Nu er weer mensen richting de maan zijn, en er inmiddels omheen, is het weer in het nieuws. Het andere Klinkertje heeft een andere opvatting over de ruimtereizen, het landen op de maan, etc dan uw schrijver. Hoewel het andere Klinkertje, the love of my life en mijn rots in de
branding, en uw schrijver een andere mening hebben en beiden vinden we dat we onze mening op feiten baseren. Zelf noem ik haar een complotter ( zij vindt en denkt dat er nog nooit iemand op de maan is geweest, door allerlei schaduwen op films en foto’s moet dit in een studio zijn opgenomen, kan niet anders, etc). Zelf ben ik natuurlijk de naïviteit ten top door alles te geloven wat ons als feiten is gepresenteerd voor zoete koek te slikken. Het feit dat deze nieuwe maanmissie vaak is uitgesteld, meestal om technische redenen, is voor het andere Klinkertje reden om nogal smalend over de missie te doen. Zoals u kunt zien is hier het gevaar voor polarisatie zoals we dat op veel meer fronten zien in de samenleving in ons samenleven ook een punt. En ja; hoe komen we uit dit dilemma; tot nu toe is het; ” we agree to disagree”; we zijn het eens om het oneens te zijn. Na 47 jaar samen kunnen we wel wat van elkaar hebben en geloof me; over haar visie over de maanmissies heb ik vaak genoeg wat gehoord, geen nieuws onder de zon, haha.
Iets anders is dat Dozy Don nu weer Iran bedreigd heeft hun beschaving te ontnemen. Met het zoveelste ultimatum dat; als Iran de straat van Hormuz niet vrij geeft en dat is voor Iran natuurlijk een prachtig chantagemiddel dat ze niet snel zullen opgeven, er een ongekend bommentapijt op hen neerkomt. Met doelen die met gemak als oorlogsmisdaden kunnen worden gekenmerkt; energiecentrales, ontziltingsinstallatie en bruggen. Een kopie van Netanyahu dus, niet origineel en Don the Con onwaardig, omringd met allemaal andere idioten die blijkbaar ook geen enkele creativiteit hebben en alleen het advies geven; TACO ( Trump always chickens out). Het wordt met de dag erger en hij ( en zijn discipelen, hoewel Bondi discipel na ontslag een boekje open deed) trekken de wereld steeds verder in onbalans. Hoe dit verder afloopt gaat vast terugkomen in een volgende blog.
Als je agnost (gelooft dat men niet zeker kan weten of het bovennatuurlijke bestaat) bent zoals uw schrijver dan hebben deze christelijke feestdagen, net als Kerstmis overigens, niet meer betekenis dan vrije dagen. Vroeger op het werk en nu gewoon dagen dat er niet of weinig gewerkt wordt in de christelijke wereld. Dus welkom vanwege het vrije karakter maar niet om de kruisiging en wederopstanding van Jezus te vieren. In heidense gebruiken was deze periode vooral bedoelt om de komst van de lente te vieren. Het licht, het nieuwe leven etc. Nu vindt ik het verhaal van Jezus wel hartstikke mooi en sommige van de 10 geboden zijn meer op hun plaats dan ooit. De Matheus Passion van Bach hoort ook zo bij deze periode maar is vooral aan een wat elitaire toestroom die hier plezier in vindt, alhoewel de meesten drie en een half uur wel wat lang vindt op, meestal de kerkbanken. Zelf vindt ik de finale van het stuk mooi maar dat is persoonlijk natuurlijk. Hieronder te luisteren
Het feest van het licht en vroeger, jawel daar is vroeger weer, waren we met Pasen wel vaker in “het Noorden” zoals dat bij ons thuis heette. Op de terugweg zagen we heel wat Paasvuren In Drenthe ( Dalen en Wachtum) en Overijssel ( Heino, Hardenberg, Raalte) maar wij moesten uiteraard door. In ons dorp geen Paasvuur want die waren vooral in de Achterhoek. In eerdere jaren was er in januari wel een Kerstboomverbranding maar vanwege het milieu is dat ook afgeschaft. Dit jaar wil de lente maar niet goed doordringen en vandaag, 1e Paasdag in de ochtend, is het bij ons niet warmer dan 12 graden. De lente schijnt eraan te komen met temperaturen tot bijna 20 graden volgende week. Dat lijkt ons heerlijk, zo warm dat we ons balkon weer kunnen bevolken, heerlijk. De lente mag komen en dat brengt altijd weer een fijn gevoel. Volgens mij heb ik al eens eerder beschreven hoe ik in de vroege lente van 1966 met juffrouw Prakken en mijn klasje een wandeling ging maken in het lokale Webers bos, huis te Eerbeek.
Op de wandeling liepen we langs de Korenmolen en verder richting het
kanaal en ineens, na een bocht, realiseerde ik mee hoe groen het blad
van de bomen waren geworden. Hoe groen het blad eruit zagen en met welke
intensiteit groen, overweldigend vond ik het op dat moment. Zo
overweldigend dat ik het moment en de plek nooit vergeten ben. De kleur
groen, ik zie er elke lente naar uit.
Verder is het in de wereld natuurlijk de wereld van de droeftoeters; Trump, Netanyahu of alle andere extreem rechtse bendeleden die de wereld er zeker niet beter op maken. Dozy Don die de vleugel aan et Witte huis voorlopig verboden ziet worden, die zijn oorlog tegen Iran graag wil exporteren naar de NAVO, wat steeds maar niet lukt, tot zijn grote woede. Zodanig dat ze Rutte weer heel veel veren in de reet van Dozy Don moeten laten stoppen, hoewel het nee uit Europa wel steviger was en is dan voorheen. Dat zelfs de rechtse regeringen in Europa nee tegen hem zeggen is wel veelzeggend. Dan Israël wat in de luwte van de oorlog in Iran maar weer een verschroeide aarde tactiek neerlegt in Zuid Libanon, alles wordt weer gesloopt en geen steen blijft op de andere. En de wereld kijkt toe, verschrikt dat ze van antisemitisme beschuldigt zullen worden. Dat is wel de bedrieglijke redenering die de Israëlische regering graag hanteert. Ze hebben een nieuw soort Apartheid in werking gezet waarin Palestijnen wel, en Israëliërs geen doodstraf kunnen krijgen, het is echt te gek voor woorden. De wereld kijkt weg want we zijn bezig met ons te bewapenen en een weg te vinden om uit de energiecrisis te komen. Veroorzaakt door die droeftoeters die nu zeggen; ruim de rotzooi maar op, wat een wereld. Enige grappige wat ik kan ontdekken in deze crisis is dat Oekraïne nog steeds in staat is om de Russen van zich af te houden, daar ook steeds beter in wordt en dat de Amerikanen nu aan Oekraïne moeten vragen hoe dat werkt met drones, en of ze de Amerikanen willen voorzien van kennis en kunde, en materiaal. Maar dat is ook het enige; verder een fijne Pasen.
Zomer in Zeeland duurt nog even voor ie arriveert maar wij hebben daar een mooi staartje lente gehad. Drie en een halve dag Zeeland en het was echt fantastisch. Met veel geluk mooi weer gehad en de dag van aankomst was het andere Klinkertje al meer dan gelukkig want een grijze zeehond op de gevoelige plaat. Een lang gekoesterde wens en direct in vervulling op de Brouwersdam die met gemak ook de Brauersdam kon heetten. Zeeland kan met gemak de 17e deelstaat van de Bondsrepubliek worden zoveel Duitsers die zondag. De volgende dagen leken de Duitsers wel opgelost, van de Zeelandse bodem verdwenen. In dit geval niet erg want het werd heerlijk rustig voor ons zonder al die campers.
De tweede dag is het andere Klinkertje veel op pad geweest, het volgende slachtoffer is de graszanger. Tsja, lust en leven en zo. Zelf heb ik veel aan zee gestaan, gezeten en een beetje gewandeld, heerlijk die lucht, het geluid en de schepen die langs kwamen. Nog een aanhouding op zee gezien door de politie die op mega snelheid kwam aan gevaren. Je kan daar prachtig zitten staan, op de zeedijk in Westkapelle. Een aanrader maar niet tegelijk met teveel gaan want dan is de lol ervan af.
Momenteel, de laatste dag,zijn we in Serooskerke Walcheren, in een B en B, erg fijne plek om te zijn. Lekkere ruime kamer, mooie natte cel (douche en wc) en we zitten samen aan de grote tafel. Beetje te werken en te praten over alle belevenissen van de laatste dagen. We komen tot de conclusie dat onze taal soms tekort schiet om te omschrijven is hoe we ons gevoeld hebben de laatste dagen want heerlijk en mooi dekken niet de lading. Het was voor ons overweldigend maar belangrijkste conclusie is we dat niemand ons dit kan afnemen, dat we het ons gegund was ervan te genieten want dat is niet meer vanzelfsprekend leert ons de laatste jaren. Zeeland bedankt.
maandag 16 maart 2026
Gisteren even wat getankt; en duur is het aan de pomp, wij betaalden gisteren een bedrag van Euro 2,11.9 per liter vloeiend goud. Nu was de tank niet helemaal leeg maar als ie wel leeg zou zijn was dat een bedrag van ergens in de buurt van 115 Euro. Alsof je een emmer leeg gooit. Nu waren de buren (Duitsland) altijd een stukje goedkoper met benzine maar ook dat is helaas niet mer het geval volgens de app. Bij de Jet in Emmerich inmiddels ook 2,11 en in de loop van de
dag naar 2.20 maar bij de Raiffeissen in Burlo bij Winterswijk blijft het de gehele dag nog onder de 2 Euro. Dan moet je, van ons uit, gelijk een dagje uit van maken, anders loont het niet. Dat zijn toch wel prijzen die we te danken hebben aan ene heer Trump die zich liet meeslepen door de premier van Israël. En zoals het de hele tijd gaat, geen diplomatiek gewicht aan de zijde van de Amerikanen. Ze worden nog net niet ronduit uitgelachen maar reken maar dat Poetin het heel best vindt en dat Netanyahu ze met gemak het bos instuurt. En nu eist Dozy Don ( Trump) dat de Navo gaat bijspringen in de straat van Hormuz, en daarbij allerlei dreigementen uitend. Ons meeslepend in een oorlog die de onze niet was maar nu wel zal worden. Totaal incompetent zelfs als het op oorlog voeren aankomt. Wel aanvallen maar geen idee wat erna komt. Het lijkt wel een beetje op de manier waarop Poetin de oorlog tegen Oekraïne begon, veel te optimistisch over het verloop. De russen zouden binnen drie dag bij of in Kvyv zijn en dan de boel overnemen, niet gelukt. Zo had Trump c.s. moeten weten dat je met bombardementen geen regime verslaat en datzelfde regime de straat van Hormuz afsluit en de rest van de wereld tekort aan olie en gas heeft. Maar Trump is het worst; als je weer olie en gas wil moeten jullie maar helpen met de doorgang vrijmaken zodat schepen weer kunnen passeren. Benieuwd wat onze superlikker ( Rutte) nu weer met dit dreigement gaat doen en de zelfbenoemde sheriff van de wereld weer met beide benen op de grond zet.
Nu schreef ik al eens blogjes met de titel Endgame of Endspiel, en in de laatste beloofde ik u al dat ik weer een nieuw stukje onder dezelfde naam zou schrijven als het weer van toepassing is. Een nieuwe paragraaf in dat hoofdstuk dus. Het is nu weer zover want door de val waarbij ik de
linker elleboog verbrijzelde moest ik ook voor een dexa scan. Een scan waarbij de botdichtheid gemeten wordt. Nu was ons al bij de start van bepaalde medicatie voorspeld dat ik last zou gaan krijgen van osteoporose; botontkalking. Geen verrassing dus dat de dexa scan liet zien dat ik meer en minder ernstige vormen van botontkalking had. Nu moet daar wel iets aan gebeuren en een gering risico zijn kaakproblemen die niet behandelbaar en pijnlijk zijn. Om het risico zoveel mogelijk te ondervangen moeten de kaken vrij zijn van infecties. Nu had ik altijd een sterk gebit maar de degeneratie van mijn gebit loopt parallel met de duur van de inname van de medicatie die niet bevorderlijk zijn voor de gezondheid van een gebit, in ieder geval de mijne. Daar gaat de komende tijd iets aan gebeuren en moet leiden naar een toestand waarbij het risico voor het medicijn om de botontkalking tegen te gaan tot een minimum wordt beperkt. Daarnaast was mijn Psa wat opgelopen en werden het andere Klinkertje en uw schrijver vast voorbereid voor wat er komen gaat als de Psa verder gaat oplopen, inweken noemen we dat. Het gaat vast tussen onze oren zitten dat er wijzigingen aankomen, waarschijnlijk pas na de zomer. En dat is ook waarom ik een nieuw stukje Endspiel schrijf want we gaan steeds meer richting de fase waarin de alternatieven steeds minder worden en ziekte steeds evidenter aan het worden is. De laatste periode van anderhalf jaar waren weer zeer imposant als je ziet wat het andere Klinkertje en uw schrijver hebben door gemaakt. In de hoop dat het enigszins beter werd, of zou gaan, stuitert uw schrijver met zijn elleboog op de harde vloer waarbij ook de hele linkerzijde van zijn ribbenkast een geweldige opdonder kreeg, en gingen we dus geen mooie nieuwe periode in. Het andere Klinkertje, u weet, mijn rots in de branding, moest zich gedurende zeker zes weken bekwamen als mantelzorger om alle belangrijke maar ook onbenullige activiteiten uw schrijver te ondersteunen. Dat nu aan die periode weer een eind kwam doordat ik zelfstandiger werd en we weer met permissie de auto mogen gebruiken, met mate, was natuurlijk fantastisch voor ons. Daarnaast kon de fantastische thuiszorg van Riwis weer worden opgezegd want zelfstandig. Net op dat moment komt dan de mededeling dat er alweer van alles gebeuren moet en gaat om de wankele gezondheid een beetje goed te houden. Een nieuw kapittel aan de toch al rijke bloggen Endgame of Endspiel en ik vrees niet het laatste.
Tot die tijd houden we een mooie spreuk voor ogen; Moedig Voorwaarts
Een klein beetje licht aan het einde van de tunnel. Deze week x foto’s gemaakt van de elleboog, chirurg bezocht en eindelijk komt er enig schot in de zaak en mag er wat zwaarder geoefend
worden. Zoals ik de fysiotherapeut al liet weten, en eigenlijk aan iedereen die het horen wilde; 1e doelstelling is autorijden. Als dat kan ben ik weer heel blij maar daarvoor moet geoefend worden en dat is wat nu ook doe. Proberen met beide handen te typen om de kracht in de linkerhand te krijgen en vooral de motoriek te bevorderen. De nieuwe oefeningen zijn ook heel leuk; met een handdoek over de deur, met duim en de respectievelijke vingers een pen vasthouden, beetje rollen met de pols naast de oefeningen die ik al had en het mag een beetje pijn doen. De opioïden zijn gestaakt en beïnvloeden me ook niet meer hetgeen voor mezelf en de omgeving een aanzienlijk verschil maakt. Zelfs de thuiszorg zijn we een beetje aan het afbouwen, dat is ook fijn, beetje weer op jezelf. Wel geluk met heel veel Olympische sport overdag, kan veel tv kijken maar nu en dan ook een wandelingetje die we wat proberen uit breiden. Om alles maar kort samen te vatten; ik ben aan het revalideren, en met redelijk succes, het autorijden komt in zicht. Duurt niet zolang meer meldde de fysio, yes.
Wat een fijn neveneffect is van de Olympische spelen is dat alle praatprogramma’s naar de achtergrond zijn verdrongen en we niet elke dag met de neus op het nieuws worden geduwd. Het klinkt misschien vreemd maar dat is ook echt een adempauze die helaas volgende week weer eindigt, jammer wel. Twee weken en een paar dagen alleen het journaal; dus weinig Trump, Poetin en aanverwante zaken, even niet over na hoeven te denken, in ieder geval veel minder. Bijna zou ik zeggen mooie tijden en straks komt de harde realiteit weer naar binnen. Had ik u al vertelt dat we in principe na 20.30u niet maar naar actualiteiten kijken om een beetje fris in het hoofd naar bed te kunnen, zonder de problemen van de wereld mee te torsen. En dat bevalt heel goed. Die routine gaan we straks weer terug brengen in ons dagelijkse leven, net als autorijden hoop ik zeer.
Weinig verandering wilde ik u melden na mijn vorige berichtje dat Geert ziekjes is, het gaat zoals het gaat. Dat klopt niet helemaal want kleine stapjes voorwaarts is ook voorwaarts, en dat is wel het geval. Met hele kleine stapjes en voor mijn gevoel veel te langzaam, gaat het wat beter. Kan weer zelf naar het toilet, wat een overwinning, jawel. Zo zijn er steeds meer zaken die ik zelf kan doen en gisteravond voor het eerst, en eigenlijk een soort van per ongeluk, uit bed gekomen. natuurlijk allemaal veel te onzeker en daardoor risicovol maar toch. Nu is het volgende doel dat ik in bed weer op een zij kan liggen wat op zich al fantastisch zou zijn. Maar niets van dit alles is mogelijk zonder de niet aflatende hulp van het andere Klinkertje zonder wie ik naar een verpleeghuis/revalidatiekliniek zou zijn bevordert. En u begrijpt dat ik niet weet hoe ik mijn dankbaarheid kan tonen aan het andere Klinkertje en honderd keer per dag dank je wel zeg. Zij en ik zijn sinds de afgelopen maand 47 jaar bij elkaar, in lief en leed en in goede en slechte tijden en slechte tijden zijn in de laatste jaren wel genoeg aan bod gekomen. Hopelijk gaat het na dit akkevietje eens een poosje beter gaan, u begrijpt, ik hoop het zeer.
Ja, je weet het allemaal niet schreef ik u op de ochtend van 3 januari en dat klopt dan ook weer, te goed zou ik zeggen. Zoals u zich wellicht herinneren kan was het andere Klinkertje aan het ontkersten en bijna klaar dacht uw schrijver nog een handje te gaan helpen. Hoe het kwam zal een mysterie blijven maar ik viel. En of het door het snoer van de stofzuiger kwam of dat ik met een slipper bleef haken; het was goed mis. Op de linkerzijde gevallen en dat levert een aantal gekneusde ribben op en een verbrijzelde elleboog, zo bleek achteraf. Nu dus compleet afhankelijk van het andere Klinkertje met werkelijk alles. Duur van het project volgens de traumachirurg een jaar. Ja, je weet het allemaal niet maar zo kort erna in de kreukels had ik ook niet verwacht.Wordt vervolgd
Het is inmiddels 3 januari 2026 en er is een maand vergaan sinds de laatste keer dat ik iets van me liet horen. Allereerst natuurlijk een mooi en vooral gezond 2026 gewenst. Het is een bijzondere maand geweest voor het andere Klinkertje en uw schrijver want er zijn wat dingen verandert in ons leven. Eerst maar materieel; we hadden in september een nieuw bankstel gekocht en die arriveerde net voor de Kerst, maar wel heel fijn; het zit echt geweldig en dat is voor onze ruggen heel fijn. Het andere Klinkertje heel druk geweest met ons huis in kerstsfeer te krijgen, en dat is haar meer dan gelukt. Geweldig dit jaar en ja; het is altijd al goed maar nu des te meer. Erg van genoten en vandaag is de dag dat de Kerst wordt opgebroken, altijd een moment die even doet slikken. Alle leuke spullen weer in de doos en tot 6 december van dit jaar. Gevoel van een kaal huis en veel minder licht. We hebben overigens wel een geweldige Kerst gehad met kinderen en kleinkinderen, fijn samen geweest, leuke foto’s gemaakt en heel lekker gegeten. En wij doen allang niet meer aan de Sint maar geloven dat de Kerstman vanaf de Noordpool zijn geschenken komt brengen. Veel en leuke cadeaus voor de kinderen en kleinkinderen en voor het andere Klinkertje en uw schrijver was een mooie fotocollage gemaakt van foto’s uit onze gezamenlijke gezinsgeschiedenis van ruim 40 jaar. Een geweldig cadeau waar uw schrijver toch even een brok van in de keel kreeg. En is ook een van de redenen waarom het wel goed is dat de kerstspullen weer opgeborgen worden want dan kan de fotocollage worden opgehangen. En we hebben enorm genoten van de Top 2000, het was weer zo heerlijk dat we vooral de nachten aan het “terugkijken” zijn, zolang het lukt maar nog een dag of wat en dat is ook afgelopen. Genieten al die diverse muziek en beelden. Maar ja; u kent ons; drama ligt altijd op de loer; oudejaarsavond wordt uw schrijver niet helemaal lekker en dus gaan we huiswaarts waar het andere Klinkertje en uw schrijver de verdere avond gezamenlijk doorbrengen zonder verdere narigheid. Na een dag is het ziek zijn weer over en gaat het weer goed, gelukkig maar dus een klein drama.
Want grote drama’s zijn er genoeg in de wereld; de door Trump beloofde vrede in 1 dag voor Oekraïne laat nog op zich wachten. Het verschil tussen Poetin en Trump is tenhemelschreiend zoals de Amerikaan van Duitse origine zich telkens laat pamperen en een rad voor de ogen draaien door Poetin. Als het niet zo erg was zou het bijna aandoenlijk zijn zoals Trump er telkens weer in trapt. Nu zou Poetins datsja zijn aangevallen door Oekraïne zonder enig bewijs te overleggen. Trump trapt er bijna in dat vredesbesprekingen op deze manier geen zin hebben, volgens Poetin althans. Overigens hebben we in Nederland nog wel iemand die alles van Poetins datsja af weet, hem misschien vragen (Halbe Zijlstra)? En vandaag is de USA Venezuela aan gaan vallen om onduidelijke redenen. Hoewel dat land stikt van de olie en allerlei aardmetalen. Reden voor Trump om daar binnen te vallen? Verder reizen er wel steeds meer vragen over de gezondheid van Trump. Viel hij al een aantal keren in slaap bij officiële gelegenheden ( not sleepy Joe maar dozy Don ) nu is zijn mentale toestand ook onderwerp van discussie. Het rommelt er in ieder geval enorm. En in het najaar verkiezingen voor hun nieuwe tweede kamer; het schijnt de boel op de kop te zetten, we wachten maar af.
Wat wordt voor jaar? Behalve afwachten wat het geopolitiek gaat worden is het ook het jaar waarin uw schrijver officieel met pensioen gaat en daar kijkt hij wel naar uit. Waarin gemeenteraadsverkiezingen zijn, waarin de gemeente Brummen gaat kiezen voor een fusiepartner, waarin de Olympische Winter Spelen zijn, waarin de Formule 1 met hele andere auto’s gaat rijden en er een nieuw team bijkomt, waar het WK voetbal plaats heeft, waar op 12 augustus een volledige zonsverduistering plaats heeft, waarin op 4 juli de USA zijn 250 jaar bestaan viert, waarin we misschien wel weer naar de stembus moeten voor een nieuwe 2e Kamer omdat de onderhandelingen wel leiden naar een nieuw kabinet dat al snel weer valt. Ja je weet het allemaal niet hoe het jaar zal verlopen, we wachten maar af.
