ook onderwerp van discussie. Het rommelt er in ieder geval enorm. En in het najaar verkiezingen voor hun nieuwe tweede kamer; het schijnt de boel op de kop te zetten, we wachten maar af. 

 Wat wordt voor jaar? Behalve afwachten wat het geopolitiek gaat worden is het ook het jaar waarin uw schrijver officieel met pensioen gaat en daar kijkt hij wel naar uit. Waarin gemeenteraadsverkiezingen zijn, waarin de gemeente Brummen gaat kiezen voor een fusiepartner, waarin de Olympische Winter Spelen zijn, waarin de Formule 1 met hele andere auto’s gaat rijden en er een nieuw team bijkomt, waar het WK voetbal plaats heeft, waar op 12 augustus een volledige zonsverduistering plaats heeft, waarin op 4 juli de USA zijn 250 jaar bestaan viert, waarin we misschien wel weer naar de stembus moeten voor een nieuwe 2e Kamer omdat de onderhandelingen wel leiden naar een nieuw kabinet dat al snel weer valt. Ja je weet het allemaal niet hoe het jaar zal verlopen, we wachten maar af.